Add New Bahai Link

Add New Bahai Site


English

125 Sacred symbol raised in Cambodia Temple

(news.bahai.org)
0

BATTAMBANG, Cambodia — Yesterday, the sacred Baha’i symbol representing the connection between God, His Manifestations, and mankind was raised within the local Baha’i House of Worship in Battambang, Cambodia, and installed at the apex of its dome.

The placement of the Greatest Name symbol marks an important milestone. The symbol is a calligraphic rendering of the word “Baha,” meaning glory. The vertical line represents the Holy Spirit proceeding from God through His Manifestations to humanity, and the twin stars represent the Bab and Baha’u’llah. Representatives and members of the Baha’i community gathered for a small ceremony on 20 August 2017 in a spirit of reverence and prayer as the sacred symbol was lifted 11.8 meters above the ground to the apex of the Temple’s dome. After it was affixed in place, everyone at the Temple gathered for devotions. In the coming days, a small ornamental case, originally purchased by Shoghi Effendi and containing dust from the inner sanctuary of the Shrine of Baha’u’llah, will be placed within the structure of the House of Worship. It will symbolize the profound spiritual connection between the Temple and the center of the Baha’i Faith. For the global Baha’i community, this first local House of Worship signals a new stage of development. The Temple will be inaugurated on 1 September 2017.



102 Baha’u’llah’s 200th Birth and Recent Charlottesville Incident (2017)

(www.thriveglobal.com)
0

Baha’is all over the world are about to celebrate one of the most auspicious days of their cherished Faith. October of 2017 signalizes the 200th year anniversary of the birth of the Founder of their precious Faith, Baha’u’llah. He announced, roughly 150 years ago, that the Divine-will for today is the oneness of humanity and unity of all religions, races and people. If the world’s religious leaders and kings, such as Pope Pius IX, Napoleon III and Naser al-Din Shah, had listened to Baha’u’llah’s counsels He gave in scores upon scores of letters, then bigotry, racism and utter hatred among people today would have ceased to exist.

Baha’u’llah repeatedly exclaimed to one of His subjects and which still applies to this day that: "Be anxiously concerned with the needs of the age ye live in, and centre your deliberations on its exigencies and requirements." The incident that took place just a few days ago in downtown Charlottesville, is a mere remnant of humanity’s lack of response to the call of the Divine-will for this age. We are seeing the birth pang of a humanity that’s transitioning from adolescence to maturity. The current violence that is still happening today, is a manifestation of the fact that humanity is growing tired of stagnating and is confused about what kind of action is worthy for its high destiny. The Baha’is who are trying to live up to the high standards of chastity, purity and clean-mindedness, are not immune to the ills of society. They too are analysing every day through constant vigilance and conscious concerted effort, with the help of the verses from their sacred Scripture, what kind of life to lead in order to elevate society beyond its current state. Although the forces of unity, that began as a direct result of Baha’u’llah’s animating influence in the world, are very subtle let no one underestimate what such a force can achieve in due time. As the world continues to filter out the archaic ways and habits that have no place for a global and united humanity, the Baha’is are preparing for the celebration of Baha’u’llah’s 200th-year birth. Such enthusiasm as evinced by this small community for such an occasion worldwide is evidence of how much progress their precious Faith has thus far achieved and what it’s capable of in the near future. Baha’u’llah remarked about the condition and future of the world due to His coming that: "The world’s equilibrium hath been upset through the vibrating influence of this most great, this new World Order. Mankind’s ordered life hath been revolutionized through the agency of this unique, this wondrous System — the like of which mortal eyes have never witnessed." Therefore, how long humanity has to suffer the consequences of not giving full and serious attention to what the Divine-will requires of it and to take responsibility towards its realization for the betterment of the world, is hard to say. Nevertheless, humanity will one day experience the long lasting and inevitable change where cooperation, reciprocity, generosity, compassion and oneness of humanity replacing competition, estrangement, greed, hatred and otherness. Aren’t such qualities and attributes the fruits of the tree of a mature humanity that we are all working for or will?



142 Singapore's Prime Minister honors bicentenary anniversary

(news.bahai.org)
0

SINGAPORE — As the two hundred year anniversary of Baha'u'llah's birth approaches, leaders around the world from the international to local level are honoring the momentous occasion with special tributes.

Recently, Singapore's Prime Minister, Lee Hsien Loong, addressed a message to the Baha'i community of his country: "Baha'u'llah's teachings of unity and peace are cherished values in our multi-racial and multi-religious society," stated the message, dated 31 July 2017. "I am heartened that the Baha'i community is active in inter-faith engagements, and continues to promote understanding, dialogue and interaction among people from different religions." "Your efforts will go a long way in enhancing mutual respect in a multi-faith society and strengthening Singapore's social harmony," it continues. The Prime Minister's tribute is among a number that have already been received by Baha'i communities around the world. In Vietnam, in honor of the upcoming bicentenary celebrations, senior government officials, including Vice President of the Vietnam Fatherland Front Central Committee, met with representatives of the Baha'i community and expressed appreciation for the community's contributions towards the country's development through activities that are improving living conditions and promoting education. Since the message from the President of India earlier this year, similar tributes have now been received from the Vice President and several other high-ranking members of the national government, as well as the Chief Minister of one of the states of India and other officials. At the local level, the City Council of Rosario, Argentina, passed a government resolution honoring the bicentenary anniversary and recognizing Haifa as its sister city. In the United States, the city of Cambridge, Massachusetts, has also passed a resolution to honor the birth of Baha'u'llah and urge its citizens to work for the realization of peace, justice, and solidarity.



100 Baha'i Prisoners Face Harsher Conditions

(www.bic.org)
0

GENEVA—16 August 2017—

In a harsh move by the prison authorities in Karaj, Iran, a number of inmates in Gohardasht Prison, including over fifteen Baha’is, have been moved to a new section of the prison with difficult conditions and heightened security measures. Reports indicate that, on 29 July 2017, prison authorities transferred individuals held in one of the sections of the Gohardasht Prison to a newly-built section, equipped with added security features including surveillance cameras and microphones even in toilets and showers. The move was enforced without prior notice and prisoners were not allowed to take their personal belongings, even essential items such as medicine and clothes. Family visits were initially halted after the transfer, and news of the worsening conditions of the prisoners, some of whom suffer from illnesses, have caused alarm. “This latest development in Gohardasht Prison is deeply troubling,” explained Ms. Diane Ala’i, Representative of the Baha’i International Community to the United Nations Office in Geneva. “Not only are these Baha’is unjustly imprisoned because of their beliefs, they are now also subjected to added pressures and ill treatment without any justification but also in contradiction with Iran’s own laws.” According to Iranian law, prisoners may be transferred from one section of a prison to another but they must be informed in advance. Prisoner transfers are generally done in order to improve their conditions. “We call on the relevant authorities to urgently look into this matter and put an end to this harsh treatment and ensure standard living conditions in the prison,” said Ms. Ala’i. There are currently approximately 95 Baha’is in prison in Iran. They have all been arrested solely because of their religious beliefs.



107 The Baha’i Welder Who Would Not Give Up

(iranpresswatch.org)
0

One of the common tools the Islamic Republic authorities use to harass Baha’is is to close up their shops and places of business without any warning or justification. Ten months ago, they did this to 90 Baha’i shop owners in Nowshahr, a picturesque port and tourist destination on the Caspian Sea.

One of shops was run by Arastoo Asadi, a Baha’i welder. Since authorities sealed up his shop, he has been conducting his business on the sidewalk in front of his shop, using the battery in his car to weld. He has done everything he could. He has gone to every municipal and provincial government office that he could think of. But officials in each claim that they have no record or case to explain why, in November 2016, on a Baha’i religious holiday, the Prosecutor’s Office of Mazandaran province ordered the police to shut down and seal up more than 90 places of business belonging to this oppressed religious minority. Asadi keeps hoping that authorities will allow him back into his own shop before the rainy season starts and the winter sets in. Winter weather would not be kind to a welder working on the sidewalk. The story received widespread attention when one of Asadi’s customers posted photographs of him working on the sidewalk on social network sites, a post that was shared by many. “It was November 1, 2016, and a religious holiday for us,” says Asadi. “My wife and I had traveled to Tehran to visit our two children. The neighbors called and said that the Public Places Police had sealed the shop.” No Warrant, No Answers Erfan, another Baha’i shopkeeper, told IranWire: “Before sealing the shop, they did not show me a warrant, and since that day I have not received any notices. I never imagined that I would get caught up in such a situation.” After returning to Nowshahr, Asadi and his friends knocked on every door to find out what was going on, from the prosecutor’s office to the police, and even on the door of the town’s Friday Prayers leader. The office of the provincial government refused to even listen to them. So they traveled to Tehran to appeal to the president’s office, the Interior Ministry and the parliament’s Article 90 Committee, which is authorized to investigate all complaints against the judiciary and the executive. But they got no answers then, and have yet to receive any since. Neighbors of the Baha’is whose businesses were sealed signed an affidavit and took it to the city governor’s office, declaring that they were unhappy about the situation and urging for it to be resolved. They all expressed their dismay. Erfan says that not a single ordinary person was happy that his shop or others belonging to the Baha’is had been shut down. He says this response shows people’s moral maturity and the recognition that nobody’s faith justifies the violation of their human rights. Arastoo Asadi did his best to solve the problem, up until March 21, when the new Iranian calendar year began. Then he decided to bring his trade to the sidewalk so that his family would not go hungry. “Life is not easy but I’ve got to work,” he told IranWire. “I do have customers but it has not been easy. In the summer days, I have to work under the scorching sun. But how can I continue in the winter cold when the rains start?” For a long time after enquiring at various offices, Asadi and his friends still did not know which authority had ordered their shops to be sealed. Finally, a confidential letter by the prosecutor was leaked and published online. “I cannot understand why they want to put us in a bad financial situation,” says Erfan. “Before the prosecutor’s letter was published on the internet, I knew nothing about what was going on. All government offices told us that it was the prosecutor’s order. But there was no formal court case or indictment. They just don’t want to accept any responsibility. But government offices have to do what they have been ordered to do. They are not really guilty, because they are just carrying out orders.” Most of these shopkeepers have no other source of income and almost all must support several dependents. Arastoo Asadi is one of them. He is 50 and supports a family of four. The only thing that he knows is welding. “I tried to serve my community but now that I am 50, what new job can I start?” He is not sure how long he can continue this way. “We told the honorable prosecutor of Nowshahr that if we had broken any laws then he should inform us and that by law the police must form a case within a week, inform us of our charges, send the case to the judge and let the judicial system process the case. I really don’t know what my crime is. But they say that there are no cases about us in any of the branches. Even the head of the Mazandaran provincial Bureau of Justice told me he could not find a record of us in their computer system. He told us to go back to our town because he had no information about our case.” What Crime Have We Committed? Erfan has had a similar experience. He says that when went to government offices he was asked to sign a commitment letter printed on paper without a letterhead and which had no identification on it as to who the relevant authority was. The letter required Baha’i shop owners to promise that they would not close their shops on Baha’i holidays. “If, for reasons other than the official holidays of the country, I want to close down my place of business,” states the letter, “I will be obliged to inform the police, and if they agree, then I can close the shop. Otherwise, if I act against the text of this commitment then I will be dealt with according to the laws and the regulations.” That the shopkeepers are not even given access to basic information about which authority has handed down these orders shows just how entrenched these violations against the Baha’is are. “It is our minimum human right to know what authority is asking for our commitment,” says Erfan. “We must know what laws we have broken and what agency is demanding our commitment. By itself, this commitment is a violation of individual rights and even the constitution.” But none of the Baha’i shopkeepers have any complaints against the people of Nowshahr. They point out how supportive they have been, and say they greatly appreciate the kindness people have shown them.



126 Preparations for Temple inauguration accelerate

(news.bahai.org)
0

BATTAMBANG, Cambodia — In just three weeks, the people of Battambang will celebrate the dedication of their local Baha'i House of Worship. New video footage captures recent progress and highlights the beauty of the Temple.

The final step in the construction will be the placement of a calligraphic rendering of the invocation "O Glory of the All-Glorious," referred to as the Greatest Name, within the Temple's dome, planned to occur next week. The dedication, which will take place on 1 September 2017, will be marked by a two-day conference bringing together over 2,000 people from Battambang, as well as every other region of Cambodia. A number of Cambodian dignitaries will attend, as well as representatives of Baha'i communities in Southeast Asia. The Temple is a frequent topic of conversation among the local population. Even before its completion, it has galvanized action towards the betterment of the community and brought together neighbors in prayer and fellowship. In a letter dated 18 December 2014, the Universal House of Justice explained that a Baha'i House of Worship is a "collective centre of society to promote cordial affection" and "stands as a universal place of worship open to all the inhabitants of a locality irrespective of their religious affiliation, background, ethnicity, or gender and a haven for the deepest contemplation on spiritual reality and foundational questions of life, including individual and collective responsibility for the betterment of society."



96 Baha’i Poems with Armando Troche | [Elevated & Meaningful]

(www.bahaimedia.net)
0

This time I am with my friend Armando Troche discussing the beauty of poetry and the power of writing when one is inspired. Armando is a Baha’i who pioneered to China for a few years in 2010 till about 2014 roughly. He is a powerful and soul-stirring poet you must listen to and see for yourself.

