Add New Bahai Link

Add New Bahai Site


English

112 “Light to the World”: Film about Baha’u’llah released online

(news.bahai.org)
0

BAHA'I WORLD CENTRE — “Light to the World,” a film about the life and teachings of Baha’u’llah commissioned by the Universal House of Justice was released today on the official website for the bicentenary commemoration.

The film tells the story of Baha’u’llah’s remarkable life and the impact of His teachings on communities around the world. “Light to the World” is available in all the languages of the Bicentenary site: English, Spanish, French, Russian, Chinese (simplified and traditional), Hindi, Persian, Arabic and Swahili.



153 Farid Rohani: On 200th anniversary of birth of founder, Bahá’ís continue embracing Oneness of Mankind

(www.straight.com)
0

Quietly all around the world, one of our religious communities, the Bahá’ís, is going about celebrating the 200th anniversary of the birth of the founder, Bahá’u’lláh, and his forerunner, the Bab.

The principle of the Oneness of Mankind—the central theme around which the Bahai faith is established and around which all the teachings of Bahá'u'lláh revolve—is not seen by the millions that follow him as a mere expression of simple naivete or an expression of ambiguous hope. The interest and the appeal it evokes is not to be seen, moreover, as a revival of movements that were inexperienced with aspiring ideals of kinship and altruism. Bahá’ís are not aiming to simply forge feel-good harmonious cooperation among individual peoples and nations, either. The principles put forward by Bahaullah are global in scope with real-world applications. The message of the Bahaullah is not only to be viewed as addressed to the individual, but focuses on a retooling of the way nations deal with matters that affect us as citizens of a global country and bind all the states and nations as members of one human family. The Bahá’ís principles do not present old ideas in a new language, nor do they rearticulate failed approaches. Rather, Bahaullah plainly puts forward new paths that imply a fundamental change in our approach to find solutions to issues that keep reappearing. As an example, it is accepted that conflict is a natural part of our existence. Individuals and groups get ahead when they are able to gain an advantage. Interests, therefore, clash. People work against each other; the same thing occurs in different societies and at a higher level among nations. Our personal interests have conditioned us to work against each other. The concepts of a gladiator competition and confrontation have become norms embedded in our sociopolitical world and by extension, and most importantly, in our economic principles. Hence, power and as much of it as possible are viewed as required to protect our advantages. In a culture rooted in conflict, Bahaullah instructs his followers to endeavour for cooperative collaboration to achieve principled goals. To find new structures and functioning of social institutions that do not consider the ways of conflict the natural expression of human existence. Bahá’ís live the values of unity, in which diversity is viewed as a source of strength and not as a cause of conflict. The power of unity is directed toward the common purpose of building functioning inclusive communities. Bahaullah put forward principles that 170 years ago were revolutionary for their time and caused tremendous hardship, exile, and the deaths of tens of thousands of his followers. Yet more and more people saw the wisdom in his teachings and we are now seeing them implemented and adopted around the world. Some of these that were deemed revolutionary for their time include: the equality of the sexes, the independent investigation of truth, universal compulsory education, the adoption of an auxiliary world language, and the harmony of science and religion, to just name a few. He's put forward a template that is resolute, revolutionary, and presents a fundamental change in the structure of present-day thinking, a change the world has not yet experienced. He calls for a change in our approach toward each other and the conflicts we face, and for humanity to throw away outworn principles nationalism, biases, tradition, and dogmas that have had their day and which must now be reworked within the framework of a more connected world, one where the actions or events in any single part can fundamentally alter life in other parts. He writes that we have evolved as our thinking has expanded: from the earliest family units to tribal societies to the city-states, and further into independent and sovereign nations, empires, and now, he states clearly, it’s time for a global society and the principle of the Oneness of Mankind, the final stage in this astounding forward progress. He tells his followers that “we live in a world organically unified in all the essential aspects of its life, our political machinery, our spiritual aspirations, our trade and finance, our script and languages, and yet infinite in the diversity of the national characteristics of its federated units”. Such a spectacular forward-thinking conception put forward 170 years ago by Bahaullah, in what was one of the most backward countries at the time, finds its earliest application in the efforts purposefully applied. Since then, the humble successes accomplished by the millions who follow his teachings are spread all over the world, with no clergy to guide them and no churches or mosques to dictate their actions. Bahaullah urges his followers to remember that human beings are noble by nature; many simply allow themselves to fall into negative patterns of behaviour unconsciously. Bahaullah, the followers believe, set in motion “a dynamic process, divinely propelled, possessed of undreamed-of potentialities, world-embracing in scope, world-transforming in its ultimate consequences”. In every corner of the world, Bahá’ís of every race, religion, nationality, and class are focusing their energies toward the progress of their societies. Individuals with different perspectives are replacing contention and self-served objectives with consultation and the collective search for solutions. And on the 200th anniversary of Baha’u’llah’s birth, the many who are part of this enterprise are reaching out to those around them with a simple invitation: seize this opportunity to find out who He was and what He represents. Put to the test the remedy He has prescribed. Farid Rohani is a Metro Vancouver member of the Bahá’í community of Canada.



80 Baha'i communities receive more public messages

(news.bahai.org)
0

LONDON — In connection with the bicentenary of the birth of Baha'u'llah, some Baha'i communities have reached out to local and regional officials and, in certain instances, national leaders to bring to their attention this historic occasion. In some cases, Baha'i communities have extended invitations to them to join in their celebrations. A number of these individuals have sent messages of good will to the Baha'is in their locality, region, or nation.

British Prime Minister Theresa May is among a group of leaders in Europe and North America who have addressed letters of encouragement to Baha'is in their countries. Referring to Baha'u'llah, the Prime Minister wrote, "His life, his teachings and his compassion continue to inspire people around the world, and we can all learn from his generosity and wisdom." In the United States, former President Jimmy Carter sent his best wishes to the American Baha'i community. "As many of our people struggle with persistent systemic injustice against African Americans and Indigenous Nations, chronic violence against women, religious conflict, and endless war, the centrality of peace, human equality and religious unity found in the Baha'i writings and activities can serve as an inspiration to those of all faiths and creeds," President Carter wrote in his 10 October message. The President of Austria, Alexander Van der Bellen, addressed a message to the Baha'i community of his country, conveying his best wishes and highlighting certain fundamental principles from Baha'u'llah's teachings and their implications. Messages of appreciation have also been received from the Office of the President of Germany, from the State Secretariat for Religious Affairs in Romania, and from a member of the Legislative Assembly of Ontario and Minister of Research, Innovation, and Science for the Government of that province, whose statement was released in a video.



107 A global mosaic takes shape

(news.bahai.org)
0

BAHA'I WORLD CENTRE — From the island nations dotting the Pacific to the vast lands of the Americas, preparations in tens of thousands of localities for the 200th anniversary of the birth of Baha’u’llah next week are finding expression in a flourishing of activities.

Inspired in this momentous period, individuals and communities have been producing original works of art, including film, painting, poetry, and music. Stories of sacrificial and selfless acts of service have multiplied and given rise to countless more. And gatherings of prayer and celebration are already taking place in many parts of the world, bringing together people of all walks of life. A youth group in El Chamizo, Colombia, moved by the teachings of Baha’u’llah on unity and oneness asked for permission to commemorate the bicentenary of His birth at their school. Sixty people, including teachers, parents, and classmates attended the celebration which included moving accounts of Baha’u’llah’s life. Throughout the Democratic Republic of the Congo—one of the first countries in the world to be charged with building a national Baha’i House of Worship—plans for the bicentenary in cities, towns, and villages there are expected to attract vast participation. To begin the period of bicentenary celebrations in the country at the beginning of this month, nearly 900 people paraded three kilometers through the streets of Lubumbashi holding banners and signing songs. Japan has the highest concentration of places of worship in the world. As an act of worship in commemoration of this bicentenary period, the Baha’i community in Yamaguchi has been honoring the spiritual heritage of the city by visiting historic, sacred sites—some of which are over 1,000 years old—and, with a heightened sense of reverence, praying at each. In Papua New Guinea, the remote village of Daga was in need of a photocopier that could print invitations to the bicentenary celebration for thousands of people. A group of friends carried the machine over mountains and through forests, delivering it to the village. It is expected that more than 4,000 people will attend the celebrations next weekend. Baha’i communities throughout the Netherlands have been enthusiastically planning celebrations in their localities. The national postal service issued two limited edition stamps, designed by the Baha’is in Netherlands, in honor of the momentous occasion. The Dutch Baha’i community has used these stamps to mail invitations for bicentenary celebrations in their country. The Karnataka state of India has been experiencing the worst drought in over four decades, which has significantly impacted the agriculture of the region. Families in the Baha’i community in one village there decided to each set aside a pound of rice, so they would be able to host and feed the entire village of 1,500 during the bicentenary celebrations. In Kazakhstan, the approaching bicentenary has inspired the making of a film about the history of the Faith in the country, beginning with its arrival to the region in the 19th century. The film begins telling the story of the vibrant community of Ishqabad (in modern-day Turkmenistan) that built the first Baha’i House of Worship. The Baha’i community of Ireland has created a series of 95 video clips about the teachings and life of Baha’u’llah, in honor of the 200th anniversary of His birth. One video has been released every day and will continue until the bicentenary. A mosaic of humanity, diverse and noble, carrying out acts of worship and service, can be seen forming across the surface of the planet. The occasion is prompting people the world over to reflect on the life of a Figure Who accepted 40 years of imprisonment and exile to proclaim the oneness of humanity, inspiring generations to contribute to the construction of a peaceful and just world.



128 Iranian Baha'i Poet Named PEN International Writer Of Courage

(www.rferl.org)
0

Baha'i poet Mahvash Sabet, who was jailed for nearly a decade in Iran, has been selected as the 2017 International Writer of Courage.

Northern Ireland poet Michael Longley named Sabet at the PEN Pinter Prize ceremony at the British Library in London on October 10. Longley won the prize earlier this year. The award is shared with a writer who has faced persecution. Longley said he was “humbled” to share the PEN Pinter Prize with Sabet, saying that she is "at heart a lyrical poet who sings the beauty of the world." "Her imagination is rhapsodic. Her poems want to soar," he added. Longley also said that Sabet's incarceration in Iran was "a sin against the light." Sabet was one of seven Baha'i leaders arrested in 2008 and convicted of espionage and spreading propaganda against the clerical establishment. She was released in September. Baha’is face state persecution in Iran where their faith is not recognized in the country’s constitution.



113 Australian leaders honor bicentenary

(news.bahai.org)
0

CANBERRA, Australia — The Baha’i community of Australia has received messages of greeting from Prime Minister Malcolm Turnbull and a number of other national and local leaders for the occasion of the bicentenary of the birth of Baha’u’llah.

“This is a time for great celebration of Baha’u’llah’s life and His teachings of unity, friendship, and goodwill,” wrote Prime Minister Turnbull. “Ideas of love and acceptance should be cherished and upheld by all Australians, as they are values upon which our nation has become a beacon of harmony and tolerance.” Among the sentiments expressed by these numerous leaders in Australia is the appreciation of how the Baha’i community has been contributing to societal harmony. “The Baha’i community is a vital part of the rich and diverse religious tapestry that makes Australia such a diverse and tolerant society,” wrote Governor General Peter Cosgrove in a message to the Baha’is. Mark McGowan, Premier of Western Australia, voiced similar sentiments, writing, “The Western Australian Baha’i community is an active and growing part of our vibrant society, making significant contributions to the social, cultural and religious fabric of our state.” “You have demonstrated beyond doubt that, in multicultural Australia, our diverse communities truly are greater than the sum of our parts,” wrote Bill Shorten, Member of Parliament and Leader of the Opposition. In Australia, a commemoration for the 200th anniversary of the birth of Baha’u’llah for government and civil society leaders will be held on 16 October at the Parliament House in Canberra.



128 Messages of appreciation from leaders continue

(news.bahai.org)
0

COLOMBO, Sri Lanka — The Baha’is of Bangladesh, Malaysia, Nepal, and Sri Lanka have received statements of encouragement and appreciation from leaders in their countries honoring the two hundred year anniversary of the birth of Baha'u'llah, which will be celebrated around the world on 21 and 22 October.

In his message, the Prime Minister of Sri Lanka, Ranil Wickremesinghe, extended his greetings to the Baha’i community and expressed his appreciation for the contributions it is making “towards the country’s goodwill and prosperity.” Asaduzzaman Noor, Bangladesh’s Minister of Cultural Affairs, highlighted the “pivotal aim of the Baha’i Faith being unity and fellowship amongst the diversified races and peoples of the earth” stating that it “is a welcome principle in a world torn with strife and discord.” The message continues: “In the words of Baha’u’llah: ‘Ye are all the fruits of one tree and the leaves of one branch.’” Malaysia’s Baha’i community was addressed by Joseph Kurup, a Minister in the Department of Prime Minister Najib Razak. “The Baha’i community has been an active promoter of inter-faith dialogue and also a genuine protagonist of unity and harmony among the multi-ethnic and multi-religious population of this country...Baha’u’llah’s teachings on the oneness of the world of humanity and His call for a world embracing vision encapsulated in the phrase ‘the earth is but one country, and mankind its citizens’ are essential both for establishing national unity as well as promoting global understanding and peace.” In Nepal, messages from Deputy Prime Minister Gopal Man Shrestha and Minister for Home Affairs Janardan Sharma were received by the Baha’i community, expressing warm greetings for the occasion of the bicentenary. “Baha’u’llah’s message that God is one and all human beings are members of the same family is always relevant in a country like ours where there is so much social, cultural, and religious diversity,” wrote Deputy Prime Minister Shrestha.



102 Historic Battle of Haifa commemorated in New Delhi

(news.bahai.org)
0

NEW DELHI — On 23 September 1918, during the final year of World War I, Indian soldiers played a decisive role in the Battle of Haifa. In what is believed to be one of the last cavalry charges in modern military history, the soldiers carried out an attack that allowed the British forces to capture Haifa from the Ottoman army. As they did so, they also ended up ensuring the safety of ‘Abdu’l-Baha.