Find Baha’u’llah’s writings that Armando read for us here: “Every word is endowed with a spirit, therefore the speaker or expounder should carefully deliver his words at the appropriate time and place, for the impression which each word maketh is clearly evident and perceptible. The Great Being saith: One word may be likened unto fire, another unto light, and the influence which both exert is manifest in the world. Therefore an enlightened man of wisdom should primarily speak with words as mild as milk, that the children of men may be nurtured and edified thereby and may attain the ultimate goal of human existence which is the station of true understanding and nobility.”



277 100-year-old pioneering actor reflects on life, faith, and change

(news.bahai.org)
0

KENILWORTH, United Kingdom — When the 22-year old Earl Cameron arrived in England from Bermuda in 1939, most of the people of Caribbean origin whom he met there were struggling to find work.

"It was quite impossible for a black person to get any kind of job," recalls Cameron, who reaches his 100th birthday today. "The attitude was that they should go back to their own homeland. Some of them were veterans of the First World War, and even they couldn't get a job. When I look back, that was the condition." "Today it's different and I'm glad I came at that time to be able now to see some of the wonderful changes that have taken place." Bermuda-born Cameron, who became a Baha'i in 1963, is taking the opportunity of his centenary to reflect on his life and career as an actor. And his own role in breaking down the color bar for British audiences should not be underestimated. According to the British Film Institute's Screenonline guide to film and television history: "Earl Cameron brought a breath of fresh air to the British film industry's stuffy depictions of race relations. Often cast as a sensitive outsider, Cameron gave his characters a grace and moral authority that often surpassed the films' compromised liberal agendas." Discovering the Baha'i Faith As Cameron continued to work steadily through the early 1960s, he found himself searching for answers to life's questions. He had been troubled from his time in the merchant navy when he spent five months on a ship travelling to India. "On this ship there were fights almost every day. I must say they were a very quarrelsome bunch of seamen for the most part! And then I saw Kolkata with all of its hungry people on the streets, and wondered, 'Why? Why is the world like this?' Cameron found his questions answered by an old friend from Bermuda who he met again in London. His friend was a Baha'i. "Everything appealed to me," Cameron explains. "But we argued backwards and forwards. It took me some time to understand the difference between just an outstanding human being and what Baha'is call a Manifestation of God. When the penny dropped, I realized the difference of a Christ, or a Muhammad, or a Baha'u'llah, and from that moment on I could accept everything I read from Baha'u'llah." Fully dedicated to his Baha'i beliefs, Cameron made a dramatic move of another kind, by uprooting with his family to the Solomon Islands to help in the development of the Baha'i community there. When he returned to the United Kingdom 15 years later, he picked up his acting career where it had left off. Continuing to work through his eighties and nineties, he had a major role as a controversial African leader in The Interpreter (2005), which starred Nicole Kidman, as well as cameo appearances in The Queen (2006) with Dame Helen Mirren, and Inception (2010). Breakthrough into acting Two years after his arrival, tired of carrying out menial jobs, Cameron had a lucky break: he was asked to cover a role in a popular musical theater show, Chu Chin Chow, when one of the actors in the cast did not turn up for work. His acting career took off and, for the next four decades, his face and rich, golden voice, became a well-known fixture on stage, and then on screen. "I realized that there were very few parts to be had," Cameron explains. "I didn't kid myself. I'd been in the theater for at least eight years by the time I did my first film and I knew it was very limited. But I realized also at the time how fortunate I was to get that very first film." That film was Pool of London (1951), considered groundbreaking in its employment of a leading, black character, and in its depiction of an interracial romance. "It's a wonderful part," he says, "and still remains I think the best film I've done. It was fully true to life and very typical of England at that time," he recalls.



150 Baha’is Under Islamic Regime

(iranian.com)
0

the Islamic regime places the sect of Shi’a at the core of the Islamic state. The regime coerces Iranians into a way of life based on their own interpretation of Islam. This is the focal aim of the Mullahs. Among all minorities, Baha’is have been the most victim of the Islamic regime. Baha’is faith avoids violence and “even if a Baha’i is struck he should not return the blow.” This concept of nonviolence à la Christian teaching, makes them easy preys of aggressive thugs of the Islamic regime. The UN, the EU, and Amnesty international have confirmed that hundreds of Baha’is have been arrested, jailed, tortured and killed by the Islamic regime.

Religious minorities, which include the Sunnite sect of Islam, Christian, Jews, Zoroastrians, and Baha’is, compromised about 11% of the population right after the Iranian revolution, reduced since then. Most of them are Sunnite Muslims who also suffer from discrimination of the 1979 revolution. In reaction to barbaric rules of sharia, many Iranians keep converting into non-believers or other faiths including Baha’i. After takeover of power by Mullahs, schools of minorities were closed and their teachers dismissed – reopened due to international pressure. According to the Constitution of the Islamic regime, religious minorities are not allowed to hold high-ranking government jobs, nor are they welcome for lower level jobs, even for factory work. They are subjected to Islamic dress codes, holidays, and prohibitions on liquor and music. They are under the jurisdiction of the Islamic tribunals for any judicial case. The Constitution bids Muslims to respect the rights of non-Muslims, unless they “conspire against Islam or against the Islamic regime.” — It is up to Mullahs to decide what constitutes a conspiracy! Furthermore, Baha’is are excluded from this right because their faith is not considered as a religion of Book. The regime has issued decrees forbidding non-Muslims from renting the upper story of a house where Muslims live the lower floor. It has forbidden the use of Muslim cadavers for medical research while recommending the use of non-Muslims. It has enacted a new tax structure in which non-Muslims pay dues, called “jazyeh”, an echo of the old laws of tribute which was imposed on people under force of Muslim occupiers in a territories. Religious minorities are forbidden or not tolerated to enter barber shops, communal baths, grocery stores and other public places because their body is considered “Nejis”, impure. The lives of religious minorities are as worth as half of those of Muslims. The 75,000 members of the Jewish community have been suspected of being pro-Zionist. Many Jews were appalled and had to leave the country and some were executed for being “spies of Zoonomists.” Baha’is have been the most persecuted since the inception of the Islamic regime. 300,000 Baha’is had to leave Iran. Zoroastrians, adherents of the ancient Persian faith and representatives of the pre-Islamic culture, are also systematically persecuted. In their capital city of Yazd, at the beginning of the Islamic rule, young girls were kidnapped by thuggish Pasdaran, personnel of the revolutionary corps of the regime, taken to the home of the Ayatollah Soddoughi, where gang raped and coerced her converted to Islam. Their families’ complaints went ignored and they were not allowed to visit her. In one case, the announcement was made of a marriage between a girl and a Pasdar. Such a tragedy is not the only single one inflicted on Baha’is but an example among many others. In November, 1979, the Assembly of Experts declared Judaism, Christianity and Zoroastrianism the only officially recognised minority religions, leaving the Baha’is without constitutional protection. The Baha’i faith was founded in Iran in the 19th. Century and believes in the essential oneness of all great religions, honouring all of their prophets, including the Prophet of Islam, Muhammad. After the Sunnite sect of Islam, they are the largest of the religious minorities, numbering a half million at the time. Because it is believed as a deviation of Shi’a sect, Baha’i faith is viewed as heretical and their life and freedom severely jeopardised. Baha’i faith actively seeks converts and has attracted a predominantly prosperous and modernised membership. Baha’is don’t believe in the Muslims’ belief that Muhammad is the last prophet, but they believe in a continuous Prophethood. Instead, Baha’is believe that religion is a continuous necessity for humankind, Baha’is call this idea “progressive revelation.” A belief which is considered a blasphemy in the Shi’a Islam and the members as apostates or “enemies of God”. Baha’i faith has existed since before the Islamic regime. It was established in Iran 1863 by Bahá’u’lláh separated from the Shi’a sect and therefore the Shi’a sect bears strong animosity towards the Baha’i sect for “apostasy.” 20,000 members of the faith were executed in Iran under the Qajar Dynasty in the middle of the 19th century. The Hojatyyeh, an anti-Baha’i Shi’a group in Iran to which ex-President Mahmoud Ahmadinejad belongs, had started their “holy” war against Baha’is under the Shah. At that time, a number of Baha’is had important commercial holding, such as Pepsi-Cola. Since the inception of the Islamic regime, the Baha’is’ religious centres and properties have been confiscated and their shrines destroyed. Their members in the armed forces have been given choice of converting to Islam or being dismissed. In August, 1980, their entire governing board was kidnapped and disappeared; six months later, their successors were arrested and the pressure continues today, many of them are charged with treason and thus severely punished. Other Baha’is have been fired from their jobs, driven into exile, and arrested for conspiring against Islam / Islamic regime. The oppression of religious minorities, especially the Baha’i faith, is not incidental; it is part of the nature of the Islamic regime and continues today against all minorities and dissidents. Since 17 Mar 2009 seven leaders of the faith are in the Mullahs ‘jails. Today most Iranian Baha’is had to leave Iran looking exile in the Western countries, but unfortunately do not join the struggles of Iranian people against the plague of the Islamic regime because in their orthodoxy, the only saviour of oppressed people is God and this is prescribed for believers in the faith; they preached non-intervention in politics although are at most oppressed. Nevertheless, the history of Islam and the Islamic regime in Iran proves that the weak and the defenceless “unbelievers / apostates …” fall more victim to bullies of the cult.



886 Vuelo al Reino (Flight to the Kingdom) – by Leonor Dely

(bahaiblog.net)
0

“Vuelo al Reino” (Flight to the Kingdom) is a song in Spanish about death performed by Leonor Dely in the lively style of the Colombian cumbia.

Inspired by the Baha’i Writings, the song was written by Enidia Rinaldi, and she shared it with her son Daniel Badi Rinaldi as a gift after she was diagnosed with cancer. Her wish was for people to have a different perspective towards death, that it shouldn’t always be sad, and instead a celebration of life. Below are the lyrics to the song in both Spanish and English, and you can find out more about the background to the song in Daniel’s own words: “My mother, Enidia Rinaldi, was diagnosed with pancreatic cancer in February 2016. When I was visiting her in April of that year, we went to a lake to spend some time together. We prayed, meditated, and asked each other questions. During this time she said she had written a song about life after death about 18 years ago and had never shared it with anyone. She knew all the words even though she had lost the notebook where she had written down the lyrics. She also remembered the melody. She told me that it was not complete and that she was entrusting me to produce it. She also requested that her friend and singer-songwriter, Leonor Dely, sing the song. My mother intended this song to be a cumbia: a lively folkloric Colombian rhythm which blends the country’s African heritage, indigenous traditions, and Spanish influences. My mom said she wrote this song so that people could have a different perspective on life after death and would even dance to a song with a subject which traditionally is considered “sad.” She was no doubt inspired by this quote from the Baha’i Writings: “O SON OF THE SUPREME! I have made death a messenger of joy to thee. Wherefore dost thou grieve? I made the light to shed on thee its splendor. Why dost thou veil thyself therefrom?” Throughout the remaining months of 2016, Leonor Dely, my mom, and I worked on the arrangement. We weren’t able to advance that much due to my mom’s health and Leonor and her husband’s health. My mom passed away on Nov. 7, 2016. She was surrounded by prayer and song offered by her husband, 3 children and spouses, all 7 grandchildren, and two of her best friends from childhood. In order to continue working on the song, I decided to hire other professional musicians who could help us complete it. I hired Andrea Diaz to finish composing the melody the song and give it that true cumbia feel. Andrea is a talented composer/musician connected to some of the country’s top folkloric musicians. She got a group of musicians together to rehearse the song and finally to record it. In the song, you can hear the love and passion each musician put into it. It was a very consultative process to get the song to turn out the way it did. My mom’s wish was for this song to be an instrument of hope and joy for those who have lost a loved one. Please share the song with those who you think can benefit from it’s inspiring message.



191 Battle Of Haifa: Saving Baha’i Faith For The World

(capitalkhabar.in)
1

When Prime Minister NarendraModi’s picture of paying tribute to the Indian soldiers who stood in defence of Haifa appeared, it was time to pause and reflect on one of the many engagements that Indian troops served in during the First World War and one that had enormous impact and meaning for the worldwide Baha'i community.

After the passing of the Baha’u’llah, the Founder-Prophet of the Baha’i faith in 1892, a great responsibility came on his son, Abdul Baha' to steward the nascent Baha'i community at a time of great challenges. Despite being founded in Iran, the administrative and spiritual centre of the Baha'i Faith is located on the slopes of Mount Carmel in the city of Haifa in Israel. Abdul Baha had followed his father into exile from Iran, arriving in Haifa in 1868 and had spent most of his life as what we today understand as a prisoner of conscience. Immediate prior to the outbreak of the war Abdul Baha' was nearly seventy but due to some liberalisations in his conditions after the Young Turk Revolution he was able to travel to England, Scotland, France, America and Canada, but always returning to Haifa, which remained under Ottoman rule. During the conflict between Turkish and British forces Abdul Baha' faced threats from the Ottoman governor of Haifa and as the situation deteriorated the authorities made plans to execute Abdul Baha' by means of crucifixion, and also to destroy the Baha'i shrines on Mount Carmel, the most sacred sites in the Baha'i Faith. British forces under General Allenby had been tasked with defeating Turkish and German forces in Palestine, and this included-two Indian cavalry-brigades. One officer serving with Allenby was Major Wellesley Tudor-Pole. Major Tudor-Pole was serving in the Directorate of Military Intelligence during the conflict but he had a longstanding interest in the Middle East. On a trip to Turkey in 1908 he had heard of the Baha'i Faith and he travelled to interview Abdul Baha in Cairo and Alexandria in 1910. Tudor-Pole, one of the early members of Baha'i community of Britain was deeply concerned at reports of the dire threats that had been made against Abdul Baha. Together with correspondence to the War Office from a number of British Baha'is, a case was made to General Allenby to alter his plans in the prosecution of the wider theatre of war in Palestine. Thus, it was in September of 1918 that the men of the Jodhpur Lancers and the Mysore Lancers supported by the Sherwood Forester Yeomanry, rode to the relief of Haifa and to secure the life of the figure known to Baha'is as "the Centre of the Covenant". In an address on this subject given at the Baha'i House of Worship in Delhi some years ago, Major Chandrakant Singh, Secretary General of the Indian War Veterans Association, provides details of the action itself. On 23 September 1918 troops of the Jodhpur Lancers took Turkish forces by surprise, launching an audacious charge up the slopes of Mount Carmel. In a pincer movement, a squadron of Mysore Lancers attacked from the south. Early in the battle disaster seemed to strike when one of the commanding officers, Colonel Thakur Dalpat Singh was killed. Yet the lancers rallied as his deputy BahadurAman Singh Jodha took over command. The Indian cavalry charged in the face of artillery and heavy machine-gun, capturing two machine gun positions, 1350 prisoners and opening the route to Haifa. A detachment of Mysore Lancers rode immediately to secure the house of Abdul Baha and the Baha'i shrines were protected from destruction and today they remain the primary site of pilgrimage for the Baha'i community across the world. General Allenby sent a cable to London: "Have today taken Palestine. Notify the world that Abdul Baha is safe."