India’s part in this historic battle was commemorated on 20 September 2017 at an event in New Delhi hosted by a think tank, the India Foundation. The event, titled The Centennial Commemoration of the Battle of Haifa, included politicians, civil servants, members of the military and armed forces, some of whom were descendants of the soldiers who fought in the battle, and representatives from the Baha’i community of India. Addressing the audience, Major Chandrakant Singh, Secretary of the Indian War Veterans Association, said, “In researching the Battle of Haifa, I came upon the fascinating history of the Baha’is and their central figure ‘Abdu’l-Baha. I came to the conclusion that the story of the Battle of Haifa and the story of the Baha’is are so closely interlinked and so inspiring that everyone in India should know them.” Indeed, safeguarding ‘Abdu’l-Baha was one of the lesser-known outcomes of the battle, explained Brigadier M.S. Jodha, the grandson of the captain who took charge of the Indian forces after the commanding officer was killed. Mr. Jodha described the military intricacies of the battle in his presentation. ‘Abdu’l-Baha had been a prisoner of the Ottoman Empire since His childhood. He was freed from incarceration in the prison city of ‘Akka in 1908 when the Young Turk Revolution led to the discharge of all religious and political prisoners. Following his release, ‘Abdu’l-Baha moved his residence to Haifa, where he was overseeing the construction of the Shrine of the Bab on Mount Carmel. During the early years of World War I, though no longer imprisoned, ‘Abdu’l-Baha faced repeated threats against His life by authorities that were antagonistic toward Him and the Baha’is. The Commander of the Ottoman fourth army corps had even threatened to crucify ‘Abdu’l-Baha if the Turkish army were ever to be displaced out of Haifa. It was under these circumstances that the dramatic Battle of Haifa unfolded, during which two regiments of Indian cavalry soldiers played a critical role in capturing the city from the well-entrenched Turkish and German soldiers. Various speakers talked about the dramatic events of the battle as Indian cavalry regiments led a bold uphill charge toward Ottoman artillery positions on Mount Carmel. Though the Indian soldiers—the Jodhpur Lancers and the Mysore Lancers—were armed only with lances and spears and faced machine gun fire as they charged forward, their victory was unexpectedly swift, and Haifa was captured with relatively few casualties. According to a historical account by Hasan Balyuzi, after the battle, Indian army soldiers were sent to the gates of the house of ‘Abdu’l-Baha. He “was sitting calm and unperturbed in the forecourt of his house.” In her presentation, a representative of India’s Baha’i community, Naznene Rowhani, recounted stories of some of the Indian soldiers who met ‘Abdu’l-Baha two days after the battle and were invited by Him to have tea. “It was a picturesque and striking scene,” she said. “‘Abdu’l-Baha, sitting with representatives from India, Persia, the Kurdistan region, Egypt, and England, some dressed in military suits, others wearing turbans and Indian caps, and all receiving sweets from His own hands.” Ms. Rowhani also related the comments made by ‘Abdu’l-Baha to two Indian officers—Mir Mumtaz Ali and Rasidar Rahim Sher Khan—who met with Him: “He told them that when they returned to India he wished for them to engage in another kind of warfare, a war against self and passion. He said that ‘he who gains victory over his self is the real conqueror, has proved his power, and will become the recipients of God’s blessings.’ ‘Abdu’l-Baha spoke of India as a land endowed with brilliant capacity, and expressed the hope that they would work to unite its peoples.”



90 Unprecedented UN resolution demands end to harassment of Baha'is in Yemen

(www.bic.org)
0

GENEVA—3 October 2017—

A United Nations (UN) resolution regarding the situation in Yemen, introduced by Egypt on behalf of the Arab Group and supported by the entire membership of the UN Human Rights Council, called for the release of all Baha’i detainees in the country. Titled “Human Rights, Technical Assistance and Capacity-building in Yemen”, the resolution was adopted at the Human Rights Council on Friday, 29 September 2017, by consensus. The Council is the principal human rights body at the UN and is composed of 47 members who are elected by the General Assembly based on equitable geographic distribution. The text expressed concern over “the severe restrictions on freedom of religion or belief, including for minorities, such as members of the Baha’i faith”. It further called upon “all parties to immediately release all Baha’i[s] detained in Yemen due to their religious belief, to cease the issuance of arrest warrants against them and to cease the harassment to which they are subjected”. There are presently seven Baha’is in prison in Yemen, most of whom are held in undisclosed locations and one of which has been detained for nearly four years due to repeatedly postponed court-hearings. Arrest warrants have been issued for over a dozen others, while a number of families have been forced to leave their homes. Recent developments in Yemen have indicated that the authorities’ prosecution of individuals has broadened in scope to be against the Baha’i community in general and that efforts are being made to turn public opinion against all of the Baha’is under the premise that they are secretly plotting to stir unrest in Yemen. “What is remarkable about this resolution,” explained Ms. Ala’i, the Representative of the Baha’i International Community at the United Nations in Geneva, “is that all members of the Council, were able to reach a consensus regarding the dire situation in Yemen, including the persecution of the Baha’is as a religious community.” The resolution establishes a Group of Eminent International and Regional Experts tasked with monitoring and reporting on the situation on human rights in Yemen. It is also mandated to carry out a comprehensive examination of all alleged violations and abuses of international human rights in the country. The text was presented by Egypt to the Council on behalf of the Arab Member States of the UN. “The people of Yemen are all suffering under an extremely difficult humanitarian situation, and their strife appears to be daily increasing,” said Ms. Ala’i. “Yemeni Baha’is not only experience these hardships, but as a religious community they face additional pressures solely because of their beliefs.” While the Yemeni Baha’is are being targeted by the Houthi-Saleh authorities, the Baha’i International Community indicated, in a statement delivered at the Council last week, that information from reliable sources confirms that Iranian authorities are, in fact, behind the persecutions. “Despite the harrowing circumstances in Yemen, the Baha’is have, based on the principle of non-involvement in political activities, refused to side with one group or another,” further stated Ms. Ala’i. “They have, instead, endeavoured to serve all people. “Therefore, this strong signal from the Human Rights Council not only calls on the responsible entities to cease this unjust treatment, but it also serves as a beacon of hope for those currently suffering in the country.”



76 “We Are All One”: Thousands join Walk for Reconciliation in Vancouver

(news.ca.bahai.org)
0

On Sunday September 24, 2017, local Baha’is and their friends joined 50,000 people of all backgrounds at the 2017 Walk for Reconciliation in Vancouver, situated on the traditional shared territories of the Sḵwx̱wú7mesh Úxwumixw (Squamish), Tsleil-Waututh, and xʷməθkʷəy̓əm (Musqueam) First Nations.

‘Namwayut, meaning “We Are All One”, comes from the Kwak’wala language of the Kwakwaka’wakw peoples of the Pacific Northwest Coast. Thousands of Indigenous and non-Indigenous people walked shoulder to shoulder, with drums beating and voices singing, to participate in the Walk for Reconciliation organized by Reconciliation Canada. The Walk began with words from a few individuals, including an elder who spoke of her experience of suffering and survival during the era of the Residential School system, and her experiences with discrimination faced in the public school system in British Columbia. Chief Chief Robert Joseph, a hereditary chief of the Gwawaenuk First Nation, and Ambassador and Co-Founder of Reconciliation Canada was the last to speak before the Walk began. “This is an important moment for all of us in this country and in this province and this beautiful city,” began Chief Joseph. “We are talking about ourselves. We are walking for each other. We are looking for a way forward together that will be unlike anything we’ve ever walked before. Where hope shall prevail. And we’ll all be inspired to be the best kinds of human beings that we possibly can be.” The two-kilometre walk came to an end at Strathcona Park, the site of the Reconciliation Expo. The Expo provided participants and passersby with many opportunities to learn about Indigenous culture and the history of Indigenous peoples in Canada. The Expo also included a variety of performances and presentations on the main stage, reflecting the theme of diversity and inclusivity that the walk embodied. Performances included V’ni Dansi (Vancouver-based traditional Métis dance school), Sawagi Taiko (the first all-women’s taiko group in Canada), Tsatsu Stalqaya (Coastal Wolf Pack), Axe Capoeira (Afro-Brazilian martial art Academy), and the Royal Academy of Bhangra (Punjabi Folk Dance Academy). Throughout the program, prominent individuals shared words regarding the importance of reconciliation and oneness. Speakers included the Honourable Jody Wilson-Raybould, Canada’s Minister of Justice, Karen Joseph, co-Founder of Reconciliation Canada, Gregor Robertson, mayor of Vancouver, and John Horgan, Premier of British Columbia. The first half of the program came to a close with the performance of a Kwakwaka’wakw song called K’a’niya, translated as “Flight of the Thunderbird.” William Wasden led the song alongside Stephanie Thompson, granddaughter of Chief Robert Joseph, accompanied by a number of friends, including many from the Baha’i community. The performance included the Lorita Leung Dance Company, Axe Capoeira and the Royal Academy of Bhangra, displaying a weaving together of the many cultures that adorn the West Coast of Canada. Thousands that day were moved by the words of Chief Robert Joseph. “I love you all, I hope that in this walk today we discover many things about ourselves, but more important beyond this day we take it personally to move the idea of reconciliation forward.”



633 Women, Faith, and Human Rights

(www.bic.org)
0

NEW YORK—2 Oct 2017—

When we consider the relationship between women, faith, and human rights, our minds may consider a variety of tensions and challenging questions. For instance: How do we honestly acknowledge and assess the ways in which religious communities have throughout history wielded their sacred scriptures and spiritual teachings towards divergent ends, at times to empower women and at times to subjugate them? How do we reconcile the role of faith and religion in contributing to processes of social transformation, and, specifically, to guaranteeing and preserving the fundamental human rights of women in a global community seemingly divided by the mounting tides of an aggressive, secular materialism, on the one extreme, and a resurgence in global violence carried out in the name of religion, on the other? The wide range of competing conceptions of what constitutes religion contribute to the challenge in understanding its relationship to issues of social justice and human rights. Is religion a fixed and unchanging set of texts, doctrines, and practices which define relationships between people (including women and men), to whose literal interpretation humanity must mould itself into conformity? Or, is it a collection of norms and practices, limited in their universal applicability, that we can draw on where, when, and to whatever extent we find useful? The Bahá’í community has found it helpful to conceive of religion as an evolving system of knowledge and practice, analogous to and complementary with science, aimed at contributing to the advancement of civilization. In this context, a religious community becomes a community of practice, engaged in a systematic process of learning as it strives to apply lofty and ennobling spiritual principles to create new patterns of social life. We must acknowledge that none of us-- no group, no individual, no country, no leader --actually knows what a society that is truly based on the principles of gender equality looks like. Such a society has never existed. Therefore, while we may be able to identify some of the obstacles stymying gender equality in our current paradigm, we have to learn our way towards a new paradigm where gender equality is the norm. The path forward may not be entirely clear, but a path forward is urgently needed. The great enterprise of ensuring human rights for all people, and of bringing about gender equality, in this light, can be understood as an urgently-needed learning process. In order to develop a new body of knowledge, we need to draw on humanity’s great systems of knowledge: religion and science. While there is much to share about each, I would like to offer some thoughts on religion in particular. Religion reaches to the very roots of human motivation, allowing us to move beyond bare facts and observable phenomena, and helping us find meaning in the universe. Religion helps us translate initial excitement and enthusiasm for various causes and programs into sustained, long-term commitment to action. After all, the process of collective transformation needed to achieve gender equality is arduous indeed. Religion elevates our vision of human nature and human character. We are not just an amalgam of cells and bones, tissue and sinew, that somehow have the emergent power of a higher consciousness. Religion enables us to understand that human beings are noble, they have dignity, and they are entitled to certain inalienable rights to safeguard their high station. Despite the secondary identities that are used to categorize us according to race, gender, religious affiliation,social status, and so forth, our more fundamental identity as human beings must recast all of our relationships in the light of oneness. This spiritual unity impresses upon us that our well-being is bound up in our neighbours’, no matter their gender, religion, or political association. In order for religion to function alongside science as a system of knowledge and practice, we also need to develop scientific qualities and capacities of dispassionate inquiry and learning. Given that we have to learn what true equality looks like in practice, we need to ask questions and formulate hypotheses. We need to observe, study and rigorously test ideas we think will lead to the empowerment of women and girls. These ideas must be measured against the standard of key principles like justice, kindness, trustworthiness, and nobility. These efforts must unfold in a pattern of consultation, action and reflection so that observations and insights into effective practices can be better understood and continually improved. In this sense, then, religion should not be used to excuse the ossifying of antiquated ideals; it should serve as a dynamic knowledge system that provides much of the impetus for progress and advancement. Religious leaders and practitioners, governments and policy-makers, do have pivotal roles to play in addressing the profound injustices that prevent women and girls from developing their full potential and playing their rightful role in the advancement of society. Normative frameworks, legal standards, and the social sciences have unequivocally affirmed the equality of all human beings. Yet it is the beliefs and practices about the roles and capacities of women of all ages, and the prevailing patterns of unequal relationships among boys and girls, men and women, that continue to be the most formidable obstacles to transformative and lasting change at local, national, and international levels. Such change will require, among other things, the systematic dismantling of social structures and practices that perpetuate inequality and the marginalization and oppression of women and girls. The knowledge of how to create a just society cannot become the province of select segments of humanity. The principle of oneness, with its attendant implications around justice and universal participation, means that human rights for all cannot be secured by a small pocket of the population. Every human being has a moral responsibility to contribute to the storehouses of humanity’s collective knowledge, especially regarding the eradication of inequality and injustice. -- Bani Dugal, Principal Representative of the Baha'i International Community to the United Nations



102 THE UNIVERSAL HOUSE OF JUSTICE October 2017

(bicentenary.bahai.org)
0

To all who celebrate the Glory of God

Dearly loved Friends, This salutary truth we maintain: that the peoples of the earth have always been remembered by their God. In every era of history, that unknowable Reality has opened the gates of grace to the world by sending an Emissary charged with providing the moral and spiritual stimulus that human beings need to cooperate and advance. Many of the names of these great Lights to humankind are lost. But some shine out from the annals of the past as having revolutionized thought, unlocked stores of knowledge, and inspired the rise of civilizations, and Their names continue to be honoured and praised. Each of these spiritual and social visionaries, stainless mirrors of virtue, set out teachings and truths that answered the urgent needs of the age. As the world now faces its most pressing challenges yet, we acclaim Bahá’u’lláh, born two hundred years ago, as such a Figure—indeed, as the One Whose teachings will usher in that long-promised time when all humanity will live side by side in peace and unity. From His early youth, Bahá’u’lláh was regarded by those who knew Him as bearing the imprint of destiny. Blessed with saintly character and uncommon wisdom, He seemed to be touched by heaven’s kindly light. Yet He was made to endure forty years of suffering, including successive exiles and incarcerations at the decree of two despotic monarchs, campaigns to vilify His name and condemn His followers, violence upon His Person, shameful attempts on His life—all of which, out of a boundless love for humanity, He bore willingly, with radiance and forbearance, and with compassion for His tormentors. Even the expropriation of all His worldly possessions left Him unperturbed. An observer might wonder why One Whose love for others was so complete should have been made the target of such hostility, given that He had otherwise been the object of universal praise and admiration, famed for His benevolence and high-mindedness, and had disavowed any claim to political power. To anyone who is familiar with the pattern of history, the reason for His ordeals is, of course, unmistakable. The appearance of a prophetic Figure in the world has invariably given rise to ferocious opposition from wielders of power. But the light of truth will not be put out. And so, in the lives of these transcendent Beings one finds sacrifice, heroism and, come what may, deeds that exemplify Their words. The same is evident in each phase of the life of Bahá’u’lláh. In spite of every hardship, He was never silenced, and His words retained their compelling potency—words spoken with the voice of insight, diagnosing the world’s ills and prescribing the remedy; words carrying the weight of justice, warning kings and rulers about forces that would ultimately sweep them from their thrones; words that leave one’s soul uplifted, awed and transformed, determined to free itself from the thorns and brambles of self-interest; and words that are clear, arresting, and emphatic: “This thing is not from Me, but from God.” Might one not ask, in considering such a life: if this be not from God, what can be pointed to that is? The perfect Educators Who, throughout history, brought light to the world, left behind a legacy of sacred words. Within the words that flowed like a river from the pen of Bahá’u’lláh are gifts of enormous range and sublime character. Not infrequently, one who encounters His Revelation responds first to prayers of surpassing beauty that satisfy the soul’s longing to befittingly worship its Maker. Deeper in the ocean of His words are discovered the laws and moral imperatives to liberate the human spirit from the tyranny of worldly instincts unworthy of its true calling. Here, too, are found enduring ideals in whose light parents may raise children not simply in their own likeness, but with aspirations more exalted. There are also explanations that reveal the hand of God at work in the history of humankind’s winding journey through the stages of tribe and nation towards higher forms of unity. The diverse religions of the world are shown to be expressions of a single underlying truth, related to one another by a common origin, and also by a common purpose: to transform humanity’s inner life and outer conditions. Bahá’u’lláh’s teachings testify to the nobility of the human spirit. The society He envisions is one worthy of that nobility and founded on principles that guard and reinforce it. The oneness of the human family He places at the core of collective life; the equality of women and men He unequivocally asserts. He reconciles the seemingly counteracting forces of our own age—science and religion, unity and diversity, freedom and order, individual rights and social responsibilities. And among His greatest gifts is justice, manifested in institutions whose concern is for the progress and development of all peoples. In His own words, He has “blotted out from the pages of God’s holy Book whatsoever hath been the cause of strife, of malice and mischief amongst the children of men” and, concurrently, “laid down the essential prerequisites of concord, of understanding, of complete and enduring unity”. Might one not ask, what would be a befitting response to such gifts? “It is the duty of every seeker to bestir himself and strive to attain the shores of this ocean,” Bahá’u’lláh states. The spiritual teachings brought by successive Messengers through the ages found expression in religious systems that, over time, have become fused with aspects of culture and weighed down with man-made dogmas. But look past these and it becomes clear that the original teachings are the source of the universal values through which diverse peoples have found common cause and which have moulded humanity’s moral consciousness. In contemporary society, the reputation of religion has suffered a great deal, and understandably so. If, in the name of religion, hatred and strife are promoted, it is better to do without it. However, true religion can be known by its fruits—its capacity to inspire, to transform, to unite, to foster peace and prosperity. It is in harmony with rational thought. And it is essential to social progress. The Faith of Bahá’u’lláh cultivates within the individual and the community the discipline of acting in the light of reflection, and by this means, insights gradually accumulate about effective ways to work for the betterment of society. Attempts at social change through political intrigue, sedition, vilification of particular groups, or outright conflict are condemned by Bahá’u’lláh, for they merely perpetuate cycles of struggle while lasting solutions continue to elude. He champions instruments of a very different sort. He calls for good deeds, kind words, and upright conduct; He enjoins service to others and collaborative action. And to the task of constructing a world civilization founded on the divine teachings, He summons every member of the human race. Might one not ask, in contemplating the breadth of His vision, upon what foundation shall humanity realistically build hope for the future, if not this? In every land, those who have been attracted to the message of Bahá’u’lláh and are committed to His vision are systematically learning how to give effect to His teachings. Cohorts of youth are becoming ever more conscious of their spiritual identity and are directing their energies towards the advancement of their societies. People with divergent perspectives are discovering how to replace contention and the imposition of authority with consultation and the collective search for solutions. From every race, religion, nationality, and class, souls are uniting around a vision of humanity as one people and the earth as one country. Many who have long suffered are finding their voice and becoming protagonists of their own development, resourceful and resilient. From villages, neighbourhoods, towns and cities are arising institutions, communities, and individuals dedicated to labouring together for the emergence of a united and prospering world that might truly deserve to be called the kingdom of God on earth. On this two hundredth anniversary of Bahá’u’lláh’s appearance, the many who are part of this enterprise are reaching out to those around them with a simple invitation: seize this opportunity to find out who He was and what He represents. Put to the test the remedy He has prescribed. His coming offers sure proof that the human race, threatened by numerous perils, has not been forgotten. When so many people of goodwill throughout the world have for so long beseeched God for an answer to the problems that beset them in their common homeland, is it so surprising that He should have answered their prayer? [signed: The Universal House of Justice]



96 Bicentenary website connects the world

(news.bahai.org)
1

BAHA'I WORLD CENTRE — A new international website for the 200th anniversary of the birth of Baha’u’llah was launched today.

The website will unfold in stages over the course of the next month. Currently featuring artistic endeavors created for this special occasion, articles on the life and revelation of Baha’u’llah, and tribute messages from national and local leaders, the site will expand in a dynamic fashion over the coming weeks, notably to include a feature film about the life of Baha’u’llah, which will go up on 18 October. The website will be available in 6 languages—English, Russian, Spanish, French, Persian, and Arabic. Beginning at the first sunset on 20 October in the Pacific region and ending at the last on 22 October in the Americas, the site will be updated with photos, news, and other media from scores of locations over the course of those 72 hours. There are also plans to include video coverage from some of the Baha’i Houses of Worship. The bicentenary website will connect the world by capturing the celebrations of people from all walks of life in selected localities across the globe as they celebrate the life of Baha’u’llah and His unifying message. These localities will be illustrative of the thousands of other celebrations that will be unfolding in country after country throughout the planet. The Universal House of Justice has written that the Twin Holy Days are an opportunity for all “to commemorate moments when a Being peerless in creation, a Manifestation of God, was born to the world.”



87 Baha’is to Celebrate Bicentenary

(www.huffingtonpost.com)
0

On October 21st and 22nd, 2017, Baha’is and their friends around the world will celebrate a major bicentenary. From national parliaments, to remote villages, to prison cells in Iran, several million people will honor the 200th anniversary of the Birth of Baha’u’llah, the Founder of the Baha’i Faith.

The messages for the occasion that have been received from world leaders such as the Presidents and Prime Ministers of Australia, India, New Zealand, and Singapore, as well as officials in Argentina, Khazakstan, and Pakistan, reflect in their contents a major aim of Baha’u’llah’s life and the global community He established: to create a lasting peace on earth and the unification of humankind. A glance at major news headlines nowadays shows just how critical this challenge has become. Although born two centuries ago in Tehran, Iran, where both during His lifetime and even to this day His followers suffer heavy persecution, it is interesting to see the effect His teachings have had on people living in completely different times and places. As an example, on a recent trip to Brazil, I interviewed members of the Kiriri and Kariri-Xocó people, indigenous to the Northeast of the country, about the significance of this bicentenary to them and how it will be celebrated in their villages. They plan to have a number of events for children, young adults, and adults, including setting up a big screen and projector in the common area of the villages to show two videos. The first, entitled “Light to the World”, is a video about Baha’u’llah that will be produced by the Baha’i World Center in Haifa, Israel and shown throughout the world. The other film will be produced by the Kiriri themselves, to show their application of Baha’u’llah’s teachings in activities among their people. When talking to a member of the Kariri-Xocó, I asked what it was that attracted his people to Baha’u’llah’s teachings — when these had, after all, originated from a completely different place and their people have been historically skeptical about religion from outside for good reasons. He said that Baha’u’llah’s teachings encouraged them to value their own history, traditions and spiritual beliefs, even to make efforts to resurrect their own traditional language that was in danger of becoming lost forever, and that the more they studied Baha’u’llah’s teachings, the more they saw resonance and a greater clarification of their own ancient wisdom. His remarks reminded me of a conversation I had some months earlier with the architect of the new Baha’i House of Worship in Battambang, Cambodia. He said he was inspired by how the sense of unity, inner peace and empowerment that the beautiful building radiates could potentially help his whole country rediscover its past greatness as symbolized by the civilizations at Angkor Wat, and contribute a unique share to an emerging global civilization. These descriptions reminded me of the words of Queen Marie of Romania, who wrote the following about the Baha’i teachings: “It is like a wide embrace gathering together all those who have long searched for words of hope. It accepts all great Prophets gone before, it destroys no other creeds and leaves all doors open.” While the activities and films are being shown in the villages in the Northeast of Brazil, as described in a previous article, the Parliament of Brazil, which held a special session in 1992 in honor of Baha’u’llah for the centenary of His passing, has plans to hold a special session later in November for the bicentenary of His birth. These activities will join with many scores of thousands of others throughout the planet to engrave on the pages of history a celebration of all humanity and its unity in diversity. You don’t have to be a Baha’i or know anything about Baha’u’llah’s teachings to take part in this historic occasion (this link helps find a celebration near you). The activities everywhere will be geared towards all ages, and people of any religion or no religion are welcome to join: the main focus is on coming together at this critical time in the history of humanity to gain a deeper appreciation of the importance of peace, justice and unity for all. Even if you may not have time that weekend to join any activities, as I mentioned in a previous post, it is always fascinating just from the perspective of history alone to learn more about the remarkable lives of the founders of the world’s religions. This bicentenary would be a great time to learn a little more about the life of Baha’u’llah; this website provides a nice introduction through historic photographs and His major writings that have been translated into English so far are all available here. If you are pressed for time, a good place to start is the short poetic passages of The Hidden Words. If you are taking part in some of the activities in your local area, please share details in the comments section of this article!



79 Release of Baha’i leader in Iran welcomed by prominent politicians and community figures

(bahai.org.au)
0

Former Australian Foreign Minister Bob Carr and Greens Leader Senator Richard Di Natale have joined with prominent members of Australia’s academic, legal and faith communities in signing a public statement on the release of a Baha’i leader imprisoned in Iran.

In addition to welcoming the release this month of Mrs Mahvash Sabet, who had been jailed since 2008 for her religious beliefs, the signatories say they look forward to the release of the other six Baha’i leaders who remain in jail in Iran. They also call on the Iranian government to uphold the right to freedom of religious belief and practice for all citizens. Mrs Sabet, 64, who has relatives in Australia, was released last week after completing a sentence imposed after she and her colleagues were subjected to sham trials. Those trials were widely condemned by the international community, including successive Australian foreign ministers, governments around the world, the UN General Assembly and the UN Secretary-General. Australian Foreign Minister Julie Bishop has called repeatedly for the release of the seven leaders. Mrs Sabet’s book of poetry written while in jail, Prison Poems, won international acclaim. Australian Baha’i spokesperson Natalie Mobini said Baha’is throughout the country were grateful for the support shown in the statement to the imprisoned Baha’i leaders in particular and to the right to religious freedom in general. “That members of the diverse religious communities can come together with prominent political figures, leading lawyers and academics to issue such a statement reflects the quality of inter-faith relations in this country as well as their strong adherence to abiding principles of justice and compassion. “We also remember with gratitude and admiration the many messages of support and calls for justice issued over the years by many members of the legal profession, leaders of faith communities, journalists, academic staff at universities, writers, MPs and cabinet ministers, successive foreign ministers and Parliaments both Federal and State. “We are very grateful for the support of the current Australian Foreign Minister Hon. Julie Bishop MP, her staff and their colleagues at the Department of Foreign Affairs and Trade.” The signatories welcoming the release include: Professor Nihal Agar AM, Chairman, Hindu Council of Australia Mr Vic Alhadeff, CEO, NSW Jewish Board of Deputies Professor Iain Benson, School of Law, Sydney, The University of Notre Dame Australia Bob Carr, former Australian Minister for Foreign Affairs and Trade. Thubten Chokyi, Buddhist community Sr Elizabeth Delaney sgs, General Secretary, National Council of Churches in Australia Senator Richard Di Natale, Leader of the Australian Greens Sr Giovanni Farquer RSJ, Director, Commission for Ecumenism and Interreligious Relations, Catholic Archdiocese of Sydney Mr Jeremy Gormly SC Mr Jeremy Jones AM, Australia/Israel & Jewish Affairs Council Mr Ian Lacey AM, Jewish community Ms Josie Lacey OAM, Religions for Peace NSW Anne Lanyon, Coordinator, Centre for Peace, Ecology and Justice, Columban Mission Institute Associate Professor Jake Lynch, Chair, Department of Peace and Conflict Studies, University of Sydney Professor Abd Malak, Convenor, Australian Partnership of Religious Organisations Rev Dr Patrick McInerney, Columban Centre for Christian-Muslim Relations Mr Stuart McMillan, President, Uniting Church in Australia Ms Cecilia Mitra, President, Federation of Australian Buddhist Councils Dr Natalie Mobini, Director, Office of External Affairs, Australian Baha’i Community Emeritus Professor Gabriel Moens, University of Queensland Professor Michael Quinlan, Dean, School of Law, Sydney, The University of Notre Dame Australia Ms Zubeda Raihman, Muslim Women’s National Network of Australia Mr Garry Rich SC Ms Mina Singh Batra, Sikh community Mr Bawa Singh Jagdev OAM, National Sikh Council of Australia Associate Professor Keith Thompson, Associate Dean, School of Law, Sydney, The University of Notre Dame Australia Ms Wilma Viswanathan, Uniting Church in Australia-Relations with Other Faiths Working Group and Women’s Interfaith Network Mr Peter Wertheim AM, Executive Director, Executive Council of Australian Jewry. The statement reads: “We the undersigned welcome the release of Mrs Mahvash Sabet from prison in Iran following the completion of her sentence. “Mrs Sabet was one of the seven members of the ad hoc leadership group for the Iranian Baha’i community who have been unjustly imprisoned since 2008. “We look forward to the release of Mrs Sabet’s colleagues: Mrs Fariba Kamalabadi, Mr Jamalodin Khanjani, Mr Afif Naeimi, Mr Saeid Rezai, Mr Behrooz Tavakkoli and Mr Vahid Tizfahm. We call on the Iranian government to protect and uphold the right to freedom of religious belief and practice for all its citizens, including members of the Baha’i community and other religious minorities.”



71 200 Years Since His Birth: Who Is Bahá’u’lláh?

(www.huffingtonpost.co.uk)
0

Celebrations are underway in every part of the world in response to the 200th anniversary of the birth of Bahá’u’lláh, the founder of the Baha’i Faith. Countless local and national celebrations, embracing every culture and segment of society, are inspired by a desire to unite and contribute to the betterment of the world. This is the message of Bahá’u’lláh, who declared that today ‘is the day in which God’s most excellent favours have been poured out upon men, the day in which his most mighty grace hath been infused into all created things. It is incumbent upon all the peoples of the world to reconcile their differences, and, with perfect unity and peace, abide beneath the shadow of the tree of his care and loving-kindness.’