227 The Bab – What was He like?

(bahaiblog.net)
0

As Baha’is around the world gather on 17 Rahmat according to the Baha’i calendar, they will focus on the Bab’s martyrdom in Tabriz in 1850, ponder its spiritual significance, and offer their supplications to the Divine.

On that holy day commemorating the horrendous event of His execution, it is also probable that many will wonder what it would have been like to encounter the One who was the Prophet-Forerunner of Baha’u’llah, the Founder of the Baha’i Faith. Pilgrims have the opportunity to view an image of His likeness in the International Baha’i Archives building on Mt Carmel, for most Baha’is the only time they will see it. It is a 19th century portrait in Persian miniature style. (There are no photographs of Him.) When they discuss their impressions afterwards, many tend to say that the painting, confirms what contemporaries said about Him — that He was serene and handsome. Also in the Archives is a display of clothing once worn by the Bab, and that shows His refined taste for beautifully-made garments with harmonious colours, elegant but not lavish. From this distance in time we get the idea of a beautiful presented young man. As we seek to develop our understanding of the Bab, we can ponder on accounts by some of those who were blessed to be in His presence during the three decades of His life. So what did His contemporaries make of Him? Generations present and in the future will always be grateful that the only Westerner1 to meet the Bab, Dr William Cormick (1819-1877)2, made an effort to describe Him. “He was a very mild and delicate-looking man, rather small in stature and very fair for a Persian, with a melodious voice which struck me very much,”3 Dr Cormick said. “In fact, his whole look and deportment went far to dispose one in his favour,” he said. “To all inquiries he merely regarded us with a mild look, chanting in a low melodious voice some hymns, I suppose.” “He only deigned to answer me, on my saying that I was not a Musulman4 and was willing to know something about his religion, as I might perhaps be inclined to adopt it. He regarded me very intently on my saying this, and replied that he had no doubt of all Europeans coming over to his religion.” There is also another description by a Westerner. It is by a British diplomat’s wife, Lady Mary Sheil, who didn’t meet the Bab5 but knew Dr Cormick, so it is likely that her depiction has its origins in what he told her. Lady Mary wrote that the Bab “possessed a mild and benignant countenance, his manners were composed and dignified, his eloquence was impressive, and he wrote rapidly and well.”6 The best-known description comes from Mulla Husayn, who, in Shiraz on 23 May, 1844, witnessed the Bab’s declaration that He was a divine messenger.7 Mulla Husayn first described meeting Him on a street in the city.8 The Bab, he said, was a young man of radiant countenance, who wore a green turban and Who, advancing towards him, greeted him with a smile of loving welcome. He had a “gentle yet compelling manner,” Mulla Husayn said. “As I followed Him, His gait, the charm of His voice, the dignity of His bearing, served to enhance my first impressions of this unexpected meeting.” They went to the Bab’s house where at one point during the evening, the Bab asked him a question. The response provides interesting descriptive details. “Has your teacher given you any detailed indications as to the distinguishing features of the promised One?” “Yes,” Mulla Husayn replied. “He is of a pure lineage, is of illustrious descent, and of the seed of Fatimih.9 As to His age, He is more than twenty and less than thirty. He is endowed with innate knowledge. He is of medium height, abstains from smoking, and is free from bodily deficiency.” After this reply, the Bab paused for a while and then with “vibrant voice declared: ‘Behold, all these signs are manifest in Me!’” Mulla Husayn remarked on the melody of His voice, “(I was) enthralled by the music of that voice which rose and fell as He chanted.” His reaction conveys a sense of the spiritual power of the Bab: “This Revelation so suddenly and impetuously thrust upon me, came as a thunderbolt which, for a time, seemed to have benumbed my faculties. “I was blinded by its dazzling splendor and overwhelmed by its crushing force. Excitement, joy, awe, and wonder stirred the depths of my soul.” “Predominant among these emotions was a sense of gladness and strength which seemed to have transfigured me. How feeble and impotent, how dejected and timid, I had felt previously! Then I could neither write nor walk, so tremulous were my hands and feet.” To enhance our understanding of the Bab’s spiritual power, it is instructive to learn about the effect He had on His jailer when He was incarcerated in a forbidding castle on a mountain above the town of Mah-Ku10 near the border between Persia and the Ottoman and Russian Empires. The chief jailer, Ali Khan, was first very strict on the Bab but one day he had a dream of such spiritual potency that, as one who was there described,11 “his self-assertiveness and pride seemed to have entirely vanished”. “By every means in his power, he determined to atone for his past behavior. Ali Khan set out, within the limits imposed upon him, to provide whatever would tend to alleviate the rigour of the captivity of the Bab.” And what of the Persian populace? Many met Him yet many did not so it seems clear that His spiritual power transcended any personal charisma experienced when meeting Him. Hundreds of thousands of Persians adopted the faith of the Bab, the most important being Baha’u’llah Himself, but they also included distinguished scholars, religious leaders and the famous poet Tahirih as well as many ordinary citizens. The mysterious and extraordinary effect of this charming, well-presented young Man has endured, and it increases beyond His own lifetime, inspiring generation after generation to consecrate themselves to the Faith of which He was the Herald and to devote themselves to the challenging task of unifying humanity in a global society of justice and love.



174 A Gem in the Desert

(www.huffingtonpost.com)
0

It was an early evening and I was excited to introduce my fiancé to my dear friends as we met in Tivoli village. Our evening allowed us to explore great conversations as we strolled the village until we were mesmerized by a piece of art that stared into the street causing us to walk into the gallery.

Upon entering I noticed the magic that filled this room. I call it magic because I knew I was witnessing a vision, an internal deep spiritual vision that only a true artist can display. The interaction of the color and light intrigued me, the description of the pieces fascinating, the story behind each image memorable and honorable. A meet was inevitable. A sit down interview anticipated. Mario Basner - a gem in the desert.



173 Journey to a Mountain: A New Book Telling the Story of the Shrine of the Bab

(bahaiblog.net)
-1

I can’t tell you how excited I was when my dear friend Michael V. Day first told me about the book he was writing! I had the pleasure of serving at the Baha’i World Centre with Michael and have long admired and respected Michael’s writing abilities and the eloquence of his pen, so when he told me what the book was about, I knew it was going to be great!

Journey to a Mountain: The Story of the Shrine of the Bab is a stunning book that provides the exciting historical background to the Shrine of the Bab like no other publication. It is the first in a trilogy and covers the years 1850-1921. Although part of a series, this George Ronald publication can stand alone and is captivating all on its own. The book has just been released and Michael agreed to tell us all about it. Baha’i Blog: So good to talk to you about this great accomplishment, Michael! Can you tell us a little bit about the book? “Journey to a Mountain” tells for the first time in detail the thrilling story of how the sacred remains of the Bab were taken from Tabriz to Tehran and hidden for nearly 50 years. It then moves on to describe how Abdu’l-Baha achieved the impossible. Although a prisoner of the Ottoman Empire until 1908, He managed to fulfil Baha’u’llah’s directive to bring the casket to Mount Carmel to build a Shrine in the place indicated by His Father, and to inter the sacred remains. I can’t tell you how excited I was when my dear friend Michael V. Day first told me about the book he was writing! I had the pleasure of serving at the Baha’i World Centre with Michael and have long admired and respected Michael’s writing abilities and the eloquence of his pen, so when he told me what the book was about, I knew it was going to be great! Journey to a Mountain: The Story of the Shrine of the Bab is a stunning book that provides the exciting historical background to the Shrine of the Bab like no other publication. It is the first in a trilogy and covers the years 1850-1921. Although part of a series, this George Ronald publication can stand alone and is captivating all on its own. The book has just been released and Michael agreed to tell us all about it. Baha’i Blog: So good to talk to you about this great accomplishment, Michael! Can you tell us a little bit about the book? “Journey to a Mountain” tells for the first time in detail the thrilling story of how the sacred remains of the Bab were taken from Tabriz to Tehran and hidden for nearly 50 years. It then moves on to describe how Abdu’l-Baha achieved the impossible. Although a prisoner of the Ottoman Empire until 1908, He managed to fulfil Baha’u’llah’s directive to bring the casket to Mount Carmel to build a Shrine in the place indicated by His Father, and to inter the sacred remains. The story continues through the perilous years of World War I. It finishes with a detailed account of the passing of the Master. The book is full of new information. Like a jigsaw, it also pieces together other parts of the story that were found in a wide variety of places. I tried to make it as exciting as possible while maintaining due respect for the Central Figures and their utterances. You don’t have to be a big reader to enjoy the book. There are 44 pages of photographs, some found in archives and never published before. Many are cleaned and sharpened through modern technology. It also has an original map of the route from Tabriz to Tehran, and Tehran to the Holy Land, and an original map of the funeral procession of the Master. There are extensive footnotes telling stories of their own. Two more books, already written, take the Shrine’s story to 2011 and will be published at a future date. Baha’i Blog: Can you tell us a little bit about why you felt this was an important undertaking, and why it was important for you to do this personally? The story continues through the perilous years of World War I. It finishes with a detailed account of the passing of the Master. The book is full of new information. Like a jigsaw, it also pieces together other parts of the story that were found in a wide variety of places. I tried to make it as exciting as possible while maintaining due respect for the Central Figures and their utterances. You don’t have to be a big reader to enjoy the book. There are 44 pages of photographs, some found in archives and never published before. Many are cleaned and sharpened through modern technology. It also has an original map of the route from Tabriz to Tehran, and Tehran to the Holy Land, and an original map of the funeral procession of the Master. There are extensive footnotes telling stories of their own. Two more books, already written, take the Shrine’s story to 2011 and will be published at a future date. Baha’i Blog: Can you tell us a little bit about why you felt this was an important undertaking, and why it was important for you to do this personally?



144 Omid Djalili: ‘When they asked me to play Tevye, I honestly thought it was a joke’

(www.thetimes.co.uk)
0

The comedian, an Iranian Baha’i, is playing the Russian-Jewish lead in Fiddler on the Roof. It’s the role he has waited 35 years for, he tells Andrew Billen

Before we get to the interesting question of how — beyond mere merit — it is that an Iranian Baha’i is about to play Tevye, the Russian-Jewish patriarch in Fiddler on the Roof, here is the story of how that fabulous Sixties musical got Omid Djalili into showbusiness in the first place. Djalili, whose somewhat presciently named stand-up show Schmuck for a Night ended its nine-month tour at the Hammersmith Apollo in May, is sitting in the sun outside a rehearsal studio in south London, a little while before Fiddler’s Chichester revival this month. There is exacting choreography continuing in the background, but laughter too. Between ourselves, he tells me, this production by Daniel Evans, who directed last year’s terrific Show Boat, could turn…



135 How to Build a Fair System of Justice

(bahaiteachings.org)
0

Certain objective and universal features create the preconditions for human development, and one of the most important is a fair system of justice.