The bicentennial celebrations are revolving around a core concept in the Baha’i Faith - service to humanity. And service is not only those ‘random acts’ that individuals can initiate spontaneously at anytime, but activities that grow at the neighbourhood level and respond to the needs of those people. They involve the spiritual and moral education of children, the empowerment of youth, meetings that bring people together in prayer, and circles of study that help to build skills and abilities for service. And the beauty of these activities is that they are open to all - to those of any religious background and none at all. What is perhaps most striking is that the locus of most of the activity of this fast growing community is at the local, even neighbourhood, level. Bahá’u’lláh said that ‘all men have been created to carry forward an ever advancing civilisation’, and this truth is reflected in the efforts of individuals to really make a difference in their own community. Bringing people together in a purposeful way - and not only for festivals and enjoyment - becomes very powerful and visible in a small setting. - ADVERTISEMENT - But who is Bahá’u’lláh? Born on the 12th November 1817 in Tehran, the capital of Iran, Bahá’u’lláh was the son of a distinguished minister in the court of the Shah, and from childhood showed extraordinary qualities and wisdom. Instead of accepting the same high position in court as his father, Bahá’u’lláh dedicated his time to helping the oppressed, the sick and the poor, and soon became known as a champion of justice. He continued to devote himself to the upliftment and education of all people. Bahá’u’lláh, who Baha’is believe is the messenger of God for today and the fulfilment of the prophecies of past religions, proclaimed the oneness of the world of humanity and taught that all are created and nourished by one God. He promoted principles such as the equality of men and women, the abolition of prejudices, the agreement between science and religion, and the need for universal education. He explained that all religions are from one source, and are progressive in nature; the teachings from God for today are suited to the conditions and needs of a humanity that is now approaching maturity. The kings of the east and the priesthood of Iran arose again Bahá’u’lláh, and he was persecuted, mocked and put in chains. He was then banished from Iran to Baghdad, then Turkey, and finally imprisoned in the prison-city of Akka, Israel where he passed away in 1892. While his enemies made every effort to lessen his greatness, Bahá’u’lláh’s fame and influence grew day by day. He suffered without recompense, and his teachings of love, peace, and transformation continue to embrace millions upon millions of the earth’s inhabitants. Baha’is and their community-building efforts are to be found in every single country of the world. These are not teachings for a select few, and nor are the bicentennial celebrations limited to its own adherents. It is an opportunity for conversations, for collaboration, for learning how to draw on everyone’s strengths. Everywhere, at every level, life’s processes rely on us coming together and not dividing. Bahá’u’lláh states that ‘the well-being of mankind, its peace and security, are unattainable unless and until its unity is firmly established’. This message of unity and the blueprint for achieving it is far more than simply avoiding war or ‘being nice to one another’. It is a call to a much higher level of functioning. And according to the Baha’i community, this all begins in our families, with our neighbours, colleagues and friends.



94 STATEMENT BY SASC CHAIRMAN JOHN McCAIN ON THE RELEASE OF MAHVASH SABET FROM PRISON IN IRAN

(www.mccain.senate.gov)
0

Washington, D.C. – U.S. Senator John McCain (R-AZ), Chairman of the Senate Armed Services Committee, released the following statement today on the release of Mahvash Sabet from prison in Iran:

“I join the Baha’i community and the entire nation in welcoming the release of Ms. Mahvash Sabet from prison in Iran. Ms. Sabet, a member of the Baha’i faith and one of the seven members of the Yaran who were wrongly and illegally imprisoned for their religious beliefs, has been released after serving a ten-year sentence in one of Iran’s most notorious prisons. “As we celebrate the release of Ms. Sabet, the United States must oppose the persecution of the Baha’is in Iran, which has escalated since the Iranian Revolution in 1979. Members of the Baha’i faith in Iran have been killed, imprisoned without due process, and excluded from public jobs and university education. Ms. Sabet’s release is a welcome development, but it is also a reminder that the human rights violations and persecution of the Baha’is in Iran continues to this day. “I commend Ms. Sabet and her family for their courage during this difficult time and call for the immediate release of the remaining members of the Yaran. They include Mrs. Fariba Kamalabadi, Mr. Jamalodin Khanjani, Mr. Afif Naeimi, Mr. Saeid Rezai, Mr. Behrooz Tavakkoli, and Mr. Vahid Tizfahm.”



126 Bicentenary inspires gift of trees

(news.bahai.org)
0

SANTIAGO, Chile — The Baha’i community of Chile recently donated 2,000 trees to the city of Santiago.

This gift came from the Native Flora Project, a tree-planting initiative at the Baha’i House of Worship in Chile. The trees were donated in honor of the upcoming bicentenary of the birth of Baha’u’llah, which will be celebrated next month on 21 and 22 October. The Mayor of the Metropolitan Region of Santiago, Claudio Orrego, visited the House of Worship to accept the donation on behalf of the city and to learn about the tree-planting project. Since the beginning of construction on the House of Worship, hundreds of volunteers have been gathering at the Temple site every weekend to plant trees, and more than 9,000 trees and hundreds of other plants now flourish on the land. The community was inspired to start the project after reflecting on the potential contribution of the House of Worship to the surrounding area. Maggy Canales is one of the organizers of the Native Flora Project. She explained that the project is improving the conditions of the forest’s ecosystem, and it has brought the community together to work for the conservation of native plant species. Members of Santiago’s community from students to environmental NGOs to scout troops have all volunteered their time to the project. Many of the seeds are collected from the trees growing in the foothills of the Andes and planted in a greenhouse on the Temple land. These trees have been planted around the Temple or donated to local schools and communities within and around Santiago. Mayor Orrego spoke about the significant impact of the House of Worship on the well-being of Santiago, calling it a “great gift for everyone.” During his visit, Mr. Orrego spoke with volunteers at the greenhouse and expressed his appreciation for the many opportunities that the Temple has opened for Santiago. The trees donated by the Baha’is will be planted in parks, in medians on city roads, and next to streams in areas of the city without much vegetation.



97 2017 CBC Massey Lectures call for a new spirit of human rights

(news.ca.bahai.org)
0

UN prosecutor and human rights scholar Payam Akhavan is sharing what he calls a “surprising message of hope” through the CBC Massey Lectures this year. Akhavan describes his five-part lecture series and book In Search of a Better World: A Human Rights Odyssey as “part memoir, part history, and part call to action.”

The Massey Lectures began in 1961, were named for Vincent Massey, former Governor General of Canada, and feature distinguished Canadian thinkers exploring key issues of the day, through a series of radio broadcasts. Past Massey lecturers include such distinguished individuals as Martin Luther King Jr., Margaret Atwood and Stephen Lewis. Akhavan’s lectures are distinguished by a more personal format, which includes storytelling and reflection on pivotal moments in his life. Hugh Segal, retired Senator and Master of Massey College, commented that the lectures demonstrate that human rights is about lived experience. In the book, Akhavan uses personal examples to show how feeling injustice helps motivate someone to fight for justice. “Feeling injustice is an intimate experience,” he says. “It’s an emotional and spiritual connection with the suffering of others.” His first lecture “The knowledge of suffering” recalls a pivotal moment in his life in which he felt the effects of injustice: the execution of 16-year-old Mona Mahmudnizhad, an educator of children and a defender of human rights, on June 19, 1983 in Shiraz Iran for her Bahá’í beliefs. At the time of her death, Akhavan was also 16. “This was not a passing sound bite in the television news, an unfortunate event in a distant place, an abstract victim soon to be forgotten,” he writes. “This was an intimate, lived experience; it sliced through my complacency like a knife.” “Mona’s death changed everything,” he writes. “I would never be the same person again.” Mona’s death, as well as hearing of the deaths and suffering of close Bahá’í friends at the hands of the Iranian government, inspired Akhavan to study international human rights law at Harvard University. He also made the decision that rather than “defining success by the trappings of status and wealth,” he would try to fulfill Mona’s last wish that youth should arise to serve humanity. Akhavan became the youngest-ever war crimes prosecutor at the age of 26. When asked about how the Bahá’í Faith shaped his life and work, Akhavan says that Mona and others in the Bahá’í community have taught him that leadership is by example and that faith consists of “fewness of words and abundance of deeds.” “This is the essence of what I’m trying to convey in these lectures,” he says. “The world doesn’t need more talking, the world needs people who are going to rise up and champion the cause of human rights.” While the first lecture of the book focuses on Akhavan’s formative experiences as an Iranian Bahá’í, he says that Bahá’í ideals shape all five lectures. Some of the principles that he sees as key to his thinking are the oneness of humankind, and the essential nobility of human beings, “that basic assumption that we are not incorrigibly selfish and aggressive creatures, that there’s a duality to human nature, and that the purpose of civilization is to unlock the potential that exists within us.” Akhavan sees a deep-rooted conviction in the oneness of humankind as the antidote to extreme violence and an important component of a culture of human rights. “If we do not create a deep-seated conviction in the oneness of humankind, then we will have a kind of superficial veneer of civility, but underneath the forces of greed, hatred and violence are lurking and in times of political turmoil they will come to the surface,” he says. He notes that these dark forces appeared in Rwanda during a time of economic hardship preceding the genocide, and that now in Western countries “the spectre of Neo-Nazis and white supremacists and the possibility of violence and race wars” show that perhaps ideals of equality are not as deeply held as some might imagine them to be. He also says that it is necessary for an intellectual understanding of the interdependence of all people to be accompanied by a motivation to act. Akhavan says that the reality that we are one people inhabiting one planet is not some “naïve feel good ideal,” rather it’s a “hard and painful reality,” as can be seen through an analysis of a host of global issues such as climate change, economic stability, migrant flows, the control of organized crime, or the spread of disease. To go beyond an intellectual understanding of the common humanity of all people requires the creation of a culture that “uncaps our spiritual potential, rather than a culture that breeds selfishness and aggression,” says Akhavan, who explores this topic in further detail in his last lecture “The spirit of human rights.” “We’ve created the idea that we will achieve progress through unbridled consumption, through the glorification of greed,” Akhavan adds, “And now we somehow want to reconcile that culture of greed and self-indulgence with a culture of human rights and the two are on a collision course.” He believes that humans have a choice about the type of culture that is fostered, since they are capable of both selfishness and selflessness, polar opposite qualities that Akhavan has seen firsthand in his work. “I have encountered everything from war criminals and suicide bombers to survivors of genocide and people who have sacrificed their lives fighting for justice and human betterment,” he says. “When you see these extremes you realize that we’re capable of both radical evil and radical nobility.” In striving to comprehend what makes people choose to participate in acts of unspeakable evil, Akhavan is heartened by the fact that mass atrocities such as ethnic cleansing in Yugoslavia or the Rwandan genocide were not inevitable. “I try to dissect and expose the anatomy of mass violence by showing how artificial it is, how the mass atrocities that we witness in the world are not like a natural disaster, like an earthquake or a tsunami, they are manmade disasters, they are the result of political choices, and it actually takes tremendous amounts of planning and preparation to rip multi-ethnic societies apart,” says Akhavan. He notes that for mass atrocities to occur, the masses need to be subject to hate propaganda, and that they need to be organized and mobilized. Since the great evils of our time are in a certain sense predictable, they are therefore preventable, according to Akhavan. This gives human beings the choice to choose a different path. The 2017 CBC Massey Lectures will be delivered in front of live audiences in a cross-Canada tour, between September 13 and October 4, 2017. The Lectures are published as a volume, In Search of a Better World, published by House of Anansi Press. They will be broadcast on CBC IDEAS between November 6 – 10, 2017.



 1  2  3  4  5  6  7  8  9 

فارسی

88 شور و شعف جامعه با پیشرفت در کار ساختمان مشرق الاذکار کلمبیا

(goldnews.biz)
0

به گزارش گلد نیوز به نقل از سرویس خبری جامعه بهایی آگوا آزول، کلمبیا- معبد بهائی محلی نورته دل کائوچا (Norte del Cauca) از دل زمین قد برافراشته است و اکنون به طور واضحی در روستایی که انتظار ساخت آن را داشت قابل‌ رؤیت است.

مسیر اتوبوس روزانۀ خانم کریستینا موسکرا (Christina Mosquera) هر روز از محل معبد می‌گذرد. اغلب مسافران که بسیاری از آنها اهل روستاهای اطراف هستند در مورد ساختمان در حال ساخت سؤالاتی دارند. خانم موسکرا یکی از بهائیان اهل این منطقه که در پروژۀ بازسازی جنگل‌ در محل معبد شرکت داشته می‌گوید: «آنها می‌خواهند بدانند که این ساختمان یک بیمارستان است یا مرکزی تفریحی یا یک مدرسه». این افزایش آگاهی نسبت به مشرق الاذکار، مربوط به پیشرفت چشمگیر کار است. ساختمان، بسیار بیشتر از قبل برای کسانی که از جادۀ پایین معبد پای پیاده، با اتوبوس یا به شکل دیگر عبور می‌کنند قابل رؤیت است. اکنون ساختمان مرکزی معبد شکلی ملموس به خود گرفته، بنای بتونی آن تکمیل‌ شده و ۹ دکل چوبی آن برافراشته شده است. دکل‌ها گنبد درونی معبد بهائی را شکل می‌دهند و بر فراز آن‌ها یک تیرچۀ فلزی قرارگرفته که نماد اسم اعظم در داخل آن جاسازی خواهد شد. از ابتدای ژانویه خانم موسکرا هر روز از شیشه اتوبوس پیشرفت کار ساخت معبد را نظاره کرده است. با توجه به کنجکاوی فزاینده نسبت به ساختمان در دست احداث، او با راننده‌های اتوبوس هماهنگ کرده تا بتواند اطلاعاتی دربارۀ معبد بهائی در اختیار مسافران قرار دهد. اتوبوس معمولاً به هنگام عبور از محل معبد سرعت خود را کم می‌کند تا او بتواند دربارۀ معبد بهائی صحبت کند. خانم موسکرا می‌گوید: «به آن‌ها می‌گویم که معبد بهائی در این محل در حال ساخت است و این معبد، مرکزی برای ارتباط تمامی افراد باخدا و با خالقشان است. مردم می‌پرسند که آیا واقعاً می‌توانند به معبد بهائی بیایند و من می‌گویم بله همه می‌توانند بیایند و دعا بخوانند.» فرآیندی که پروژۀ معبد و فعالیت‌های پویای جامعه‌سازی در شهرها و روستاهای اطراف به جریان انداخته پیوندهای وحدت و همکاری را در منطقۀ نورته دل کائوچا تقویت کرده است. در جشن‌های اخیری که به مناسبت دویستمین سال تولد حضرت بهاءالله برگزار شد، برنامه‌های متعددی صدها نفر را جلب فعالیت‌های خدماتی همچون کاشت ۲۰۰ درخت یا جلسات دعا و نیایش محلی نمود. معبد بهائی انسجام بین محیط طبیعی یک منطقه و حیات جامعه را به تصویر می‌کشد. این ارتباط به بهترین نحو در طرح این معبد مجسم است که از دانۀ کاکائو الهام گرفته است، گیاهی که به وفور در کلمبیا یافت می‌شود. بسیاری از جنبه‌های پروژۀ این معبد از طریق سیستم‌های خود سعی در تجسم بخشیدن به وحدت دارند. برای مثال تلاش شده است که ۷۰ تا ۱۰۰ درصد انرژی لازم برای معبد بهائی و ساختمان‌های وابسته به آن از طریق سیستم‌های پنل خورشیدی تأمین شود. در زمینی که معبد بهائی بر آن واقع شده جنگلی قرار دارد که جامعه پروژه‌ای برای احیای گیاهان بومی منطقه را در آن در دست دارد. پوشش گیاهی طبیعی این منطقه به دلیل سال‌ها کشت تک‌محصولی از بین رفته بود اما با آغاز پروژۀ احیای جنگل تعدادی از این گونه‌ها احیا شده‌اند ازجمله برخی از گیاهانی که به طور کامل در منطقۀ شمالی کلمبیا از دست رفته بودند. رائول چارا (Raúl Chará) که خبرنگار است در نشست مطبوعاتی اخیر گفت: «این معبد پروژه‌ای منحصربه‌فرد است. در زمانه‌ای که منطقه و جهان با آشوب‌های مختلف رو به رو است، معبد بهائی به دلیل نیروی بالقوه ا‌یکه برای کمک به مصالح اجتماعی دارد متمایز و متفاوت است.»