In discussing the universal preconditions of social development in his book The Secret of Divine Civilization, Abdu’l-Baha called for many forms of rationalization in Iranian society. For instance, he argued that a legal system in which the judicial decision is oriented to the objective features of action and not based upon the arbitrary discretion of the judge is a rational model for all cultures and societies. Abdu’l-Baha wrote that if the judicial practice of Iran or any other country deviates from this model, then instead of celebrating injustice and inefficiency, judicial reform must be implemented. He effectively argued that if the judicial system is not consistent, predictable, and universalistic, the results will be an unending waste of resources for further judicial claims: Up to now the religious law has not been given a decisive role in our courts, because each of the ulama has been handing down decrees as he saw fit, based on his arbitrary interpretation and personal opinion. For example, two men will go to law, and one of the ulama will find for the plaintiff and another for the defendant. It may even happen that in one and the same case two conflicting decisions will be handed down by the same mujtahid [Islamic legal authority], on the grounds that he was inspired first in one direction and then in the other. There can be no doubt that this state of affairs has confused every important issue and must jeopardize the very foundations of society. For neither the plaintiff nor the defendant ever loses hope of eventual success, and each in turn will waste his life in the attempt to secure a later verdict which would reverse the previous one. – Abdu’l-Baha, The Secret of Divine Civilization, pp. 37-38. The Baha’i teachings say, at this stage of the development of humanity, that some universal principles are imperative for all societies and cultures. In addition to the rationalization of law and judiciary, Abdu’l-Baha called for political rationalization as well. For him, equality of all citizens in terms of basic rights, and political democracy are among the necessary, objective and universal features of the development of modern societies. If internal traditions discriminate and violate individual rights, or if they maintain an oppressive political structure, then the tradition should change and adapt to the imperatives of an emerging complex and international world order. Historicist theory usually critiques ethnocentrism and imperialism, but if historicist theory wants to maintain its protest against cultural and political imperialism, then it must respect the inherent rights and dignity of the individuals as well—then, obviously, the same historicist theory must defend the equality of the rights of individuals as a universal principle of development. Abdu’l-Baha’s call for political democracy in Iran was a startling innovation in the intellectual currents of 19th century Iran. The next call for political democracy in Iran, by Malkum Khan in his article in Qanun newspaper published in London in 1892, came about 17 years after the initial publication of The Secret of Divine Civilization. Importantly, Abdu’l-Baha’s discussion of political democracy follows neither the Western nor the Eastern model—it presents something entirely new. In the modern Western political tradition the question of political power primarily depends on representative government and universal election. In the traditional Eastern model, the question of leadership has concentrated on the moral preconditions and characteristics of the leader. Abdu’l-Baha emphasizes both issues, and insists on both universal participation and the moral requisites of elected officials: … any agency whatever, though it be the instrument of mankind’s greatest good, is capable of misuse. Its proper use or abuse depends on the varying degrees of enlightenment, capacity, faith, honesty, devotion and high-mindedness of the leaders of public opinion. … If these individuals prove to be pure and high-minded, if they remain free from the taint of corruption, the confirmations of God will make them a never-failing source of bounty to mankind. – Ibid., p. 16. Similar to his invitation for political reform, Abdu’l-Baha also encourages administrative reform by attacking corruption and nepotism, and calling for moral and institutional changes which will make arbitrary and abusive policies impractical: It is unquestionable that the object in establishing parliaments is to bring about justice and righteousness, but everything hinges on the efforts of the elected representatives. If their intention is sincere, desirable results and unforeseen improvements will be forthcoming; if not, it is certain that the whole thing will be meaningless, the country will come to a standstill and public affairs will continuously deteriorate. – Ibid., p. 22. In The Secret, Abdu’l-Baha also urges the leaders of his country to adopt technological reforms, to take advantage of what the modern world has to offer. He advocates industrial expansion, technological and scientific consolidation, social planning on the basis of rational predictions of the future, universal protection of the rights and freedom of all individuals, and infrastructural reform.



140 Join Hands, Work Together and Forgive One Another

(bahaiteachings.org)
0

When Baha’is build a new House of Worship, everyone is invited. Since Baha’i Temples welcome all people, so does the process of its construction.

Over a thousand people gathered Sunday, 18 June 2017, for the unveiling of the design for the local Baha’i House of Worship in Tanna in the island nation of Vanuatu, an archipelago in the Pacific Ocean. Hailing from Tanna, neighboring islands, and further afield, participants included government dignitaries, tribal chiefs, and representatives from various religious groups including Yapinap, an indigenous belief system. During his remarks at the gathering, President of Nikoletan Tanna Island Council of Chiefs, Chief Freeman Nariu Sawaram, emphasized the importance of unity, sharing the analogy of the diverse organs of the human body working together for a common purpose. “We are here today to launch a starting point in a journey by the Baha’i community,” he said. “We have to join hands, work together, and forgive one another. Then we can achieve whatever the whole body requires and build a better Tanna.” “Unity is a strong powerful force for our nation that will change our society,” said Chief Sawaram in an interview later. “The answer to progress and true development is unity—without this we cannot advance forward. Our people must know this truth.” Ye are the fruits of one tree, and the leaves of one branch. Deal ye one with another with the utmost love and harmony, with friendliness and fellowship. He Who is the Daystar of Truth beareth Me witness! So powerful is the light of unity that it can illuminate the whole earth. The One true God, He Who knoweth all things, Himself testifieth to the truth of these words. Exert yourselves that ye may attain this transcendent and most sublime station, the station that can insure the protection and security of all mankind. This goal excelleth every other goal, and this aspiration is the monarch of all aspirations. – Baha’u’llah, Epistle to the Son of the Wolf, p. 14. The event was a collective celebration for the island. Its inhabitants have come to see the Baha’i House of Worship as a sacred space that will belong to all of their people. Plans for the raising of the Temple have been a rallying point for unity with a palpable impact on the sense of comradery and oneness among the island’s population.



322 Forced migration calls for faith in action

(news.bahai.org)
0

MADRID — In a stirring display of solidarity and good will, some 300 representatives of religious communities and civil society organizations gathered for a conference in Madrid on an issue of acute concern—forced migration. The event was held at the Iglesia de Jesus Church in Madrid on 20 June 2017, the International Day for Refugees.

A poignant presentation by Reuters photographer Juan Medina captured the urgency of the refugee issue in Europe through a collection of his photographs and a video documenting the journey of refugees into Europe. “It’s important to show these images, however shocking, time and again—as many times as necessary,” said Mr. Medina. “Some say you can become desensitized by so many pictures of suffering, and they will have less of an effect. I think it’s important to tell their story, and remember the sufferings of those who had to leave their country.” “These photos show the harsh reality of what it means to be an immigrant. There is a sharp contrast between the exhausted refugees that are swept in by the shore, struggling to remain alive and locals strolling along the beach.” In 2015, the Spanish government pledged to the European Union to receive over 17,000 refugees. To date, 1,200 have arrived, prompting a growing discussion in the country. In recent years, the Baha’i community in Spain has recognized the necessity for a more substantial and profound dialogue on migration and the implications of having greater awareness of the issue. Its efforts have rested on the conviction that religion has a critical role to play in cultivating a common sense of humanity as well as in mobilizing communities to contribute to social harmony and peace. Together with a group of other civil society and faith-based organizations, the Baha’i community of Spain convened the recent conference, where diverse participants shared their experiences and renewed their commitment to take action in welcoming and supporting refugees. The event was also a forum through which participants sought to speak to the conscience of their people and kindle the light of compassion in Spanish society. “The purpose of this event is to underline the important role religious communities are playing in the reception and integration of refugees into their own communities and to give voice to the varied experiences and knowledge acquired through their contributions to society,” said Leila Sant Massarat, who chaired the gathering and represented the Baha’i community of Spain. “Regardless of the language we speak, our skin tone or place of birth, we are all human beings and share the same primary identity.” The conference highlighted the efforts of various faith-based groups in Spain to play a constructive role with the rising number of refugees arriving into the country. The representative from the Sant’Egidio community, a Christian organization, described an initiative taken by his community to encourage kindness and understanding by reading the names of all the newly arrived refugees. “We can sometimes forget that refugees have an identity and a name,” he said. Director of Public Affairs for the Baha’i community of Spain, Sergio Garcia, noted other contributions of the various faith groups in support of refugees, citing, for example, an initiative of the Muslim community to ensure that food was prepared and available for families in need and the experience of a Jewish group assisting youth in a refugee camp. “There was a real spirit of solidarity among participants,” said Dr. Garcia. “It was striking how harmoniously these different groups consulted and operated.” Reflecting the unified spirit that emerged from the gathering, the conference ended with a meal at dusk for everyone to share on the occasion of Ramadan.



186 Muhammad–the Last Prophet?

(bahaiteachings.org)
0

In the previous article we saw that the Qur’an itself raises the possibility of divine messengers after Muhammad.

This gives us an excellent reason to rethink the meaning of Qur’an 33:40, which describes Muhammad as ‘the Seal of the Prophets.’ Baha’is accept this title of the Prophet Muhammad without reservation, but do not share the orthodox Islamic view of its meaning. So what does the title ‘Seal of the Prophets’ mean? What does it tell us about Muhammad’s role in the history of progressive revelation? In the Book of Certitude, Baha’u’llah quotes a tradition from one of the Shi’i Imams: We speak one word, and by it we intend one and seventy meanings; each one of these meanings we can explain. – p. 255. All holy scripture has many levels of meaning, so we can identify, not one, but several meanings behind Muhammad’s title ‘the Seal of the Prophets’ that do not require him to be the last divine messenger for all time. The Arabic word translated as ‘seal,’ khātam has multiple connotations. One of them means ‘last.’ When someone writes a document, rolls it up, and stamps it with his seal, the document is finished. This is the way Islamic orthodoxy typically understands it—but which, as we have seen, conflicts with the Qur’an verse 7:35. However, another valid meaning of the word khātam or ‘seal’ describes it as something that “removes…accidents, and causes of mischief…[and] protects…” (Lane’s Lexicon). When an official affixes his seal to something, he imparts his authority to it and protects its contents. Understood in this way, Muhammad’s mission confirmed and protected that of all previous prophets. In fact, the Qur’an describes itself as a book “confirming what was before it” (Qur’an 3:3). Because of this, to be a Muslim one must believe not only in Muhammad, but also in Abraham, Moses, Jesus, and all other past divine messengers. In this sense, each messenger in the chain of progressive revelation is the ‘Seal’ of the prophets that came before. Each prophet reminded his people of their covenant with God and the previous messenger—and fulfilled the prophecies of the past dispensation. Baha’u’llah reveals in the Book of Certitude: And were they [the messengers of God] all to proclaim: ‘I am the Seal of Prophets,’ they verily utter but the truth, beyond the faintest shadow of doubt. For they are all but one person, one soul, one spirit, one being, one revelation. They are all the manifestation of the ‘Beginning’ and the ‘End,’ the ‘First’ and the ‘Last,’ the ‘Seen’ and ‘Hidden’—all of which pertain to Him Who is the innermost Spirit of Spirits and eternal Essence of Essences. – p. 42. In what scholars traditionally regard as a prophecy of Christ, the Old Testament Book of Daniel says: Seventy weeks [of ‘years,’ which equals 490 years] are determined upon thy people and upon thy holy city…to seal up the vision and prophecy…” – Daniel 9:24. Jesus Christ ‘sealed’ the prophecies of the Old Testament because he fulfilled and confirmed them. This did not exclude future messengers from coming after him, for Jesus himself promised: But when the Comforter is come, whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, he shall testify of me… – John 15:26. Muhammad, too, confirmed and fulfilled the revealed books and religions up until his time, including the Gospel of Jesus. Yet, just as the past messengers pointed forward to the next manifestation of God, the Qur’an contains many prophecies of a future ‘meeting’ with the Lord. In the Book of Certitude, Baha’u’llah points out that one of these prophecies occurs only four verses after the famous Verse of Sealing, in Qur’an 33:44: Their greeting, on the day when they shall meet Him, will be ‘Peace!’ And He has prepared for them a generous wage. In the next part of this series, we will explore how the Qur’anic promise of the ‘meeting with God’ affects our understanding of Muhammad as Seal of the prophets.



 1  2  3  4  5  6  7  8  9 

فارسی

98 واكنش هاي جهاني به دویستمین سالگرد تولد پيامبر بهائيان

(iranwire.com)
0

پاپوآ گینه نو به انزوا از جهان بیرون مشهور است؛ کشوری فراخ که هفت میلیون نفر مردم آن به حداقل ۸۵۲ زبان شناخته‌شده صحبت می‌کنند، اما اهالی روستایی کوچک به نام داگا در این کشور چند روز گذشته در تکاپو بودند تا هر طور شده یک ماشین فتوکپی را از کوه و جنگل بگذرانند تا بتوانند اعلامیه‌های يك جشن را چاپ کنند. آن‌چه این آخرهفته داگا را به تهران وصل می‌کنند، تولد بهاالله است، رهبري مذهبي كه ٢٠٠سال پيش متولد شد و امروز بیش از هفت میلیون پیرو در تمام کشورهای دنیا دارد.