86 پریوش شجاعى، شهروند بهایی از زندان گرگان آزاد شد

(www.bazdasht.com)
0

به گزارش بازداشت به نقل از هرانا پریوش شجاعى، شهروند بهایی در ساعات پایانی وقت اداری روز گذشته با پایان مدت محکومیت در میان استقبال دوستان و اعضای خانواده از زندان امیرآباد گرگان بصورت مشروط آزاد شد.

روز گذشته پریوش شجاعى که ایام محکومیت ۱ سال و ۹ ماهه خود را در زندان امیرآباد گرگان سپری می کرد با تحمل یک سوم از دوره محکومیت خود بصورت مشروط از زندان گرگان آزاد شد. دوشنبه ۱۲ تیرماه ۱۳۹۶، در ادامه بازداشت پرتعداد شهروندان بهایی استان گلستان، پریوش شجاعی خود را به زندان معرفی کرد. بر اساس حکم بدوی در دادگاه اولیه در سال ۱۳۹۳، پریوش شجاعی به ۹ سال حبس تعزیری محکوم شده بود که این حکم در دادگاه تجدید نظر به ۱ سال و ۹ ماه حبس تعزیری تقلیل یافت. خانم شجاعی پس از آزادی از زندان امیرآباد گرگان با استقبال دوستان و اعضای خانواده خود روبرو شد. از گروه شهروندان بهایی بازداشت شده استان گلستان پیش از این شش شهروند بنامهای بهنام حسنی، فرح تبیانیان، پونه ثنائی، روفیا پاکزادان، هنا عقیقیان و کاملیا بیدلیان، مورخ ۲۲ مهرماه پس از تحمل یک سوم دوره محکومیت خود از زندان گرگان بصورت مشروط آزاد شده بودند. این پنج شهروند همگی به تحمل ۱ سال و ۶ ماه حبس تعزیری در مرحله تجدید نظر محکوم شده بودند و از خردادماه سال جاری تحمل حبس خود را در زندان شهر گرگان آغاز کرده بودند. مورخ ۱۵ مهرماه نیز ۴ شهروند بهایی دیگر از همین پرونده به نامهای نازی خلخی، مریم دهقان یزدلی، هوشمند دهقان یزدلی و سودابه مودت با شرایط مشابه از زندان امیرآباد گرگان آزاد شده بودند. مژده ظهوری، دیگر شهروند بهایی نیز ۲۰ آبان ماه با پایان مدت محکومیت در میان استقبال دوستان و اعضای خانواده از زندان امیرآباد گرگان بصورت مشروط آزاد شده بود هر چند فرهاد فهندژ همسر وی کماکان در زندان به سر می برد. علیرغم آزادی های مورد اشاره همچنان تعداد دیگری از شهروندان بهایی ساکن استان گلستان در ارتباط با بازداشت های گسترده سال ۹۴ با مدت محکومیت های متفاوتی در زندانهای مختلف این استان به سر می برند. لازم به یادآوری است درسال ۱۳۹۴، بیست و چهار شهروند بهایی از شهرهای گرگان، مینودشت و گنبد کاووس، از سوی دادگاه انقلاب استان گلستان در مرحله بدوی در مجموع به ۱۹۳ سال حبس تعزیری محکوم شدند هر چند این احکام در مرحله تجدید نظر کاهش یافت. پیش تر ده نهاد حقوق بشری با انتشار بیانیه مشترکی از اتحادیه اروپا خواستند تا در یک اقدام فوری، مانع آزار و اذیت شهروندان بهائی و لغو احکام زندان‌شان از سوی مقامات جمهوری اسلامی ایران شوند. این نامه به طور خاص به چالش های اخیر شهروندان بهایی ساکن استان گلستان می پرداخت.



88 فک پلمب حداقل ۱۱ محل کسب بهاییان شیراز

(goldnews.biz)
0

به گزارش گلد نیوز به نقل از هرانا محل کسب شهروندان بهایی شیراز که از آخر مهرماه سال جاری همزمان با مناسبت مذهبی پیروان آیین بهایی پلمب شده بود امروز توسط اداره اماکن فک پلمب شدند.

مورخ ۲۹ مهرماه سال جاری همزمان با فرارسیدن دویستمین سالگرد پیامبر آیین بهایی، نیروهای انتظامی و امنیتی شهر شیراز از شهروندان بهایی این شهر خواستند تا از بستن مغازه های خود در مناسبت مذهبی پیش رو خودداری کنند که این موضوع با استناد به قوانین کشور مورد پذیرش شهروندان بهایی قرار نگرفت. در پی تعطیلی دو روزه اماکن کسب توسط بهاییان نیروهای انتظامی جمعا ۱۲ محل کسب را در منطقه شیراز و ۴ محل دیگر را در مرودشت فارس پلمب کردند. بنابر گزارشات دریافتی پس از گذشت حدود یکماه امروز محل کسب ۱۱ شهروند بهایی در شیراز توسط اداره اماکن فک پلمب شد. از وضعیت ۱ محل کسب در شیراز و ۴ محل دیگر در مرودشت فارس کماکان اطلاعی در دست نیست. اماکن کسب اقایان دوکوهکی، خادم، جابری، نیک آیین، شمیم حکیمی، سلمانزاده، امیرینیا، فروزان، فرزندی، معصومی و خانم فروزان موسوی از جمله محلهایی بودند که امروز فک پلمب شدند. کماکان اماکن کسب شهروندان بهایی زیادی در سراسر کشور به دلایل مشابه در وضعیت پلمب و توقیف به سر می برد.



78 دو شهروند بهایی در رشت با پایان حبس آزاد شدند

(www.bazdasht.com)
0

به گزارش بازداشت به نقل از هرانا فواد یزدانی و پیمان یزدانی، دو شهروند بهایی ساکن رشت که از بابت اتهام “مشارکت در فعالیت تبلیغی علیه نظام” در زندان لاکان این شهر به سر می بردند با پایان دوره محکومیت از این زندان آزاد شدند.

مورخ ۲۶ آبان ماه سال جاری، فواد یزدانی و پیمان یزدانی از شهروندان بهایی ساکن رشت که در زندان لاکان این شهر تحمل حبس میکردند آزاد شدند. این دو شهروند بهایی مورخ ۵ خردادماه ۹۵ بازداشت و اندکی بعد به قید وثیقه آزاد شدند. دادگاه انقلاب دو شهروند بهایی مورد اشاره را از بابت مشارکت در تبلیغ علیه نظام به تحمل حبس محکوم کرد. پیمان و فواد یزدانی مردادماه سال جاری تحمل محکومیت خود را در زندان لاکان رشت آغاز کردند و با پایان دوره سه ماهه حبس و بصورت مشروط روز ۲۶ آبان ماه از محل این زندان آزاد شدند. این دو شهروند بهایی پیش تر در زمره شهروندان بهایی قرار گرفته بودند که اماکن کسب آنان پلمب شده بود و همینطور در مرحله ای منازل آنان مورد تفتیش قرار گرفته بود.



74 چهار شهروند بهایی دیگر در بیرجند آزاد شدند

(www.bazdasht.com)
0

به گزارش بازداشت به نقل از هرانا امروز چهار شهروند بهایی ساکن بیرجند از توابع استان خراسان جنوبی که از مهرماه سال جاری در بازداشت نیروهای امنیتی به سر می بردند با صدور قرار وثیقه و تودیع آن تا زمان برگزاری دادگاه آزاد شدند. دو روز پیش نیز سه شهروند بهایی دیگر از همین محل با شرایط مشابه آزاد شده بودند.

سهراب ملاکی، شیدا عابدی، مریم مختاری و سیمین محمدی، چهار شهروند بهایی اهل خراسان جنوبی با تودیع قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی از زندان مرکزی بیرجند آزاد شدند. این چهار شهروند بهایی مورخ ۲۹ مهرماه ۹۶ در قالب یک گروه ۹ نفره از شهروندان بهایی منطقه بیرجند بعد از تفتیش منازل خود بازداشت شده بودند. هر چند دلیل مشخصی برای بازداشت این افراد بیان نشده است با اینحال زمان بازداشت آنان همزمان با فرارسیدن یکی از اعیاد پیروان دیانت بهایی بود. لازم به اشاره است دو روز پیش مورخ ۲۷ آبان ماه نیز سه شهروند بهایی دیگر به نامهای خلیل ملاکی، بهمن صالحی و ساغر محمدی از همین محل با شرایط مشابه آزاد شده بودند. علیرغم ۷ آزادی فوق کماکان دو تن از گروه ۹ نفره بازداشت شده فوق به نامهای فیروز احمدی و بیژن احمدی کماکان در زندان به سر می برند.



85 تمدید مرخصی درمانی عفیف نعیمی، از مدیران محبوس جامعه بهایی

(www.bazdasht.com)
0

به گزارش بازداشت به نقل از هرانا عفیف نعیمی، از مدیران محبوس جامعه بهایی که دهمین سال حبس خود را در زندان رجایی شهر کرج سپری می کند به بیماریهای متعدد و جدی دچار است. آقای نعیمی در یک دهه اخیر از دریافت خدمات پزشکی کافی محروم مانده است با اینحال در ماه اخیر اجازه یافته است تحت عنوان مرخصی استعلاجی جهت پیگیری امور درمانی خود از زندان خارج شود.

مرخصی استعلاجی عفیف نعیمی یکی از مدیران سابق جامعه بهایی ایران و زندانی بیمار زندان رجایی شهر کرج تمدید شد. آقای نعیمی هفته اول آبان ماه در حالی که دهمین سال حبس خود را سپری می کرد با توجه به استمرار بیماری قلبی و بر اساس نظریه کمسیون پزشکی قانونی و موافقت دادستانی به مرخصی استعلاجی اعزام شد. در حالی که آقای نعیمی خود را آماده بازگشت به زندان کرده بود با توجه به وضعیت پزشکی نامناسب و لزوم درمانی که در مورد او شدیدا دیده میشود مقامات قضایی با تمدید ۱۵ روزه مرخصی استعلاجی او موافقت کردند. علاوه بر مشکلات قلبی و مواردی مانند مشکل انعقاد خون. پیشتر اعلام شده بود که این شهروند بهایی به ناراحتی شدید غدد لنفاوی و تورم حاد در ناحیه‌ی گلو نیز مبتلا است. بیماری که به علت عدم رسیدگی پزشکی تشدید شده بود. آقای نعیمی در طول یک دهه اخیر که در زندان به سر می برد در چند نوبت به دلیل وخامت حال به بیمارستان منتقل شده بود. لازم به یادآوری است عفیف نعیمی به همراه فریبا کمال آبادی، مهوش ثابت، بهروز توکلی، جمال الدین خانجانی، سعید رضایی و وحید تیزفهم، عضو هیاتی به نام «یاران» بودند که اداره امور اقلیت بهایی را برعهده داشت. شش نفر از آنها، در اواخر اردیبهشت ۱۳۸۷ در یورش هم زمان نیروهای امنیتی به منازلشان در تهران دستگیر شدند. یکی از آنان (مهوش ثابت)، پیشتر در اواسط اسفند ۱۳۸۶ در مشهد بازداشت شده بود. پس از حدود دو سال و نیم حبس انفرادی و بازجویی‌هایی که بدون حضور وکیل و مشاوره حقوقی در بند ۲۰۹ زندان اوین انجام شد، در مرداد ۱۳۸۹ قاضی محمد مقیسه، رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران برای هر یک از متهمان ۲۰ سال حبس تعیین کرد. حکمی که در نهایت به ۱۰ سال حبس در مرحله تجدیدنظر تقلیل یافت. از گروه مدیران جامعه بهایی که تحمل حبس می کنند به تازگی خانمها مهوش ثابت و فریبا کمال آبادی با پایان محکومیت آزاد شده اند و سایر افراد دربند نیز آخرین ماههای حبس ناعادلانه خود را سپری می کنند.



81 سه شهروند بهایی در بیرجند با قرار وثیقه آزاد شدند

(www.bazdasht.com)
0

به گزارش بازداشت به نقل از هرانا امروز سه شهروند بهایی ساکن بیرجند از توابع استان خراسان جنوبی که از مهرماه سال جاری در بازداشت نیروهای امنیتی به سر می بردند با صدور قرار وثیقه و تودیع آن از بازداشت تا زمان برگزاری دادگاه آزاد شدند.

روز جاری مورخ ۲۷ آبان ماه سه شهروند بهایی به نامهای خلیل ملاکی، بهمن صالحی و ساغر محمدی با تودیع قرار وثیقه از بازداشت نیروهای امنیتی بصورت موقت آزاد شدند. این سه شهروند بهایی مورخ ۲۹ مهرماه ۹۶ در قالب یک گروه ۹ نفره از شهروندان بهایی منطقه بیرجند بعد از تفتیش منازل خود بازداشت شده بودند. هر چند دلیل مشخصی برای بازداشت این افراد بیان نشده است با اینحال زمان بازداشت آنان همزمان با فرارسیدن یکی از اعیاد پیروان دیانت بهایی بود. بنابر گزارشات دریافتی خلیل ملاکی، بهمن صالحی و ساغر محمدی هر یک مبلغ ۱۵۰ میلیون تومان قرار وثیقه تعیین شده را تودیع کردند.



79 صدور حکم ۱۸ سال حبس برای ۶ شهروند بهایی در زاهدان

(www.bazdasht.com)
0

به گزارش بازداشت به نقل از هرانا شعبه ۳ دادگاه انقلاب شهر زاهدان مرکز استان سیستان و بلوچستان، ۶ شهروند بهایی ساکن این استان را به اتهام عضویت در تشکل جامعه بهایی مجموعا به تحمل ۱۸ سال حبس تعزیری محکوم کرد.