آخر اين هفته تولد بهاالله طبق تقویم بهایی‌ها جشن گرفته می‌شود، از اولین غروب خورشید در منطقه اقیانوس آرام در ۲۰ اکتبر تا آخرین ثانیه‌های روز ۲۲ اکتبر در قاره آمریکا. از راهپیمایی در خیابان‌های لوبومباشی در جمهوری دموکراتیک کنگو تا جشنی در مدرسه‌ای در ال چامیزوی کلمبیا تا سر زدن دسته‌جمعی بهایی‌ها به اماکن مذهبی در ژاپن و دعا در تمام آن‌ها. اين جشن ها در حالي برگزار مي شود كه بهاییان در ایران (که با ۳۰۰ هزار نفر بزرگترین اقلیت مذهبی کشور هستند) به شدت سرکوب می‌شوند و در روزهاي گذشته برخي از آنان بازداشت شده اند. علاوه بر جنب و جوش هاي مردمي، پيام هاي رهبران كشورهاي مختلف نيز اين روزها، مورد توجه جامعه بهاييت است. ترزا می، نخست‌وزیر بریتانیا، یکی از شاخص‌ترین این چهره‌ها است. او در پیامی بهایی‌ها را «بخش مهمی از جامعه بریتانیا» معرفی کرده و گفته «آموزه‌های بهاالله همچنان به مردم در سراسر جهان الهام می‌بخشد» و حتی افزوده: «ما همه می‌توانیم از سخاوت و خرد او بیاموزیم.» جیمی کارتر، رئیس‌جمهور پيشين آمریکا، نیز با فرستادن پیغامی از «محوریت صلح، برابری بشری و وحدت مذهبی که در نوشته‌های بهایی می‌بینیم» گفته و افزوده که آموزه‌های این دیانت می‌توانند کمک کار آن‌ها باشند که علیه «بی‌عدالتی نظام‌مند علیه آفریقایی-‌آمریکایی‌ها و ملل بومی» مبارزه می‌کنند. در آمریکا، یکی از بخش‌های شاخص جامعه بهایی، سیاه‌پوستان هستند که نقش مهمی در جنبش آفریقایی-آمریکایی‌های این کشور داشته‌اند. در جشن تولد ۲۰۰ سالگی بهاالله در مرکز بهایی‌های نیویورک دید، نیایش زیبایی که در واقع ترجمه انگلیسی گفته‌هایی از بهاالله بود به سبک موسیقی کلیسایی سیاهان آمریکا ایراد شد. اين مراسم مي تواند ترجمه بخشي از پيام كارتر باشد. نخست‌وزیر هند، نارندرا مودی، دیگر رهبر مهم جهانی است که به این مناسبت پیغام داده. بهایی‌های هند بزرگترین جامعه بهایی جهان هستند و یکی از شناخته‌شده‌ترین آن‌ها که این به علت مشرق‌الاذکار زیبای دهلی است که به نام‌ «معبد نیلوفر» معروف شده. مودی در پیغام خود از «عشق و احترام» در آموزه‌هایی بهایی گفت و از «روحیه دوستی و برادری همگانی» در این دیانت. در آن سوی دنیا، نخست‌وزیرهای هر دو کشور استرالیا و نیوزلند این عید مذهبی را تبریک گفتند. در ضمن بسیاری از رهبران منطقه‌ای و محلی این کشورها نیز چنین کردند. مارک مک‌گوان، نخست‌وزیر ایالت استرالیای غربی، یکی از این چهره‌ها بود. بیل شورتن، رهبر حزب کارگر استرالیا، نیز مشارکت بهایی‌ها در «تنوع موجود در استرالیای چندفرهنگی» را ستود. روسای جمهور اتریش و آلمان، نخست‌وزیران سری لانکا و سنگاپور، رئیس دولت در ساموآ (که روزگاری پادشاهش بهایی بود)، معاون نخست‌وزیر نپال، دبیرخانه دولتی مسائل مذهبی در رومانی، شماری از مقامات در آرژانتین و مقامات ارشد ویتنام از دیگر چهره‌هایی هستند که به مناسبت تولد بهاالله پیغام تبریک فرستاده‌اند. اداره پست ملی هلند هم تمبری ویژه منتشر کرد که در آن از هنرمندیِ حسین مشکین قلم استفاده شده، یکی از ۱۹ حواری اولیه بهاالله و در ضمن از بزرگ‌ترین خوش‌نویسان تاریخ ایران که به «میرعماد ثانی» مشهور است. برای بسیاری بهایی‌ها یکی از تاثیرگذاترین پیغام‌ها از سوی رضا مریدی بود که وزیر دولت مهم‌ترین ایالت کانادا، انتاریو، است. پیغام مریدی به انگلیسی بود اما همه می‌دانند او ایرانی-کانادایی است و متولد و بزرگ‌شده ایران. در میان کشورهای مسلمان هم که روزگاری بهایی‌ها در آن‌ها با مشکلات بسیار مواجه بودند، اکنون شاهد تغییر اوضاع هستیم. به غیر از یمن که ایران‌وایر اخیرا در مورد سرکوب بهایی‌ها در آن‌جا نوشته،‌ بهایی‌ها اکنون می‌گویند که در بقیه کشورهای مسلمان با مشکلات خاصی مواجه نیستند. در چند روز گذشته دیدیم که بسیاری از رهبران کشورهای مسلمان حتی به بهایی‌ها پیغام تبریک می‌فرستند. وزیر مسائل فرهنگی بنگلادش با انتشار بیانیه‌ای گفت «هدف محوری دیانت بهایی وحدت و دوستی میان نژادها و مردمان مختلف کره زمین» است و این «اصل» را ستود. در مالزی یک وزیر دولت با ستایش از بهایی‌ها گفت آن‌ها «مشوقین فعال گفتگوی بین مذاهب» هستند و «حقیقتا در راه وحدت و هماهنگی بین جمعیت چندقومیتی و چندمذهبی این کشور تلاش می‌کنند.» این مقام دولتی «آموزه‌های بهاالله در مورد یکی بودن جهان و بشریت» را ستود و جمله معروف او را نقل کرد: «فی الحقيقه عالم يک وطن محسوب است و من علی الارض اهل آن.» در قزاقستان، بریک آرین، معاون وزیر مسائل مذهبی و جامعه مدنی، نامه‌ای خطاب به بهایی‌ها نوشت و «خدمت معنوی» شهروندان بهایی کشورش را ستود. در پاکستان، کشوری که به آزادی مذهبی معروف نیست و بهایی‌ها در آن با چالش‌هایی مواجه بوده‌اند (مثلا عدم دریافت اجازه برای ساخت عبادتگاه)، آسیه نصیر، نماينده مجلسي كه عضو حزب «جمعیت علمای اسلام» (فاضل) بود، چند هفته پیش جشنی برای دویستمین سالگرد تولد بهاالله برگزار کرد. وزیر مسائل مذهبی و هماهنگی بین مذاهب دولت فدرال پاکستان هم در ماه اوت پیغامی فرستاد تا بر «صلح و وحدت که آموزه‌های محوری دیانت بهایی» هستند تاکید کند و افزود که بهایی‌های پاکستان «جماعتی صلح‌دوست» هستند. در خلال خواندن و دنبال کردن واکنش‌های جهانی، بیش از همه به یاد خانه‌ای در سووتو در نزدیکی ژوهانسبورگ، بزرگ‌ترین شهر آفریقای جنوبی، بودم. در این خانه در محله‌ای که در تمام دنیا به مبارزات ضدآپارتاید معروف است، پیرمردی سیاه‌پوست و بهایی برایم از روزهای گذشته می‌گفت. او روی دیوار خانه‌اش نقشه‌ای داشت که سفرهای بهاالله پس از تبعید از ایران به عثمانی را نشان می‌داد. حول تهران، به عنوان شهر تولد بهاالله، ستاره بزرگی نقش بسته بود. پیرمرد می‌گفت آرزویش این است که روزی به زیارت اماکن مقدس بهایی‌ها در ایران و عراق برود. این‌که چطور در گوشه‌ای در آفریقای جنوبی نام شهر محل تولدم توسط این غریبه، بزرگ داشته می‌شد، احساسی فراموش نکردنی بود. رويا و اميد او نيز در ذهنم مانده؛ سالگرد تولد بهالله در تهران.



90 با چرخش زمین، مشعل جشن‌ها به اروپا و آمریکا رسید

(news.persian-bahai.org)
0

مرکز جهانی بهائی- از اجرای موسیقی توسط ارکستر فیلارمونیک دولتی در آذربایجان گرفته تا گردهمایی‌های صمیمانه در منازل در اروپا و آمریکا و جلسۀ دعا در محل یک بنای تاریخی در واشنگتن دی سی، مشعل فعالیت‌ها و جشن‌هایی که برای بزرگداشت نور حیات حضرت بهاءالله و تعالیمشان در دویستمین سال تولد ایشان برگزار می‌شود در غرب روشن شد.

در نروژ، جوامع بهائی در سراسر کشور با الهام از سنت محلی روشن کردن آتش بر روی کوه‌ها در مناسبت‌های خاص، به طور هماهنگ در شهرهای کوچک و بزرگ از شمال تا جنوب این کشور مشعل‌هایی را روشن کردند. جمعه شب با روشن شدن نقاط نورانی در سراسر کشور، دوستان در خانه‌ها برای دعا و به اشتراک گذاشتن داستان‌هایی از زندگی حضرت بهاءالله دور هم جمع شدند. نقشۀ مسیر روشن شدن مشعل‌ها را در اینجا می‌توانید ببینید. در چند ساعت گذشته فیلم «نوری برای عالم» در کشورهای مختلف به نمایش در آمده است. یکی از جوانان در ژاپن پس از دیدن این فیلم گفت: «در ابتدا فکر می‌کردم که این فیلم بیشتر در مورد تاریخچۀ زندگی حضرت بهاءالله است؛ اما بعد متوجه شدم که فیلم در مورد این است که امروز افراد چه تأثیری از تعالیم ایشان گرفته‌اند و چگونه این تعالیم را به کار می‌بندند. از آنجایی که مردمان سراسر دنیا در دویست سال گذشته از سخنان و آثار ایشان تأثیر گرفته‌اند متوجه شدم که سخنان ایشان باید بسیار معنادار باشد.» فرد دیگری گفت: «پس از دیدن این فیلم متوجه شدم که مردمان سراسر جهان مشغول این فعالیت‌ها هستند و متوجه شدم که چقدر موهبت شامل حال من شده است که من هم یکی از افرادی هستم که کلمات حضرت بهاءالله در اختیارم قرارگرفته‌ و می‌توانم آن‌ها را مطالعه ‌کنم.» در بسیاری از کشورها ازجمله قزاقستان و اتریش مراسم یادبود با حضور مقامات عالی‌رتبه و مسئولین برگزار شد. در سراسر جهان در جوامع مختلف، جشن‌هایی سرشار از شادی برای بزرگداشت دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله برگزار شد. در سانتا تکلا (Santa Tecla) در السالوادر، تالار شهر مملو از مردمانی بود که برای تماشای فیلم «نوری برای عالم» گرد آمده بودند. مراسم دعا در معابد قاره‌ای بهائی از جمله در فرانکفورت و ویلمت ادامه دارد. معبد بهائی سانتیاگو، پذیرای بیش از ۵۰۰۰ بازدیدکننده بود و بسیاری در پروژه‌های خدمتی و فعالیت‌های کودکان شرکت کردند، در سخنرانی‌ها حضور یافتند و از نمایشگاهی که بر پا شده بود بازدید به عمل آورده بودند. پخش زندۀ مراسم در حال برگزاری در معابد بهائی به زودی (7.30 به‌وقت گرینویچ) با معبد بهائی کامپلا در اوگاندا شروع شده و در طول روز ادامه خواهد داشت.



78 غروب خورشید، روشنایی‌بخش اقیانوسیه، آسیا و آفریقا

(news.persian-bahai.org)
0

مرکز جهانی بهائی - از آپیا تا توکیو، لومومباشی و دهلی، مجموعۀ چشمگیری از جشن‌ها در بزرگداشت دویستمین سال تولد حضرت بهاءالله در طی روز جمعه برپا شد. در ساموآ و هندوستان آغاز دویستمین سال‌ تولد حضرت بهاءالله با جشن‌هایی در معابد بهائی رقم خورد.

مراسم بی‌شمار دیگری برای بزرگداشت در میان دوستان و همسایه‌های نزدیک صورت گرفت. برای مثال، در آکیتا (Akita) در ژاپن، گروه کوچکی از جوانان به جشنی در منزل یکی از دوستانشان پیوستند و فیلم «نوری برای عالم»، فیلمی جدید دربارۀ حضرت بهاءالله را تماشا کردند و سپس با آبرنگ، بیاناتی از آثار حضرت بهاءالله را نقاشی و تزیین کردند. یکی از جوانان درحالی‌که نقاشی می‌کرد گفت: «من همیشه فکر می‌کردم شخصیت‌های بزرگ در گذشته در حق افراد ضعیف ظلم می‌کردند. زمانی که فهمیدم حضرت بهاءالله ثروتشان را صرف کمک به بینوایان می‌کردند بسیار شگفت‌زده شدم.» در تایلند، در روستایی نزدیک چیانگ می (Chiang Mai)، دانشجویی که یکی از دو بهائی ساکن در این روستا است، امیدوار بود که بتواند تعدادی از دوستان و همسایگانش را برای جلسۀ بزرگداشت کوچکی در منزلش دعوت کند. خبر جشن به طرزی غیرقابل پیش‌بینی در روستا پخش شد و منجر به درخواستی برای برگزاری جشن در تالار عمومی شهر شد. بیش از ۶۰ همسایه در برگزاری جشن به او پیوستند و فیلم «نوری برای عالم» را تماشا کردند. رئیس روستا نیز پیام عمومی نخست‌وزیر تایلند به جامعه بهائی را قرائت کرد. برخی جشن‌ها بزرگ‌تر بودند. صدها نفر باهم در چندین شهر ازجمله در شهرهایی در جمهوری دموکراتیک کنگو و وانواتو رژه رفتند. یکی از شرکت‌کنندگان از جزیره اِفاته در وانواتو گفت: «امروز یک موهبت برای همۀ ما بود و محیطی از شادی و جشن حاکم بود.»



92 تأملی بر جشن‌های دفاتر جامعۀ جهانی بهائی در دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله

(news.persian-bahai.org)
0

جامعۀ جهانی بهائی، نیویورک- دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله در سراسر جهان در تمامی سطوح از محلی تا بین‌المللی جشن گرفته می‌شود.