۶ شهروند بهایی ساکن شهرهای مختلف استان سیستان و بلوچستان، توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب شهر زاهدان محاکمه و محکوم شدند. هوشنگ مختاری ساکن سراوان، بیژن اسلامی مهدی آبادی ساکن خاش، علی محمد اَنوری علی آبادی ساکن ایرانشهر، بهادر کامجو ساکن چابهار، روشن بارقی ساکن چابهار و فهیمه اسحاق نور آبادی ساکن چابهار هویت این شش شهروند بهایی گزارش شده است. یک منبع مطلع در مورد وضعیت این افراد توضیح داد “هر شش شهروند از ساکنان استان سیستان و بلوچستان هستند، این افراد در اردیبهشت ماه ۹۶ توسط مامورین وزارت اطلاعات در شهر زاهدان مورد بازجویی قرار گرفتند و پرونده ای علیه آنان به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق “عضویت در تشکل جامعه بهایی” که در متن حکم از آن تحت عنوان “عضویت در فرقه ضاله” یاد شده تشکیل شد” دادگاه این افراد مدتی پیش برگزار شده بود، بر اساس احضار صورت گرفته این افراد روز پنج شنبه مورخ ۲۵ آبان ماه توسط شعبه ۳ دادگاه انقلاب شهر زاهدان به ریاست قاضی محمدرضا صردی مورد ابلاغ حکم قرار گرفتند. بنابر حکم ابلاغی هر کدامیک از این شهروندان بهایی به تحمل ۳ سال حبس تعزیری محکوم شدند. این شهروندان که بعضا از جمله افرادی هستند که اماکن کسب آنان نیز به دلیل باورهای دینی پلمب شده است قصد دارند ظرف مدت ۲۰ روز پیش رو که مهلت قانونی تعیین شده است به این حکم اعتراض کنند. این شهروندان بهایی در تمام مراحل بازجویی و محاکمه اتهام اقدام علیه امنیت کشور را رد کرده و صرفا خود را شهروندانی که به دلیل باور دینی تحت فشار قرار گرفته اند خواندند.



85 حسن ممتازی و پیمان قیامی دو شهروند بهایی در شیراز و کرمانشاه بازداشت شدند

(www.irankargar.com)
1

طی هفته جاری دو شهروند بهایی از جمله حسن ممتازی، از اساتید سابق دانشگاه بهایی و زندانی سابق در شیراز و پیمان بقایی از شهروند‌ ‌‌‌ان بهایی ساکن کرمانشاه که اخیرا با قید وثیقه آزاده شده بود بازداشت شدند.

چهارشنبه ۲۴ آبان ماه حسن ممتازی از اساتید سابق دانشگاه بهایی که در سال ۹۰ به تحمل ۵ سال حبس محکوم شده بود توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. وی در منزل مادری خود در شهر شیراز بازداشت شد، منابع مطلع نزدیک به آقای ممتازی گفتند احتمالا این زندانی برای اجرای حکم حبس بزودی به زندان اوین منتقل خواهد شد. حسن ممتازی پس از اینکه در سال ۹۰ بازداشت شد به رای دادگاه در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۲ در شعبۀ ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی مقیسه به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم حدود هفت ماه بعد در مرحله تجدیدنظر در شعبه۳۶ تجدیدنظر دادگاه انقلاب تهران هم عینا تایید شد. حسن ممتازی که متهم است در تدریس به دانشجویان بهایی در دانشگاه آنلاین این شهروندان که از تحصیلات عالیه در ایران محروم هستند مشارکت کرده در قسمتی از نامه خود پس از محکومیت آورده بود “بنده هم همانند سایر همکارانم به جرمی محاکمه و محکوم شده ام که اساساً نه تنها جرم نیست که وظیفه انسانی هر کسی است که توانایی علمی داشته باشد و بتواند به جبران محرومیّتی، که برخلاف حقوق طبیعی و انسانی جوانان بهائی ایران، به آنان تحمیل شده است قدمی بردارد و از این نظر خوشحالم و مفتخر که سهمی اندک در این زمینه داشته ام. “ یک هموطن دیگر به نام شیوا اخلافی شهروند بهایی در شیراز که دوران محکومیت خود را سپری می کند، با توجه به اینکه تنها دو ماه به پایان حبس او باقی مانده است اجازه یافته بصورت “رای باز” یا حبس نیمه محصور این مدت را سپری کند. این موضوع به معنی این است که خانم اخلاقی مدت حبس خود را بصورت پاره وقت در زندان خواهد بود. از شهر کرمانشاه نیز گزارش شده است که یک شهروند بهایی در این شهر به نام پیمان قیامی پس از احضار به مراجع قضایی بازداشت شده است. نزدیکان پیمان قیامی می گویند:” ۹ نفر از شهروندان بهایی بازداشت شده در کرمانشاه از جمله پیمان قیامی، اواخر مهرماه با تودیع وثیقه از بازداشت آزاد شدند. با اینحال پیمان قیامی از طریق احضار تلفنی و همینطور ارسال پیام با واسطه وثیقه گذار به محل دادسرای عمومی و انقلاب کرمانشاه احضار شد. “ همین منابع می‌افزایند “آقای قیامی به نشانه حسن نیت در معیت مادر خود به بازپرس یازی در دادسرا مراجعه کردند. مدت ۴۵ دقیقه بازپرس با پیمان پشت درهای بسته صحبت کرد و در نهایت مادر پیمان شاهد بازداشت فرزند خود توسط دو تن از ماموران اطلاعات شد.” تا کنون از دلایل بازداشت پیمان قیامی اطلاعی در دست نیست اما با توجه به اینکه در دوره پیشین بازداشت این شهروند مورد بدرفتاری قرار گرفته از جمله ساعتها بازجویی توام با توهین و ضرب و شتم در شرایط محروم از خواب و غذا، خانواده او در نگرانی از شرایطش به سر می برند. به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید https://t.me/IranKargar96



74 نمایشگاهی از آثار حضرت بهاءالله در موزه بریتانیا

(goldnews.biz)
0

به گزارش گلد نیوز به نقل از سرویس خبری جامعه بهایی :لندن- موزه بریتانیا در حال نمایش دستخط‌های اصلی و به‌ندرت به نمایش درآمدۀ حضرت بهاءالله، به همراه تعدادی از اقلام بایگانی شدۀ دیگرِ مربوط به حیات ایشان است. این نمایشگاه همزمان با برگزاری جشنهائی در سراسر جهان برای بزرگداشت دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله، در روزهای ۲۱ و ۲۲ اکتبر گشایش یافت.

این نمایشگاه در روز دوشنبه ۶ نوامبر آغاز شد. افتتاحیه این نمایشگاه بیش از ۱۰۰ نفر را جذب کرد و نمایندگانی از دانشگاهیان، هنرمندان و رسانه‌ها را گرد هم آورد. یکی از موضوعات اصلی نمایشگاه، «قدرت کلمه» است که به ظهور الهی اشاره می‌کند؛ مفهومی اساسی که برای ادیان بزرگ جهانی حائز اهمیت است. با تأمل در آثار حضرت بهاءالله درمی‌یابیم که آثار ایشان گستره وسیعی از موضوعات را دربر می‌گیرد، از جنبه‌های اخلاقی حیات فردی گرفته تا اصول و رفتارهای اجتماعی که به بشریت کمک می‌کند تا به مرحله بعدی از پیشرفت جمعی‌اش- ظهور مدنیت جهانی- گذر کند. بر تابلوی ورودی نمایشگاه نوشته شده است: «حضرت بهاءالله، با بیش از ۱۰۰ جلد کتاب، بینش‌ خود برای بشریت و بنای جهانی مملو از صلح و عدالت را بیان کرده است. حضرت بهاءالله تعلیم می‌دهند که 'کلمه' آنطور که توسط بنیان‌گذاران تمام ادیان بزرگ ظاهر شده، می‌تواند به انسان‌ها الهام ببخشد تا اجتماع را متحول ساخته و تمدن‌های بزرگی را پایه‌ریزی کنند.» آثار حضرت بهاءالله در طی دوران حیاتشان، در همان زمان نزول ثبت می‌گشت. در برخی مواقع، حضرت بهاءالله با خوش‌نویسی استادانه‌ای بعضی از آیات مقدس را به دست خود می‌نوشتند. اغلب حضرت بهاءالله آیات را با صدای بلند می‌خواندند و کاتب‌ها تحریر می‌کردند. مشاهدات عینی افرادی که شاهد نحوه نزول آثار حضرت بهاءالله بودند، خارق‌العاده بودن این آثار را روشن می‌کند. کاتبان برای اینکه بتوانند از پس ثبت حجم بالای آیات برآیند، اغلب بیانات ایشان را با سرعت به خطی غیر خوانا که تنها خود قادر به خواندنش بودند، می‌نگاشتند و آنرا «آثار وحی» می‌نامیدند. این نمایشگاه، نمونه‌هایی از این متون اصلی را نیز شامل می‌شود. بعداً این آثار بازنویسی شده و در مواردی، قبل از اینکه نسخه نهایی آماده نشر شود، لازم بود توسط حضرت بهاءالله بازگوئی شوند. آثار حضرت بهاءالله در سرتاسر سرزمین‌های عثمانی و ایران پخش شد و به فراتر از آن در خاور دور رسید. این نمایشگاه در گالری جان آدیسِ موزه بریتانیا (British Museum’s John Addis Gallery) تا ۲۸ ژانویه ۲۰۱۸ برای عموم بازخواهد بود. در طی دورۀ جشن‌های جهانی دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله، موزه بریتانیا دریچۀ دیگری از حیات و آثار خارق‌العاده حضرت بهاءالله و تأثیر بی‌اندازه کلام ایشان بر جهان را می‌گشاید.



88 بازداشت حسن ممتازی و پیمان قیامی دو شهروند بهایی در شیراز و کرمانشاه

(www.bazdasht.com)
0

به گزارش بازداشت به نقل از هرانا در طی هفته جاری دو شهروند بهایی از جمله حسن ممتازی، از اساتید سابق دانشگاه بهایی و زندانی سابق در شیراز و پیمان بقایی از شهروندان بهایی ساکن کرمانشاه که اخیرا با قید وثیقه آزاده شده بود بازداشت شدند.

امروز چهارشنبه مورخ ۲۴ آبان ماه حسن ممتازی از اساتید سابق دانشگاه بهایی که در سال ۹۰ به تحمل ۵ سال حبس محکوم شده بود توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. آقای ممتازی در منزل مادری خود در شهر شیراز بازداشت شد، منابع نزدیک به آقای ممتازی گفتند احتمالا این زندانی برای اجرای حکم حبس بزودی به زندان اوین منتقل خواهد شد. آقای ممتازی پس از اینکه در سال ۹۰ بازداشت شد به رای دادگاه در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۲ در شعبۀ ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی مقیسه به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد، این حکم حدود هفت ماه بعد در مرحلۀ تجدیدنظر در شعبۀ ۳۶ تجدیدنظر دادگاه انقلاب اسلامی تهران هم عینا تایید شد. از راست: پیمان قیامی و حسن ممتازی او که متهم است در تدریس به دانشجویان بهایی در دانشگاه آنلاین این شهروندان که از تحصیلات عالیه در ایران محروم هستند مشارکت کرده در قسمتی از نامه خود پس از محکومیت آورده بود “بنده هم همانند سایر همکارانم به جرمی محاکمه و محکوم شده ام که اساساً نه تنها جرم نیست که وظیفۀ انسانی هر کسی است که توانایی علمی داشته باشد و بتواند به جبران محرومیّتی، که برخلاف حقوق طبیعی و انسانی جوانان بهائی ایران، به جوانان بهائی ایران تحمیل شده است قدمی بردارد و از این نظر خوشحالم و مفتخر که سهمی اندک در این زمینه داشته ام. “ از سویی دیگر گزارش می شوند شیوا اخلافی شهروند بهایی در شیراز که دوران محکومیت خود را سپری می کند، با توجه به اینکه تنها دو ماه به پایان حبس او باقی مانده است اجازه یافته بصورت “رای باز” یا حبس نیمه محصور این مدت را سپری کند. این موضوع به معنی این است که خانم اخلاقی مدت حبس خود را بصورت پاره وقت در زندان خواهد بود. همزمان با گزارشات شیراز، از شهر کرمانشاه گزارش شده است یک شهروند بهایی این شهر به نام پیمان قیامی پس از احضار به مراجع قضایی بازداشت شده است. منبع نزدیک به پیمان قیامی توضیح داد “۹ نفر از شهروندان بهایی بازداشت شده در کرمانشاه از جمله پیمان قیامی، اواخر مهرماه با تودیع وثیقه از بازداشت آزاد شدند. با اینحال پیمان قیامی از طریق احضار تلفنی و همینطور ارسال پیام با واسطه وثیقه گذار به محل دادسرای عمومی و انقلاب کرمانشاه احضار شد.” این منبع افزود “آقای قیامی به نشانه حسن نیت در معیت مادر خود به بازپرس یازی در دادسرا مراجعه کردند. مدت ۴۵ دقیقه بازپرس با پیمان پشت درهای بسته صحبت کرد و در نهایت مادر پیمان شاهد بازداشت فرزند خود توسط دو تن از ماموران اطلاعات شد.” از دلایل بازداشت پیمان قیامی اطلاعی در دست نیست اما با توجه به اینکه در دوره پیشین بازداشت این شهروند مورد بدرفتاری قرار گرفته از جمله ساعتها بازجویی توام با توهین و ضرب و شتم در شرایط محروم از خواب و غذا، خانواده او در نگرانی از شرایطش به سر می برند.



83 بازداشت نادیا اسدیان شهروند بهایی در رشت

(www.bazdasht.com)
0

به گزارش بازداشت به نقل از هرانا در ادامه افزایش فشار بر شهروندان بهایی استان گیلان روز شنبه هفته جاری، یک شهروند بهایی به اداره اطلاعات این شهر احضار و سپس بازداشت شد. در هفته های اخیر علاوه بر تفتیش گسترده منازل و توقیف موقت بهاییان این منطقه، این پنجمین مورد از بازداشت شهروندان است که گزارش می شود.

روز شنبه، مورخ ۲۰ آبان ماه یک شهروند بهایی ساکن رشت به نام نادیا اسدیان (همسر سیامک پور عبدالحمیدی، دیگر شهروند بازداشت شده) به محل اداره اطلاعات این شهر احضار شد. خانم اسدیان پس از حضور در محل احضار و بازجویی اولیه توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت و به زندان لاکان رشت منتقل شد. لازم به اشاره است همزمان با دویستمین سالگرد تولد پیامبر آیین بهایی شهروندان بهایی ایران با دهها احضار، بازداشت و پلمب اماکن کسب فشار کم سابقه ای را تحمل می کنند. این فشار در شهر رشت ابتدا مورخ ۲۰ شهریورماه با تفتیش گسترده اماکن شهروندان بهایی و در معدودی موارد شهروندان غیربهایی مرتبط با آنان جلوه گر شد. کمی پس از این تفتیش ها که بعضا با توقیف های موقت افراد نیز همراه بود خانم نازیلا خانی پور، در تاریخ ۲۴ مهرماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. سیامک پور عبدالحمیدی، دیگر شهروند بهایی ساکن رشت نیز روز ۲ آبان ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان این شهر منتقل شد. کمی بعد نازیلا خانی پور که پیش از آقای عبدالحمیدی در این شهر بازداشت شده بود روز ۲۲ آبان ماه با تودیع قرار وثیقه از زندان لاکان رشت آزاد شد. مورخ ۹ آبان ماه نیز دو شهروند بهایی ساکن رشت به نامهای نویده بخشی و کیوان پزشکی به محل اداره اطلاعات این شهر احضار و بازداشت شدند که هم اکنون در زندان لاکان این شهر به سر می برند. لازم به یادآوری است روز بیستم شهریورماه سال جاری ماموران امنیتی وابسته به وزارت اطلاعات با حکم دادستانی طی چند اکیپ مجزا بصورت هماهنگ مبادرت به مراجعه و تفتیش منازل شهروندان بهایی در رشت، رضوانشهر، پره سر و منجیل از توابع استان گیلان کردند. ماموران حاضر پس از تفتیش منازل، وسایل شخصی اعم از موبایل، تبلت، لب تاپ، کارتهای حافظه، کامپیوتر میزی و همینطور کتب مذهبی، تابلوها و عکسهای شخصیت های مذهبی آیین بهایی را نیز ضبط و با خود بردند. منازل کیوان پزشکی و سیامک پور عبدالحمیدی مورد تفتیش قرار گرفت و همینطور منزل خانم خانی پور و همسرش (رامز هروی) نیز جزو منازلی بود که مورد تفتیش قرار گرفت. در زمان تفتیش منزل خانواده هروی، علیرعم عدم حضور ساکنین در منزل، نیروهای امنیتی از زور استفاده کرده و با شکستن در وارد منزل شده و به تفتیش محل پرداخته اند. تعدادی از شهروندان در این مراجعات گسترده بازداشت شده بودند که گزارش شد پس از مدتی تمام بازداشت شدگان آزاد شدند هر چند مشخص نیست این آزادی به معنای نبود تعقیب قضایی باشد.



88 بهائیان هیچ آرزویی جز خدمت به ایران ندارند

(goldnews.biz)
0

به گزارش گلد نیوز روز گذشته سازمان انتقال خون تبریز مانند اکثر شهرهای ایران عزیز شاهد حضور گسترده مردم برای کمک به هم وطنان عزیزمان در استان کرمانشاه بود .

مساله ایی که ذهن را درگیر میکرد حضور شهروندانی از اقلیت های مذهبی در صف بود . همان کسانی که اکثریت علمای شیعه فتوا به نجس بودن و کافر بودنشان داده اند. بهاییانی که با اهدا خون خود جان چندین نفر را نجات خواهند داد . چه زیبا توصیف کرد فریبا کمال آبدی آنجا که عنوان کرد: بهائیان هیچ آرزویی جز خدمت به ایران ندارند.



119 فریبا عباسی به قید ضمانت آزاد شد/از اتهاماتش حمایت از دیانت بهایی بدلیل انتشار خبر دیدار فائزه هاشمی از فریبا کمال آبادی

(www.bazdasht.com)
0

سردبير مجله پايتخت كهن خبر از آزادى مدير مسئول اين نشريه به قيد ضمانت داد.

على نظرى نوشته است: مدیر مسئول پایتخت کهن با قید ضمانت آزاد شد فریبا عباسی مدیر مسئول پایتخت کهن به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار شد و در شعبه نهم بازپرسی تفهیم اتهام شد و به موارد اتهامی پاسخ گفت. وی پس از تامین وثیقه 70میلیون تومانی دادسرا ترک کرد. مقرر شد ظرف ده روز لایحه دفاعیه مدیر مسئول به بازپرس محترم تقدیم گردد. شاکی پرونده سپاه پاسداران است. عمده مورد اتهامی مجله پایتخت کهن ترویج اندیشه های ایت ا...منتظری است که سال قبل از سوی هیئت نظارت بر مطبوعات به دادسرای فرهنگ و رسانه ارجاع و سپس در شعبه چهارم مورد رسیدگی قرار گرفت وقرار منع تعقیب صادر شد.با توجه به تبرئه پایتخت کهن درسال 95 طرح مجدد شکایت و همین موضوع خاص واقعا جای شگفتی دارد! البته موارد دیگر مانند چاپ عکس آقای کروبی بعنوان تبلیغ سران فتنه و زیرپا گذاشتن بخشنامه شورایعالی امنیت ملی مطرح است. در حالیکه سال گذشته چنین اتهامی اساسا مطرح نبود. لازم به ذکر است که علیرغم پیگیری ما چنین بخشنامه ای نیز از سوی شورایعالی ملی به ما وسایر مطبوعات ارسال نشده است. دیگر اتهام پایتخت کهن ترویج شایعه تقلب در انتخابات88است. در حالیکه ما در پایتخت کهن به دلیل اینکه هنوز پرونده سوژه انتخابات 88 باز است و حکم قطعی صادر نشده، به این موضوع اصلا نپرداخته ایم! اتهام خنده دار و واهی دیگر حمایت از رژیم اشغالگر قدس است.ما، شکایت در مورد این اتهام را حق خود میدانیم،و در پایتخت کهن طی شماره های مختلف مطالب متعددی در حمایت از آرمان فلسطین و انقلابیونی که برای فلسطین تلاش کردند همچون شهید چمران، به چاپ رسانده ایم. دیگر اتهام مضحک پایتخت کهن حمایت از دیانت بهایی است که مستمسک شاکی درج خبر ملاقات خانم فایزه هاشمی با زندانیان بهایی بود که به همراه نظر مرحوم ایت الله هاشمی چاپ شد و آن مرحوم از اقدام دخترش نیز انتقاد کرده بود. این ماحصل گزارش امروز بازجویی مدیرمسول پایتخت کهن در دادسرای فرهنگ و رسانه بود.



91 مژده ظهوری، شهروند بهایی از زندان گرگان آزاد شد

(www.bazdasht.com)
0

به گزارش بازداشت به نقل از هرانا مژده ظهوری، شهروند بهایی امروز با پایان مدت محکومیت در میان استقبال دوستان و اعضای خانواده از زندان امیرآباد گرگان بصورت مشروط آزاد شد. فرهاد فهندژ همسر وی کماکان در زندان به سر می برد.

امروز مژده ظهوری (فهندژ) که ایام محکومیت ۱ سال و ۹ ماهه خود را در زندان امیرآباد گرگان سپری می کرد با تحمل یک سوم از دوره محکومیت خود بصورت مشروط از زندان گرگان آزاد شد. علیرغم آزادی خانم ظهوری، فرهاد فهندژ، همسر وی کماکان در زندان رجایی شهر کرج در حال تحمل دوره محکومیت خود است. مورخ ۲۲ مهرماه بهنام حسنی، فرح تبیانیان، پونه ثنائی، روفیا پاکزادان، هنا عقیقیان و کاملیا بیدلیان، شش شهروند بهایی دیگر ساکن استان گلستان پس از تحمل یک سوم دوره محکومیت خود از زندان گرگان بصورت مشروط آزاد شده بودند. این پنج شهروند همگی به تحمل ۱ سال و ۶ ماه حبس تعزیری در مرحله تجدید نظر محکوم شده بودند و از خردادماه سال جاری تحمل حبس خود را در زندان شهر گرگان آغاز کرده بودند. مورخ ۱۵ مهرماه نیز ۴ شهروند بهایی دیگر از همین پرونده به نامهای نازی خلخی، مریم دهقان یزدلی، هوشمند دهقان یزدلی و سودابه مودت با شرایط مشابه از زندان امیرآباد گرگان آزاد شده بودند. علیرغم آزادی های مورد اشاره همچنان تعداد پرشماری از شهروندان بهایی ساکن استان گلستان در ارتباط با بازداشت های گسترده سال ۹۴ با مدت محکومیت های متفاوتی در زندانهای مختلف این استان به سر می برند. لازم به یادآوری است درسال ۱۳۹۴، بیست و چهار شهروند بهایی از شهرهای گرگان، مینودشت و گنبد کاووس، از سوی دادگاه انقلاب استان گلستان در مرحله بدوی در مجموع به ۱۹۳ سال حبس تعزیری محکوم شدند هر چند این احکام در مرحله تجدید نظر کاهش یافت. پیش تر ده نهاد حقوق بشری با انتشار بیانیه مشترکی از اتحادیه اروپا خواستند تا در یک اقدام فوری، مانع آزار و اذیت شهروندان بهائی و لغو احکام زندان‌شان از سوی مقامات جمهوری اسلامی ایران شوند. این نامه به طور خاص به چالش های اخیر شهروندان بهایی ساکن استان گلستان می پرداخت.



72 عفو بین‌الملل خواهان لغو فوری محکومیت روحیه صفاجو، تارا هوشمند و سرمد شادابی سه شهروند بهایی شد

(www.bazdasht.com)
0

روحیه صفاجو، تارا هوشمند و سرمد شادابی در اسفند سال ۹۴ بازداشت و در فروردین سال۹۵ با قید آزاد شده بوده‌اند عفو بین‌الملل خواهان لغو فوری محکومیت این سه شهروند بهایی و مدافع حقوق بشر است.

عفو بین‌الملل پیش‌تر در گزارش «گرفتار در گرداب سرکوب؛ مدافعان حقوق بشر زیر آماج حمله در ایران» به وضعیت روحیه صفاجو به عنوان یک نمونه از بهاییان محروم از تحصیل و مدافع حق تحصیل اشاره کرده بود: دانشجوی بیست ساله‌ی بهائی روحیه صفاجو، در ۱۸ اسفند ۱۳۹۴ در خانه خود در شهر کرج در شمال‌غرب تهران توسط هشت مأمور سپاه پاسداران که پیش از ورود به منزل خود را کارکنان شرکت گاز معرفی کردند دستگیر شد. {تاراهوشمند و سرمد شادابی نیز مقامات گفتند که آن‌ها «در ارتباط با فعالیت های فیس‌بوکی‌اش» دستگیر شدند}. آنان خانه را جستجو کردند و از او خواستند که رمز عبور حساب‌های شخصی‌اش، از جمله ایمیل‌اش را به آنها بدهد. در ماه‌های منتهی به دستگیری‌اش، روحیه صفاجو چندین پست بر روی صفحه فیس‌بوکش در مورد زیرپاگذاشته‌شدن حق او برای آموزش عالی و تبعیضی که او به عنوان یک بهائی متحمل شده است نوشته بود. با وجود قبولی در آزمون کنکور سراسری در سال‌های ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴، به او اجازه ثبت نام داده نشد. او شکایتی را تسلیم چندین مقام دولتی کرده و همراه با بقیه دانشجویان بهائی نامه سرگشاده‌ای را به رئیس جمهور روحانی نوشته بود که در آن سرخوردگی‌شان را از این که دولت او نتوانسته بود به وعده‌های خود در مورد رعایت حقوق بهائیان برای آموزش عالی و عدم تبعیض عمل کند بیان‌کرده بودند. متعاقب دستگیری، روحیه صفاجو به بخش ۲-الف زندان اوین برده و در آن‌جا به مدت هشت روز در سلول انفرادی نگه ‌داشته شد. در طی این مدت، با وجود این که او هر روز به مدت چهار ساعت بازجویی می‌شد، به وکیل دسترسی نداشت. تا پنج روز پس از دستگیری‌اش، به او اجازه داده ‌نشد تا با خانواده‌اش تماس تلفنی برقرار کند. در طی بازجویی‌ها به او چشم‌بند زده می‌شد و او وادار می‌شد که رو به دیوار بنشیند. بازجویانش از او در مورد پست‌های فیس‌بوکش پرسش می‌کردند و به طور مکرر به عقاید دینی‌اش توهین و او را «روانی»، «وقیح»‌ و «کله‌شق» می‌خواندند. روحیه صفاجو در تاریخ ۸ فروردین ۱۳۹۵ پس از تودیع وثیقه آزاد شد. به دنبال آن او به دفتر دادستانی احضار و در ‌آن‌جا بر اساس ماده ۱۸ قانون جرائم رایانه‌ای به «نشر اکاذیب» متهم شد.



78 ۹ تن از شهروندان بهایی اهل کرمانشاه پس از ۱۸ روز بازداشت با قرار وثیقه آزاد شدند

(www.bazdasht.com)
0

به گزارش بازداشت به نقل از کمپین حقوق بشر یک منبع مطلع گفت روز شنبه ۱۳ آبان ماه ۹ بهایی ساکن کرمانشاه پس از ۱۸ روز بازداشت با قرار وثیقه تا زمان تشکیل دادگاه آزاد شده‌اند. به گفته این منبع همگی آن‌ها متهم به «عضویت در گروهک ضد امنیتی بهاییت» و «تبلیغ علیه نظام» هستند.

اسامی این ۹ بهایی بازداشت شده عبارتند از پیام قیامی، عزت‌الله شهیدی، فروزان امینی، کامبیز مرادی‌پور، امرالله اسلامی، نعمت‌الله شادابی، سینو رسولی، امیر کدیور و سپیده احراری هستند. سپیده احراری به دلیل باردار بودن شش روز پس از بازداشت در تاریخ اول آبان ماه با قرار وثیقه ۱۰۰ میلون تومانی آزاد شد. بقیه نیز هر کدام با قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومان روز ۱۳ آبان ماه آزاد شدند. مجموعا ۹۰۰ میلیون تومان وثیقه از ۹ بهایی بازداشت شده ضبط شده است. به گفته این منبع آن‌ها در بازجویی متهم به تبلیغ علیه نظام از طریق تلاش در بهایی کردن دیگر شهروندان و تدارک برای برگزاری جشن دویستمین سالگرد تولد حضرت بها ‌شده‌اند. تولد حضرت بهاء الله پیامبر بهاییان ۲۹ مهرماه است. این منبع با اظهار این‌که این ۹ بهایی اتهامات خود را نپذیرفته‌اند گفت: «آن‌ها در بازجویی‌های خود به بازجویانشان گفته‌اند که هیچ کار خلاف قانونی انجام نداده‌اند. آن‌ها ایران را دوست دارند و در این سال‌ها جز خدمت به ایران و مطیع بودن به قانون کلی جامعه کار خلافی انجام نداده‌اند.» این منبع مطلع و نزدیک به خانواده کامبیز مرادی‌پور و سینو رسولی زوج بهایی گفت: «حدود ساعت ۹ صبح ۲۶ مهرماه چند مامور مرد و یک مامور زن با نشان دادن حکم وارد خانه آقای مرادی‌پور شدند. خانه را تفتیش کردند و وسایلی مانند لپ‌تاپ، گوشی‌های موبایل و حتی تبلت فرزند ۹ ساله‌شان نیز ضبط شد. حتی مقداری از انگشترهای عتیقه و تابلوها را هم به بهانه این‌که می‌خواهند در تولد حضرت بها استفاده کنند را با خود برده‌اند.» این منبع ادامه داد: «آن‌ها یک فرزند ۹ ساله هم دارند که قبل از ورود ماموران در حال آماده شدن برای رفتن به مدرسه بوده، ماموران در زمان تفتیش خانه تبلت او را به زور گرفتند. والدین او به یکی از نزدیکان خود تماس گرفته و از او خواسته‌اند که بیاید و بچه را نگه دارد. پس از آن ماموران آن‌ها را با خود به ستاد خبری کرمانشاه بردند..» این منبع همچنین گفت بقیه هفت بهایی نیز همان صبح ۲۶ مهرماه در منازلشان از سوی ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شده و منزلشان نیز مورد تفتیش قرار گرفته است. به گفته این منبع بازجویی از زنان چهار روز بوده و پس از اتمام بازجویی آن‌ها از ستاد خبری کرمانشاه به زندان اصلاح و تربیت کرمانشاه منتقل شده‌اند اما مردها ۱۸ روز بازجویی‌شان به طول کشیده و سه روز پیش از آزادی، از ستاد خبری کرمانشاه به بند ۱۰ زندان دیزل‌آباد کرمانشاه شدند. پیش از این بهنام روحانی‌فرد، خواننده بهایی نیز روز ۱۲ شهریور ماه از سوی ماموران وزارت اطلاعات در تهران بازداشت شد و پس از یک ماه انفرادی روز ۱۱ مهرماه با قرار وثیقه مشابه (۱۰۰ میلیون تومان) آزاد شد. او نیز یکی از اتهاماتش بگرزاری تور کنسرت در اروپا به بهانه تولد حضرت بها بود.» به گفته این منبع در هفته‌های اخیر ۲۵ شهروند بهایی در شهرهای مختلف کشور توسط نیروهای وابسته به وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه بازداشت شده‌اند.