مراسمی که به این مناسبت به تازگی توسط دفاتر جامعۀ جهانی بهائی در نیویورک، ژنو و بروکسل برپا شد فرصتی برای تأمل بر چالش‌های پیش روی بشر و نحوۀ برخورد بینش حضرت بهاءالله با آن‌ها را فراهم آورد. نیویورک خانم لورا النا فلورس هریرا (Laura Elena Flores Herrera)، نمایندۀ دانم پاناما در سازمان ملل متحد یکی از مهمانان افتخاری مراسمی بود که توسط دفتر جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متحد در نیویورک برگزار شد. وی در سخنان خود گفت: «حضرت بهاءالله از هر یک از ما می‌خواهند که حس شهروندی جهانی و تعهد به امانت‌داری نسبت به کره زمین را در خود پرورش دهیم. شما به عنوان افراد بهائی دانشی دارید که می‌تواند مسیر را برای آیندۀ بهتری برای نسل‌های آینده هموار سازد و اکنون بیش از هر زمان دیگری صدای پیروان حضرت بهاءالله باید شنیده شود و تعالیم ایشان باید به میزان بیشتری گسترش یابد، کاری که می‌دانم شما هر روز به شدت برای آن تلاش می‌کنید.» «ما مشتاق حمایت از شما و همکاری با شما هستیم چرا که با کمک یکدیگر می‌توان دنیایی ساخت که در آن بیگانگی وجود نداشته باشد و صلح دیگر خیالی دور از دسترس محسوب نشود و این‌گونه است که بینش حضرت بهاءالله برای دستیابی به بهشت روی زمین متحقق می‌شود». مراسم برگزار شده در نیویورک در ۱۰ اکتبر شامل یک بخش دعا بود که در آن قسمت‌هایی از آثار حضرت بهاءالله همراه موسیقی تلاوت شد و بخش‌هایی از فیلم تهیه‌شده در مرکز جهانی بهائی به مناسبت دویستمین سال تولد حضرت بهاءالله پخش شد. گروهی از میهمانان مراسمی که در دفتر جامعۀ جهانی بهائی در نیویورک برای بزرگداشت… بزرگ کردن تصویر خانم آزا کرم (Azza Karam)، یک مسئول ارشد سازمان ملل متحد به گرمی از رابطۀ جامعۀ جهانی بهائی و سازمان ملل متحد سخن گفت. خانم کرم در پایان سخنرانی خود گفت: «مایلم مطلبی را با شما در میان بگذارم که در بیانیۀ جامعۀ جهانی بهائی مطالعه کردم. نیازهای این عصر که حضرت بهاءالله به تشریح آن‌ها پرداخته‌اند عبارتند از برابری جنسیتی، جستجوی حقیقت به‌طور مستقل، هماهنگی بین علم و دین و از میان برداشتن فقر فاحش و ثروت مفرط. خانم‌ها و آقایان، من دستور کار سازمان ملل متحد را در سخنان یک پیامبر به شما ارائه کردم. چه سخنی از این تأثیرگذارتر وجود دارد؟» ژنو ساعتی قبل درهمان روز، در دفتر جامعۀ جهانی بهائی در ژنو، مراسمی برای بزرگداشت دویستمین سال تولد حضرت بهاءالله در هتل دولاپه (Hotel de la Paix) برگزار شد. این هتل محلی است که حضرت عبدالبهاء در طی سفر خود به ژنو در سال ۱۹۱۱ در آن اقامت داشتند. برنامه مراسم شامل سخنرانی تعدادی از مهمانان ویژه ازجمله آقای ابراهیم سالاما (Ibrahim Salama)؛ رئیس بخش قطعنامه‌های حقوق بشری کمیسیونر عالی حقوق بشر بود. آقای سالاما در سخنان خود اشاره داشت: یکی از نخستین بیانات آئین بهائی که مرا شگفت‌زده کرد این است که «جمیع از برای اصلاح عالم خلق شده‌اند.» آقای سالاما گفت: «به عقیدۀ من آئین بهائی دو ویژگی مشخص و بسیار واضح دارد. نخست اینکه این دیانت پذیرای مشترکات انسانی است و این اولین ویژگی برای ایفای سهمی مثبت در پیشبرد عالم بشری است. دوم آنکه جامعۀ بهائی جامعه‌ای بسیار فعال نه از بعد الهیاتی بلکه از بعد انسانی در مسائل جهانی، اجتماعی، اقتصادی و امور سازمان ملل متحد است.» خانم یئول فیس (Joelle Fiss) دربارۀ آشنایی قبلی‌اش با آئین بهائی و اطلاع یافتن از آزار و اذیت‌های وارد بر بهائیان در ایران سخن گفت. سخنان او در این مراسم پیرامون این اعتقاد بهائی بود که دین در ماهیت خود سیر تدریجی را طی می‌کند و در طول زمان به‌تدریج ظاهر می‌شود. او در ارتباط با اعتقاد بهائی به یگانگی نوع بشر گفت: «اعتقاد به شمول‌گرایی و جامعیت در آئین بهائی بسیار قابل‌توجه است.» خانم فیس (Fiss) عضوی از گروه متخصصان دفتر مؤسسات دموکراتیک و حقوق بشر در ارتباط با آزادی دین یا عقیده و همچنین عضوی از سازمان امنیت و همکاری در اروپاست. بروکسل مراسم ۱۷ اکتبر، در دفتر جامعۀ جهانی بهائی در بروکسل شامل سخنرانی‌های از طرف مایرید مکگینس (Mairead McGuiness)، معاون پارلمان اروپا و جان فیگل، سفیر ویژۀ اتحادیۀ اروپا در مورد آزادی دین یا عقیده در خارج از اروپا بود. نمایش زندۀ قسمت‌هایی از آثار حضرت بهاءالله بر روی نقاشی‌های رنگارنگ یک هنرمند بهائی، نمای زیبایی در پس‌زمینه برای سخنرانان فراهم کرده بود. خانم مکگینس گفت: «آئین بهائی بینش و درک بسیار ارزشمندی پیرامون میراث مشترک روحانی همۀ انسان‌ها فراهم می‌کند و به شما امکان می‌دهد که جویای نقاط مثبت هر دین و نظام اعتقادی باشید. پذیرش انسانیت مشترک ما می‌تواند منجر به درک بهتر نه‌فقط بین جوامع دینی مختلف بلکه میان ملیت‌ها و قومیت‌های مختلف شود. به‌درستی که این مسئله اعتقاد بنیادگذاران اروپا در قلمرو سیاسی نیز بوده است. همان‌طور که دین شما می‌گوید: "دین حقیقی قلب انسان را متحول می‎سازد و به تحول اجتماع کمک می‌نماید."» سخنان یان فیگل (Jan Figel) پیرامون آموزه‌های حضرت بهاءالله دربارۀ یگانگی نوع بشر و همگانی بودن ارزش‌های مندرج در اعلامیۀ حقوق بشر بود. وی اظهار داشت: «نقش دین در زندگی فرد یا جامعه، نقشی در رابطه با رشد و تعالی، معنویت، حس زندگی و یافتن مسیر صحیح زندگی است. دین همچنین نقشی در پیوند دادن انسان‌ها دارد. لازم است تأکید کنم که خود را از دیگران جدا دیدن اهمیتی ندارد. آنچه مهم است این است که از طریق پیوند با دیگران درک کنیم که تنها یک جهان و یک عالم بشر وجود دارد. اگر رهروان راستین حقیقت هستیم یگانگی باید در ذهن‌‌ و قلبمان حضور داشته باشد.» آقای فیگل در مورد ارزش‌های انسانی که بشریت را به هم پیوند می‌زند گفت: «خوشحالم که جامعۀ بهائی این رویکرد را ترویج می‌دهد زیرا باید یگانگی را به صورت ملموس و نه فقط در قالب کلمات بلکه در عمل نشان داد.»



100 تمرکز وب‌سایت دویستمین سالگرد بر ۷۲ ساعت جشن

(news.persian-bahai.org)
1

مرکز جهانی بهائی – غروب آفتاب در جزیرۀ کریباتی در اقیانوس آرام، آغاز جشن‌های جهانی به مناسبت دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله را رقم زد.

در طول ۷۲ ساعت، از غروب آفتاب در روز ۲۰ اکتبر در کریباتی تا غروب آفتاب در روز ۲۲ اکتبر در هاوایی، جشن‌هایی در هزاران نقطه در سراسر عالم برگزار خواهد شد. برنامه‌هایی در شش معبد بهائی برگزار خواهد شد که به صورت زنده از طریق وب‌سایت رسمی دویستمین سالگرد در دسترس خواهد بود. اولین برنامه مربوط به معبد بهائی دهلی‌نو در هند است که امروز در ساعت ۱۳ (به‌وقت گرینویچ) برگزار می‌شود. زمان‌بندی کامل این برنامه‌ها که به صورت زنده پخش خواهند شد بر روی وب‌سایت دویستمین سالگرد موجود است. گوشه‌هایی از این جشن‌ها در قالب گزیده‌ای از گزارش، عکس و ویدئو بر روی وب‌سایت نشان داده خواهد شد. خبرها به صورت منظم به روز خواهند شد و برنامه‌های هنری، پروژه‌های خدمتی، جشن‌های یادبود، ملاقات‌ با مقامات عالی‌رتبه و دیگر اقدامات انجام شده برای گرامیداشت زندگی و تعالیم حضرت بهاءالله در سراسر جهان را پوشش می‌دهد. بیت‌العدل اعظم در پیام اکتبر ۲۰۱۷ که به این مناسبت صادرشده می‌فرمایند: «در شرایطی که جهان با دشوارترین چالش‌های خود رو به روست نام حضرت بهاءالله را که دویست سال پیش به عرصۀ وجود قدم نهادند با شعف و شادی به عنوان چنین شخصیّتی گرامی می‌داریم، شخصیّتی که تعالیمش براستی نوع بشر را به سوی دوران صلح و وحدتِ موعود هدایت خواهد کرد.» این دوران جشن به مناسبت بزرگداشت تولد حضرت بهاءالله است که دویست سال قبل در سال ۱۸۱۷ متولد شدند و همچنین تولد حضرت باب، مبشر حضرت بهاءالله که در سال ۱۸۱۹ متولد شدند. پخش زنده در وب‌سایت رسمی دویستمین سالگرد از کمی پس از ساعت ۸ به‌وقت گرینویچ در روز ۲۰ اکتبر شروع شد و درساعت ۴ روز ۲۳ اکتبر خاتمه می‌یابد. این وب‌سایت که برای اولین بار رخدادهای مربوط به دویستمین سال تولد حضرت بهاءالله را ثبت می‌کند با نمایش هزاران جشن دنیا را به هم پیوند می‌زند.



86 بازداشت ٢۵ شهروند بهایی توسط وزارت اطلاعات و سپاه

(www.hra-news.org)
0

خبرگزاری هرانا – در هفته های اخیر همزمان با فرا رسیدن مناسبت دویستمین سالروز تولد بهاءالله، شارع امر بهائی، دست کم ۲۵ شهروند بهایی در شهرهای مختلف کشور توسط نیروهای وابسته به وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه بازداشت شده اند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ایران وایر با انتشار گزارشی خبر از بازداشت ۲۵ شهروند بهایی در روزهای اخیر همزمان با مناسبت دویستمین سالروز تولد بهاءالله شارع امر بهائی خبر داده است. به گفته این رسانه، کامبیز مرادی‌پور و سینو رسولی که اکنون در بازداشت سپاه هستند، بهایی هستند. کامبیز مغازه‌ای عینک‌فروشی دارد و سینو، خیاط است. فران مرادی‌پور، یکی از اقوام این زوج که در تورنتو زندگی می‌کند، در گفتگویی از نگرانی‌های خود گفت. او گفت هنوز دلیل رسمی دستگیری اعلام نشده اما می‌داند آقای مرادی‌پور و همسرش فعالیت‌های اجتماعی داشته‌اند. بهایی‌ها دیانتی صلح‌آمیز و خشونت‌پرهیز دارند و طبق فرامین آن ملزم به اطاعت از قوانین تمام کشورها و عدم پیوستن به احزاب سیاسی هستند. اما در ایران با اتهاماتی چون «محاربه» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور»‌ دستگیر می‌شوند. به آن‌ها گاه اتهام جاسوسی برای اسرائیل را هم می‌زنند. تنها استدلال برای این مورد آخر قرار داشتن نهادهای اداری دیانت بهایی در خاک کشور اسرائیل است، اما ریشه این نهادها به قرن نوزدهم برمی‌گردد و زمانی که کشور اسرائیل اصلا وجود نداشت. در آن هنگام بود که بهاالله، بنیانگذار این دیانت، پس از سال‌ها تبعید به عکا فرستاده شد و در نهایت همان‌جا جان سپرد. عکا امروز در شمال اسرائیل است اما در آن هنگام بخشی از «ولایت بیروتِ» امپراتوری عثمانی بود. فران گفت: «به خانه‌شان یورش بردند و آن‌ها را بردند و فرزند خردسال‌شان را بر جای گذاشتند. این پسر هشت ساله الان پیش خواهر بزرگ‌تر و سایر اقوام است.» در همان صبح روز سه‌شنبه هفت بهایی دیگر هم در کرمانشاه دستگیر شدند: پیام قیامی، فروزان امینی، عزت شهید، امرالله اسلامی، امیر کدیور، سپیده احراری و نعمت‌الله شادابی. منابعی دیگر می‌گویند نیروهای وزارت اطلاعات در روزهای گذشته بیش از پانزده بهایی دیگر در شهرهایی مثل تهران، اصفهان و مشهد را نیز دستگیر کرده‌اند. براساس این گزارش، در تهران، صهبا فرنوش، نگار باقری، نوا منجزب، یاور حقیقت، نوید اقدسی و هلیا مشتاق بازداشت شده اند. در اصفهان، کیوان نیک‌آیین، پروین نیک‌آیین، یگانه آگاهی، متین جنمیان و ارشا روحانی و در مشهد، ساناز اشراقی، نیکا پاکزدان، فرزانه دانشگری و نغمه ذبیحیان بازداشت شده اند. همچنین به گزارش وب سایت هرانا، یک شهروند بهایی به نام نازیلا خانی پور (هروی) هم چند روز پیش در رشت دستگیر شد و در مکانی نامعلوم به سر می‌برد. این دستگیری‌ها در حالی از راه می‌رسد که بهایی‌ها در سراسر جهان آماده جشن گرفتن دویستمین سالگرد تولد بنیانگذار دیانت خود، بهاالله، می‌شوند. او در سال ۱۸۱۷ در تهران به دنیا آمد. این رویداد بر طبق تقویم بهایی‌ها در چند روز آینده در سراسر دنیا جشن گرفته می‌شود. فران که خودش هم بهایی است می‌گوید دیانتش «عشق، وحدت و صبر» آموزش می‌دهد اما می‌گوید این بی‌عدالتی‌ها باعث خشم بسیارش شده. او که مقیم تورنتوست، می گوید کشورهای دیگر «اگر می‌خواهند پایان اتهامات بی‌اساس علیه بهایی‌ها را ببیند» باید «پیغامی خیلی روشن» به تهران بفرستند و بگویند که «دنیا شما را نظاره می‌کند.»



85 جهانی متنوع در حال شکل‌گیری است

(news.persian-bahai.org)
0

مرکز جهانی بهائی- از جزائر کوچک اقیانوس آرام گرفته تا سرزمین‌های وسیع آمریکا، در ده‌ها هزار نقطۀ جهان، فعالیت‌ها برای تدارک جشن‌های دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله در هفتۀ آینده به اوج خود رسیده است.

افراد و جوامع با الهام از این واقعۀ مهم تاریخی، آثار هنری بسیاری شامل فیلم، نقاشی، شعر و موسیقی خلق کرده‌اند. داستان‌های خدمات فداکارانه و خالصانه رو به افزایش است و این اقدامات به نوبه خود الهام‌بخش اقدامات بسیار دیگر شده‌اند. در بسیاری از نقاط دنیا، جلسات دعا و جشن در حال برگزاری است و مردمانی از اقشار مختلف اجتماع را گرد هم می‌آورند. یک گروه جوانان در ال چمیزو (El Chamizo)، تحت تأثیر آموزه‌های حضرت بهاءالله دربارۀ وحدت و یگانگی، برای برگزاری جشن‌های دویستمین سالگرد در مدرسه‌شان درخواست اجازه کردند. در این جشن که داستان‌های تأثیرگذاری از زندگی حضرت بهاءالله به اشتراک گذاشته شد، ۶۰ نفر از معلمین، والدین و همکلاسی‌های این جوانان حضور داشتند. در سراسر جمهوری دموکراتیک کنگو، یکی از اولین کشورهای جهان که قرار است معبد ملی بهائی در آن ساخته شود، با برنامه‌ریزی‌هایی که در شهرها و روستاها برای دویستمین سال تولد حضرت بهاءالله صورت گرفته انتظار می‌رود تعداد زیادی در این مراسم شرکت کنند. در ابتدای این ماه، برای شروع جشن‌های دویستمین سالگرد در این کشور نزدیک به ۹۰۰ نفر در حالیکه تابلوهایی حمل می‌کردند و سرود می‌خواندند در خیابان‌های لومومباشی (Lubumbashi) سه کیلومتر راهپیمایی کردند. ژاپن، بیشترین میزان تمرکز معابد را در جهان دارد. جامعه بهائی یاماگوچی (Yamaguchi) به مناسبت دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله از مکان‌های مقدس و تاریخی شهر که قدمت برخی از آن‌ها به بیش از ۱۰۰۰ سال می‌رسد بازدید کرده و با خواندن دعا و ایجاد محیطی روحانی در هریک از این معابد، میراث روحانی شهر را گرامی می‌دارند. داگا (Daga)، روستایی دورافتاده در گینۀ نو احتیاج به دستگاه فتوکپی داشت تا بتواند دعوت‌نامه‌های مراسم دویستمین سال تولد حضرت بهاءالله را برای هزاران نفر از مردم این روستا تهیه کند. تعدادی از دوستان دستگاه فتوکپی را با عبور از کوه‌ها و جنگل‌ها به این روستا رساندند. انتظار می‌رود بیش از ۴۰۰۰ نفر در مراسم جشن شرکت کنند. جوامع بهائی در سراسر هلند مشتاقانه در حال برنامه‌ریزی برای برگزاری جشن‌ها در محل زندگی خود هستند. سرویس ملی پست هلند دو تمبر ویژه را که توسط بهائیان هلند طراحی شده برای بزرگداشت این مراسم تاریخی منتشر کرد. جامعۀ بهائی هلند برای ارسال دعوت‌نامه‌های مراسم جشن دویستمین سال از این تمبرها استفاده کرده‌اند. ایالت کارناتاکا (Karnataka) در هندوستان جدی‌ترین خشک‌سالی در چهار دهۀ اخیر را پشت سر می‌گذارد که به شدت بر کشاورزی این ناحیه تأثیر گذاشته است. خانواده‌های بهائی در یکی از روستاهای منطقه تصمیم گرفتند که هر یک حدود نیم کیلو از برنج خود را ذخیره کنند تا بتوانند از تمام ۱۵۰۰ نفر ساکنین روستا در جشن‌های دویستمین سال پذیرایی به عمل آورند. در قزاقستان، فرارسیدن دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله الهام‌بخش ساخت فیلمی در مورد تاریخ آئین بهائی در این کشور شده است که با ورود امر به این ناحیه در قرن نوزدهم شروع می‌شود. این فیلم با روایت تاریخ جامعۀ بهائی فعال عشق‌آباد (واقع در ترکمنستان کنونی) جایی که اولین معبد بهائی در آن ساخته شد آغاز می‌شود. جامعۀ بهائی ایرلند در بزرگداشت دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله 95 ویدئوی کوتاه در مورد آموزه‌ها و زندگی حضرت بهاءالله ساخته است. تا سالروز تولد حضرت بهاءالله هر روز یک ویدئو از این مجموعه انتشار می‌یابد. تصویر گسترده و متکثری از نوع بشر که در کمال تنوع و اصالت، عبادت و خدمت را در هم‌آمیخته، در پهنۀ گیتی در حال نمایان شدن است. دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله فرصتی برای مردم دنیاست تا به تأمل در زندگی شخصیتی بپردازند که ۴۰ سال حبس و تبعید را قبول کرد تا یگانگی نوع بشر را اعلان نماید و نسل اندر نسل الهام‌بخش مردم برای مشارکت در ساختن جهانی عادلانه و صلح‌آمیز باشد.



88 پیام ۱۲ اکتبر ۲۰۱۷

(www.payamha-iran.org)
0

دوست عزیز روحانی،

نامۀ الکترونیکی آن برادر گرامی در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۱۷ به بیت العدل اعظم واصل گردید. سؤال از اعتبار کانالی تازه‌تأسیس در رسانۀ تلگرام به اسم "میلاد حضرت بهاءالله" نموده‌اید که در آن سندی تحت عنوان "مجموعه‌ای به عنوان دستیار ناظمین و همکاران جشن‌های دویستمین سالگرد میلاد حضرت بهاءالله" انتشار یافته است. اظهار نموده‌اید که در قسمت معرّفی این کانال جملۀ "تنها پیج رسمی دویستمین سال" با نشانی "@esmailpour_m" به اضافۀ آدرس سایت رسمی مرکز جهانی بهائی برای دویستمین سال آمده است و افراد تشویق می‌شوند که اخبار اقدامات در بارۀ بزرگداشت دویستمین سال را به این نشانی ارسال نمایند. نگرانی شما این است که این سوء تفاهم به خصوص برای احبّای عزیز ایران پیش ‌آید که کانال مزبور از طرف مرکز جهانی هدایت می‌شود. معهد اعلی مقرّر فرمودند به قرار ذیل مرقوم گردد. توجّه شما به مصالح جامعۀ بهائی قابل تقدیر است. احبّای عزیز باید آگاه باشند که نشانی فوق توسّط فردی که بهائی نیست و در دیگر رسانه‌های اینترنتی نیز فعّال است مورد استفاده قرار می‌گیرد. این شخص هیچ ‌گونه اختیار و یا مجوّزی برای اظهار نظر و دخالت در امور امری از جمله برگزاری بزرگداشت دویستمین سالگرد میلاد مبارک را ندارد. کانال مورد سؤال شما هیچ ارتباطی با جامعۀ بهائی ندارد، نیّت واقعی از تأسیس و از طریقۀ معرّفی آن روشن نیست، اظهارات و توصیه‌هایش باید نادیده گرفته شود و از ارسال اخبار فعّالیّت‌ها به آن اکیداً خودداری گردد. هدایات بیت العدل اعظم راجع به نحوۀ برگزاری اقدامات خودجوش احبّا در ایران برای بزرگداشت دویستمین سالگرد میلاد حضرت بهاءالله را می‌توان در نامۀ مورّخ ۶ اوت ۲۰۱۷ دارالانشاء در جواب سؤال یکی از دوستان عزیز آن کشور یافت. نسخه‌ای از آن به ضمیمه ارسال می‌شود. با تقدیـم تحیّات دارالانشاء بیت العدل اعظم



122 پیام ٢۵ مهر ١٣٩٦

(www.payamha-iran.org)
0

احبّای عزیز الهی در کشور مقدّس ایران ملاحظه فرمایند

پیام مورّخ اکتبر ٢٠١٧ این مشتاقان را خطاب به تودۀ عظیمی از مردم که دویستمین سالگرد میلاد خجستۀ جمال اقدس ابهی را در سراسر جهان جشن می‌گیرند ملاحظه فرموده‌اید. میلیون‌ها نفر در بیش از دویست و چهل کشور، جزیره و سرزمینِ مستقلّ در بارۀ پیامدهای تولّد حضرت بهاءالله، فرزند برجستۀ کشور مقدّس ایران، به تأمّل و تعمّق پرداخته‌اند. هر ایرانی بصیر و روشن‌ضمیری به ابعاد بی‌سابقۀ این بزرگداشت که تاکنون برای هیچ شخصیّت ایرانی دیگر برگزار نگردیده با سربلندی و افتخار خواهد نگریست. وسعت تنوّع قومی و نژادی این مردم آن‌چنان است که تحقّق وحدت نوع بشر را که هدف غایی آن حضرت می‌باشد بشارت می‌دهد. طرفه حکایتی است. مورّخین منصف البتّه آگاهند که چرا شخصیّتی بزرگوار از خاندان نوری از اهالی مازندران، متولّد طهران و از نوادگان پادشاهان ایران باستان، با وجود تعلّق خاصّ به آن مرز و بوم مجبور به ترک وطن خویش گردید. چهل سال زندگی در تبعید ذرّه‌ای از تعلّق‌ حضرتش به آن آب و خاک نکاست. با لطف و عنایت مخصوص نسبت به هم‌وطنان خویش به تأسیس جامعه‌ای متّحد، پویا و مترقّی مرکّب از مردمانی با پیشینه‌های قومی و مذهبی متفاوت در آن مملکت پرداخت. با ارسال الواح و اعزام معلّمین و ابلاغ پیام‌های مشفقانه توسّط کسانی که برای زیارت آن جمال منیر به زندان عکّا در ارض اقدس می‌شتافتند، ایرانیان را که به فرمودۀ مبارکش "به طراز قابلیّت و استعداد مزیّنند" در پرورش استعدادهای خدادادی خود مساعدت فرمود. توفیقات درخشان نیاکان روحانی شما آن‌چنان بود که حال در سراسر عالم مردم از نورانیّت تعالیم الهی بهره‌مند می‌شوند. قدم اوّل در این راستا تأکید شدید بر اخلاق و رفتار پسندیده است. در نظر آن حضرت اخلاقیّات و روحانیّات شالوده‌ای است محکم برای هر جامعۀ پیشرو و اساسی است مستحکم برای حفظ و تعادل نظم اجتماعی و پیشبرد رفاه و ترقّی همگانی. تعالیم بهائی به عنوان مثال این مفهوم را روشن می‌نماید که صداقت و امانت موجب افزایش توانایی جمعی، گسترش صنعت و اقتصاد و پیشبرد دیگر مشروعات مفید و سازنده است. هیچ ملّتی بدون تهذیب اخلاق رستگاری نیابد ولی اگر اخلاقیّات حکم‌فرما باشد پیشرفت در جمیع مراتب قطعی است زیرا افکار روشن گردد، روابط فردی و جمعی تحکیم یابد، شجاعت اخلاقی تثبیت شود، علوم و فنون و خردگرایی ترویج گردد، تجارت توسعه پذیرد، رفاه مادّی و معنوی و آزادی و احترام همگان محور سیاست و ادارۀ امور قرار گیرد و در نتیجه ملّت خلق جدید شود. ملاحظه فرمایید که امروز در سراسر جهان چه بسیار احزاب مختلف که مدّعی پیش‌گامی در بهبود اجتماع هستند ولی به علّت عدم تمسّک به صداقت و امانت، در واقع تیشه بر ریشۀ حیات اجتماع خود می‌زنند و عملکردشان مصداق این آیۀ قرآن کریم است که می‌فرماید "یخربون بیوتهم بأیدیهم." همان ‌طور که در پیام‌های اخیر نیز ذکر نموده‌ایم عصارۀ تعالیم دیگر حضرت بهاءالله یگانگی نوع انسان، طرح و مسیر تحقّق آن، مفهومی جدید از دینِ الهی متناسب با دوران بلوغ جمعی نوع بشر، و پایه‌گذاریِ تمهیدات لازم برای رفاه عالم بر اساس اتّحاد، عدالت و صلح است. آثار مبارکه این نکتۀ مهم را تأکید می‌نماید که ثمرۀ دین‌ باید ترویج وحدت و همبستگی باشد و اگر دین موجب نزاع شود البتّه عدم آن بهتر است. بدون شک مذاکرات شما با دوستان، همکاران و همسایگان در این ایّام فرخنده یادآور این مطلب خواهد بود که چطور آرمان‌های والای امروزِ همۀ مردم ایران انعکاسی است از همان اهداف عالیه‌ای که همواره انگیزۀ اصلی زندگی شما و نیاکان روحانی شما بوده و هست. تاریخ گواه است که مشکلات عمده‌ای که مردم آن سرزمین از زمان ظهور حضرت باب و حضرت بهاءالله تا به حال با آن رو به رو بوده‌اند مسائلی از قبیل تفاوت‌های قومی، اختلافات مذهبی، انحطاط اجتماع، و چالش‌های مربوط به برخورد تجدّد و سنّت‌گرایی می‌باشد. گروه بی‌شماری از مردم دنیا در تعالیم حضرت بهاءالله درمانی برای دردهای امروزی نوع بشر می‌بینند و امید و سرور حاصله از کوشش در جهت اجرای این تعالیم است که مشوّق آنان برای برگزاری این جشن‌ها می‌باشد. تصوّر فرمایید که اگر ایرانیان عزیز حتّی بدون در نظر گرفتن مسئلۀ دین و صرفاً به خاطر سعادتِ پایدار کشور خود به موجب تعالیم حضرت بهاءالله عمل نمایند از چه زیان‌هایی جلوگیری خواهد شد، چه پیشرفت‌هایی حاصل خواهد گردید، چه آسایشی دست خواهد داد، چه رفاهی برای همگان تأمین خواهد گشت و چگونه سربلندی ایران که وعدۀ حتمی آن در آثار بهائی به کرّات ذکر شده تحقّق خواهد پذیرفت. دوستان محبوب: بیایید تا در بحبوحۀ این جشن جهان‌شمول، آن خوابی را که پدر بزرگوار جمال مبارک در ایّام طفولیّتِ آن حضرت دیدند به یاد آوریم و دست شکرانه به درگاه ایزد متعال بلند نماییم که الحمد لله شواهد آشکار این واقعیّت را به چشم ظاهری مشاهده می‌نماییم که نهایتاً هیچ نیرویی در این عالم نمی‌تواند مانع مشیّت الهی گردد. در ادعیۀ خود در اعتاب مقدّسۀ علیا دائماً به یاد شما عزیزان هستیم. [امضا: بیت العدل اعظم]