81 محکومیت سه جوان محروم از تحصیل بهایی به تحمل ۱۵ سال حبس

(www.bazdasht.com)
0

به گزارش بازداشت به نقل از هرانا روحیه صفاجو و تارا هوشمند ۲۱ ساله و سرمد شادابی ۲۲ ساله هرکدام به تحمل ۵ سال حبس محکوم شده اند.

این سه نفر در سال ۹۳ پس از دادن کنکور از ادامه مسیر یعنی دیدن رتبه خود و انتخاب رشته تنها به دلیل باورمند بودن به آیین بهایی بازمانده اند و آنها به این اتفاق و نقض اصل های ۱۹ و ۲۰ و ۲۳ قانون اساسی اعتراض کرده و به نهاد های دولتی متفاوت از جمله دفتر ریاست جمهوری و وزارت علوم و سازمان سنجش و دیگر نهادهای مرتبط با موضوع، نامه نوشته اند که از هیچکدام پاسخی دریافت ننموده اند، سپس با نماینده مجلس وقت تهران(آقای محجوب) ملاقاتی داشته اند که ایشان با توهین و تحقیر این سه نفر و دیگر دوستانشان را از دفتر خود بیرون کرده است. سپس پس از گذشت یک سال هر سه نفر در اسفند سال ۹۴ بازداشت و در فروردین سال۹۵ با قید وثیقه (خانمها روحیه صفاجو و تارا هوشمند هرکدام ۵۰ملیون تومان و آقای سرمد شادابی ۲۰۰ ملیون تومان) آزاد شده بوده اند. بعد از ۶ مرتبه احضار برای تشکیل دادگاه که تنها دو جلسه آن تشکیل شد، در مرتبه چهارم به دلیل حضور نداشتن قاضی مقیسه، پرونده به قاضی دیگری داده شده و قاضی بعد از شنیدن دفاعیات متهمین و وکلای آنان برای بررسی بیشتر درخواست احضار کارشناس پرونده به دادگاه را کرده تا توضیح دهد چرا این سه نفر بازداشت شده اند. نهایتا درتاریخ ۴ مهر۹۶ دادگاه با حضور قاضی مقیسه و متهمین و وکلای آنان و بدون حضور نماینده دادستان برگزار شد که قاضی مقیسه بدون توجه به درخواست قاضی قبل بعد از یک ماه در آبان سال ۹۶ رای به ۵سال حبس به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در فرقه ضاله بهائیت» (بهائی بودن) برای هرکدام از این سه نفر داد در حالی که در رای دادگاه هیچ اشاره ای به وجود لایحه در پرونده و یا دفاعیات متهمین و وکلای آنان نشده به صورتی که به نظر میرسد آنان وکیل نداشته اند و یا در دادگاه حضور نداشته اند.



84 پس از یکسال؛ تداوم پلمپ دست کم ۹۶ واحد صنفی بهاییان در مازندران

(goldnews.biz)
0

به گزارش گلد نیوز به نقل از هرانا محل کسب بیش از ۹۶ شهروند بهایی در استان مازندران از یکسال پیش پلمب شده است. علیرغم اینکه دیوان عدالت اداری به نفع شهروندان بهایی اقدام به صدور رای کرد با اینحال کماکان خبری از فک پلمب و اجازه فعالیت اقتصادی به شهروند بهایی ساکن این استان نیست. همزمان با مازندران دهها محل کسب شهروندان بهایی دیگر استانها نیز در فواصل زمانی مختلف پلمب شده است. سیاست جلوگیری از حداقل فعالیت اقتصادی شهروندان بهایی در دوران دولت حسن روحانی شکل پررنگ تری به خود گرفته است.

پلمپ محل کسب ۹۰ شهروند بهایی در استان مازندران، که از آبان ماه سال پیش از سوی اداره اماکن و به دستور دادستان کل مازندران صورت گرفته کماکان ادامه دارد. در خردادماه سال جاری دیوان عدالت اداری در پی اعتراض شهروندان بهایی مازندران که محل کسب آنان پلمب شده بود بر اساس «بند ماده ۲۸ قانون نظام صنفی» رایی به نفع آنان صادر کرد مبنی بر اینکه حق قانونی آنان در مورد تعطیلی محل کسب تا سقف ۱۵ روز در سال نادیده گرفته شده است. طبق قانون شهروندان می توانند تا ۱۵ روز در سال بدون دلیل خاصی اماکن کسب خود را تعطیل کنند با اینحال این قانون برای شهروندان بهایی لحاظ نمی شود و در هر مناسبت مذهبی که طبق باورهای دینی آنان کسب و کار باید متوقف شود اداره های انتظامی و اماکن به پلمب اماکن کسب آنان اقدام می کنند. علیرغم رای دیوان عدالت اداری تاکنون هیچ اقدامی برای فک پلمب واحدهای تجاری مورد اشاره از سوی نهادهای ذیربط صورت نگرفته است. بلاتکلیفی و تداوم غیرقانونی پلمب اماکن کسب شرایط را برای شهروندان بهایی بسیار دشورا کرده است بعنوان مثال “ارسطو اسدی” یکی از این شهروندان برای تامین معیشت ناچار شده است در شرایط سخت و محدود، جلوی درب مغازه پلمپ شده اش، کار کند. در ماههای اخیر پلمپ مغازه های بهاییان به طور متعدد گزارش شده است. نهادهای بین‌المللی، ازجمله سازمان ملل متحد و سازمان‌های مدافع حقوق بشر، بارها در مورد وضعیت بهاییان در ایران، سرکوب و بازداشت آن‌ها، جلوگیری از آموزش و کسب و کارشان، گزارش‌ها و انتقادهایی منتشر کرده‌اند. حکومت ایران ، آیین بهایی را به رسمیت نمی‌شناسد و مقام‌های حکومت ایران بارها علیه آن سخن گفته‌اند. بر اساس گزارشات جامعه جهانی بهاییان، طی نزدیک به ۱۱ سال، بیش از ۸۶۰ بهایی بازداشت و ۲۷۵ تن از آن‌ها در نهایت محکوم و روانه زندان شدند. لیست واحدهای صنفی شهروندان مازندران که در تاریخ ۱۱ و ۱۲ آبان ماه – مصادف با میلاد باب و بهاء الله– سال گذشته پلمپ شده اند به قرار زیر است: نوشهر (۷ واحد صنفی) بهشاد درخشان دارای واحد صنفی سیستم های حفاظتی ریاض الله هروی دارای واحد صنفی ساعت سازی منیب منصور دارای واحد صنفی عینک سازی بهمن روحانی دارای واحد صنفی عکاسی راکی یوسفی دارای واحد صنفی عینک سازی ارسطو اسدی دارای واحد صنفی جوشکاری آرش درخشانیان دارای واحد صنفی مکانیکی قائمشهر (۳۱ واحد صنفی) فریبرز ثابتی دارای واحد صنفی تعمیرات لوازم خانگی نعیم صمیمی دارای واحد صنفی صافکاری رضوانه سمیعی دارای واحد صنفی لباس فروشی اکبر گلی دارای واحد صنفی ساخت دستگاه های قنادی نیما میری دارای واحد صنفی آرایشی و بهداشتی فاضل اسدی دارای محل کسب تعمیرات موبایل شایان قدمی دارای واحد صنفی فروشگاه رنگ ذکرالله اکبری دارای واحد صنفی جوشکاری شاهین اکبری دارای واحد صنفی فروش آهن آلات فریبرز سنائی دارای واحد صنفی پلاستیک فروشی ذکرالله بابایی دارای فروشگاه خواربار عطرالله موفق دارای واحد صنفی یخچال سازی داریوش بختیاری دارای هنرکده اتوموبیل سعید اسدی دارای واحد صنفی تعمیر خودرو جلال عطائیان دارای واحد صنفی بهداشتی شاهرخ اسدی دارای واحد صنفی یخچال سازی زهرا گلابیان دارای واحد صنفی عینک سازی ژوبین یوسفی دارای واحد صنفی دزدگیر فروشی سهراب لقائی دارای واحد صنفی عینک سازی فرزاد ثابتی دارای واحد صنفی آپاراتی و تعویض روغن چنگیز درخشانیان و نیما وع خواه دارای اسباب بازی فروشی کورش احمدزادگان دارای واحد صنفی سیستم های حفاظتی علاالدین میرزایی دارای واحد صنفی سیستم های حفاظتی هومن رستمی دارای واحد صنفی دزدگیر شهرام زمانی و شهروز زمانی دارای واحد صنفی قطعات یدکی خودرو سهیل حقدوست دارای واحد صنفی عینک سازی بهاءالدین صمیمی دارای واحد صنفی لوازم التحریر بهنام شیروانی و بهداد شیروانی دارای واحد صنفی تعمیرات لوازم خانگی نورالله عطائیان دارای واحد صنفی سیم پیچی موتور بهرام صفری دارای واحد صنفی الکترویکی سهیل احمدزادگان دارای واحد صنفی چسب مهرپویا فدایی دارای واحد صنفی تعمیرات لوازم خانگی ساری (۴۲ واحد صنفی) منصورمهرچی دارای واحد صنفی پخش لوازم بهداشتی ذات الله دارابی واحد صنفی نجاری سهراب زاهدی دارای صنفی لوازم التحریر ساعد اندخس دارای واحد صنفی پوشاک گلوردی موفقی دارای واحد صنفی نجاری نیما شبرخ دارای واحد صنفی لوازم بهداشتی یعقوب اکبری دارای واحد صنفی تعمیر لوازم خانگی آرمان صفایی دارای واحد صنفی لوازم التحریر عادل صمیمی دارای واحد صنفی درب های ضدسرقت نورگل گلی دارای واحد صنفی مکانیکی فرهاد رزقی دارای واحد صنفی پخش لوازم بهداشتی کمال الدین اکبری دارای واحد صنفی خراطی امان الله زاهدی دارای واحد صنفی نجاری کوروش احمدی دارای واحد صنفی جلوبندی سازی خودرو کوروش مرادی دارای صنفی نجاری اصغر موفقی دارای صنفی نجاری حسین احمدی دارای واحد صنفی نجاری مهریار قنبری دارای واحد صنفی نصب سیستم حفاظتی ضیاالله خوشبین دارای واحد صنفی رنگ ساختمانی اشکان خلیلی دارای واحد صنفی سیم پیچی الکترو موتور نعیم کمالی دارای واحد صنفی تعمیر لوازم خانگی رامین موسوی دارای واحد صنفی تزیینات ساختمان احسان سنایی دارای واحد صنفی لوازم بهداشتی بهمن ذبیحی دارای واحد صنفی خرازی بهزاد ذبیحی دارای واحد صنفی عینک شهریار فروغیان دارای واحد صنفی سیم پیچی الکترو موتور بهروز یوسفی دارای واحد صنفی تعمیر لوازم خانگی وحید گلپور دارای واحد صنفی پوشاک جهانبخش موفقی دارای واحد صنفی خراطی محمد موفقی دارای واحد صنفی نجاری اکبر حسینی دارای واحد صنفی چوب قوام الدین ثابتیان دارای واحد صنفی نجاری حسام یوسفی دارای واحد صنفی نجاری ضرغام زمانی دارای واحد صنفی پوشاک نیما مهین بخت دارای واحد صنفی فروش سیستم حفاظتی پژمان روشنکوهی دارای واحد صنفی ابزار شهرام نوبخت دارای واحد صنفی ابزار شهاب نوبخت دارای واحد صنفی ابزار بهروز یوسفی دارای واحد صنفی تعمیرات لوازم خانگی آرامش اندخس دارای واحد صنفی پوشاک مرحوم ذکرالله رحمانیان دارای واحد صنفی عینک فروشی تنکابن (شش واحد صنفی) میثاق اسماعیل زادگان دارای واحد صنفی تعمیرات تلفن نوشین مسعودیان دارای واحد صنفی پوشاک سیروس نصیری دارای واحد صنفی کابینت سازی صالح اشکوریان دارای واحد صنفی لوازم خانگی سینا گرشاسبی دارای واحد صنفی فروش فرش و موکت نعیم خلج آبادی دارای واحد صنفی رویه کوبی فریدون کنار (یک واحد صنفی) افشین آزادی دارای واحد صنفی پوشاک بهنمیر ( دو واحد صنفی) احمد نیکونژاد دارای واحد صنفی فروش و تعمیرات لوازم گاز سوز فیض الله نیکونژاد دارای واحد صنفی دوچرخه سازی آمل (۴ واحد صنفی) سرالله حکمت شعار دارای واحد صنفی افشین ثباتی دارای واحد صنفی کفش فروشی داریوش طلایی دارای واحد صنفی فروش عینک فرشید کیان دارای واحد صنفی فروش عینک همچنین قریب به یک سال است که برخی واحد صنفی در تنکابن و نشتارود پلمپ هستند. اسامی این واحدهای صنفی نیز به قرار زیر است: روح الله ایقانی دارای واحد تعمیرات یخچال میشل اسماعیل پور دارای واحد صنفی سیستم های تهویه ی مطبوع خلیل نقی پور دارای واحد صنفی سیستم های تهویه مطبوع ثنائیه کندی دارای واحد صنفی لوازم خانگی امید قادری دارای واحد صنفی حفاظتی همچنین ۴ باب مغازه دیگر در این شهر از اردیبهشت ۱۳۹۵ پلمپ است. مهریار لطفی دارای واحد صنفی لوازم خانگی جمال الدین اسمعیل پور لوازم یدکی یخچال مهوش خاضعی دارای واحد صنفی فروشگاه مبل سروش گرشاسبی دارای واحد صنفی لوازم خانگی



 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12 

العربية
 1  2