94 یک شهروند بهایی در رشت بازداشت شد

(www.hra-news.org)
0

خبرگزاری هرانا – روز گذشته با حکم دادستان، نازیلا خانی پور (هروی)، شهروند بهایی ساکن رشت که مدتی پیش منزلش مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفته بود بازداشت و به نقطه نامعلومی منتقل شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز گذشته نیروهای امنیتی با حکم دادستانی شهر رشت به منزل خانواده هروی مراجعه و اقدام به بازداشت نازیلا خانی پور (هروی) کردند. نیروهای امنیتی توضیحی در مورد دلایل بازداشت این شهروند بهایی ندادند، حکم صادره نیز خالی از توضیحات در این باره بود. از سرنوشت خانم خانی پور پس از بازداشت و محل نگهداری او کماکان اطلاعی در دست نیست. لازم به یادآوری است روز بیستم شهریورماه سال جاری ماموران امنیتی وابسته به وزارت اطلاعات با حکم دادستانی طی چند اکیپ مجزا بصورت هماهنگ مبادرت به مراجعه و تفتیش منازل شهروندان بهایی در رشت، رضوانشهر، پره سر و منجیل از توابع استان گیلان کردند. ماموران حاضر پس از تفتیش منازل، وسایل شخصی اعم از موبایل، تبلت، لب تاپ، کارتهای حافظه، کامپیوتر میزی و همینطور کتب مذهبی، تابلوها و عکسهای شخصیت های مذهبی آیین بهایی را نیز ضبط و با خود بردند. منزل خانم خانی پور و همسرش (رامز هروی) نیز جزو منازلی بود که مورد تفتیش قرار گرفت. در زمان تفتیش منزل خانواده هروی، علیرعم عدم حضور ساکنین در منزل، نیروهای امنیتی از زور استفاده کرده و با شکستن در وارد منزل شده و به تفتیش محل پرداخته اند. تعدادی از شهروندان در این مراجعات گسترده بازداشت شدند که گزارش می شود پس از مدتی تمام بازداشت شدگان آزاد شدند هر چند مشخص نیست این آزادی به معنای نبود تعقیب قضایی باشد.



130 پنج شهروند بهایی در استان گلستان آزاد شدند

(www.hra-news.org)
0

خبرگزاری هرانا – فرح تبیانیان، پونه ثنائی، روفیا پاکزادان، هنا عقیقیان و کاملیا بیدلیان، پنج شهروند بهایی ساکن استان گلستان پس از تحمل یک سوم دوره محکومیت خود امروز از زندان گرگان بصورت مشروط آزاد شدند. روز ۱۵ مهرماه نیز ۴ نفر از زندانیان بهایی استان گلستان به همین ترتیب آزاد شده بودند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پنج شهروند بهایی که در سال ۱۳۹۴ همراه با بیست شهروند بهایی دیگر در استان گلستان به احکام حبس محکوم شده بودند امروز پس از گذراندن یک سوم از دوره محکومیت خود از زندان شهرهای گرگان و گنبد آزاد شدند، این پنج شهروند همگی به تحمل ۱ سال و ۶ ماه حبس تعزیری در مرحله تجدید نظر محکوم شده بودند و از خردادماه سال جاری تحمل حبس خود را در زندان شهر گرگان آغاز کرده بودند. با احتساب ایام بازداشت و با تحمل یک سوم از مدت محکومیت ساعاتی پیش فرح تبیانیان (ثنائی)، پونه ثنائی (تیموری)، روفیا پاکزادان، هنا عقیقیان و کاملیا بیدلیان بصورت مشروط در میان استقبال دوستان و اعضای خانواده خود آزاد شدند. مورخ ۱۵ مهرماه ۴ شهروند بهایی دیگر باز همین پرونده به نامهای نازی خلخی، مریم دهقان یزدلی، هوشمند دهقان یزدلی و سودابه مودت با شرایط مشابه از زندان امیرآباد گرگان آزاد شده بودند. علیرغم آزادی های مورد اشاره همچنان تعداد پرشماری از شهروندان بهایی ساکن استان گلستان در ارتباط با بازداشت های گسترده سال ۹۴ با مدت محکومیت های متفاوتی در زندانهای مختلف این استان به سر می برند. لازم به یادآوری است درسال ۱۳۹۴، بیست و چهار شهروند بهایی از شهرهای گرگان، مینودشت و گنبد کاووس، از سوی دادگاه انقلاب استان گلستان در مرحله بدوی در مجموع به ۱۹۳ سال حبس تعزیری محکوم شدند هر چند این احکام در مرحله تجدید نظر کاهش یافت. پیش تر ده نهاد حقوق بشری با انتشار بیانیه مشترکی از اتحادیه اروپا خواستند تا در یک اقدام فوری، مانع آزار و اذیت شهروندان بهائی و لغو احکام زندان‌شان از سوی مقامات جمهوری اسلامی ایران شوند. این نامه به طور خاص به چالش های اخیر شهروندان بهایی ساکن استان گلستان می پرداخت.



96 تجلیل دویستمین سالگرد تولد حضرت بهاءالله توسط رهبران استرالیا

(news.persian-bahai.org)
0

کانبرا، استرالیا- جامعۀ بهائی استرالیا به مناسبت دویستمین سال تولد حضرت بهاءالله پیام‌های تبریکی از آقای مالکولم ترنبل، نخست‌وزیر استرالیا (Malcolm Turnbull) و تعدادی از رهبران ملی و محلی خود دریافت داشته است.

آقای نخست‌وزیر در پیام خود می‌نویسد: «اکنون زمان آن است که جشن بزرگی به مناسبت زندگی حضرت بهاءالله و تعالیم ایشان در مورد یگانگی، دوستی و خیراندیشی برپا شود. آرمان‌های محبت‌ و دگرپذیری باید توسط همۀ مردم استرالیا ارج نهاده شود چرا که این‌ها ارزش‌هایی هستند که ملت ما بر مبنای آن به مشعلی از هماهنگی و شکیبایی بدل شده است.» از جمله مواردی که رهبران متعددی در استرالیا به آن اشاره کردند تحسین و تقدیر از سهمی است که جامعۀ بهائی استرالیا در ایجاد الفت و هماهنگی اجتماعی ایفا نموده است. فرماندار کل استرالیا، آقای پیتر کاسگرو (Peter Cosgrove) در پیامی به بهائیان نوشت: «جامعۀ بهائی بخشی حیاتی از مجموعۀ غنی و متنوع ادیان در استرالیا است، ادیانی که در کنار هم این کشور را اجتماعی متنوع و شکیبا می‌سازند.» مارک مک گوان (Mark McGowan)، استاندار غرب استرالیا، احساسات مشابهی را ابراز می‌کند. او می‌نویسد: «جامعۀ بهائی غرب استرالیا عضوی فعال و در حال رشد از اجتماع پویای ماست و سهم مهمی در غنای اجتماعی، فرهنگی و دینی ایالت ما ایفا می‌کند.» بیل شورتن (Bill Shorten)، یکی از اعضای پارلمان و رهبر اپوزیسیون می‌نویسد: «بدون شک شما نشان داده‌اید که در استرالیای چند فرهنگی، جوامع متنوع ما حقیقتاً بیش ازمجموع اعضای خود هستند.» در روز ۱۶ اکتبر، بزرگداشتی به مناسبت دویستمین سال تولد حضرت بهاءالله برای سران دولت و جامعۀ مدنی استرالیا در محل پارلمان در کانبرا برگزار خواهد شد.



242 پلمپ دەها باب مغازە شهروندان بهایی در ارومیە + عکس

(hengaw.info)
0

طی ماه گذشتە نیروهای امنیتی حکومت ایران دەها باب مغازە شهروندان بهایی را در شهر ارومیە پلمپ کردەاند.

بر طبق گزارش رسیدە بە سازمان حقوق بشری ”هەنگاو“، طی ماه گذشتە بیش از ٥٠ باب مغازە شهروندان بهایی در شهر ارومیە از سوی نهادهای امنیتی ایران پلمپ شدە است. بیشتر این مغازەها در دروزە مهاباد، شیخ شلتوت، چهارراه سیروس و مرکز شهر و شامل بدلیجات، مکانیلی، تعویض روغنی و خاروبار فروشی و… بودەاند. صاحب یکی از این مغازەها بە خبرنگار ”هەنگاو“ گفتە است کە نیروهای امنیتی ما را تهدید کردەاند درصورت رسانەای شدن خانەهایتان را نیز مصادرە خواهیم کرد.



113 مهوش ثابت برنده جایزه «نویسنده دلیر» انجمن جهانی قلم شد

(www.radiofarda.com)
0

مهوش ثابت، از رهبران جامعه بهایی ایران، شاعر و آموزگار، که به تازگی پس از ۱۰ سال از زندان آزاد شده، برنده جایزه سالیانه «نویسنده دلیر» از سوی انجمن جهانی قلم، «‌پـِن»، در بریتانیا شد.

روز سه‌شنبه ۱۸ مهر ماه، مایکل لانگلی، شاعر ایرلندی در مراسم اهدای جایزه موسوم به «جایزه جهانی پینتر به نویسنده دلیر» که در کنار «جایزه پینتر» از سال ۲۰۰۹ به این‌سو داده می‌شود، خانم ثابت را دیگر برنده سال ۲۰۱۷ اعلام کرد. مراسم انجمن جهانی قلم در «کتابخانه بریتانیا» در لندن و از سوی انجمن جهانی قلم در بریتانیا، برپا شده بود. مایکل لانگلی خود از دیگر برندگان این جایزه‌های مشترک در سال جاری‌ست. شاعر ایرلندی در مراسم روز سه‌شنبه گفت «فروتنانه» جایزه پینتر را با مهوش ثابت مشترک شده و افزود خانم ثابت «قلبا شاعری غنایی‌ست که زیبایی جهان را می‌سراید». آقای لانگلی گفته است «رویاپردازی او حماسی‌ست. اشعارش قصد پرواز دارند». او در عین حال گفته زندانی شدن مهوش ثابت «معصیت علیه نور بود». مهوش ثابت، که از رهبران جامعه بهایی در ایران نیز هست، ۲۷ شهریور ماه، پس از تحمل محکومیتی ۱۰ ساله، از زندان آزاد شد. خانم ثابت در اسفند ماه ۱۳۸۶ در مشهد بازداشت شده و یکی از هفت تنی بود که جامعه بهاییان ایران، موسوم به «یاران» را اداره می‌کرد. او در زمان بازداشت ۵۴ سال داشت و پیشتر آموزگار و مدیر مدرسه بود. جامعه جهانی بهاییان در مورد بازداشت رهبران این جامعه در ایران گفته بود «تمامی این هفت نفر برای هفته‌ها در سلول انفرادی محبوس، از تماس با دنیای بیرون محروم بودند و رفتارهای سخت و طاقت‌فرسا و فشارهای روانی و جسمانی بسیاری را متحمل شدند». دادسرای تهران در کیفرخواست خود این هفت تن را به «جاسوسی برای اسرائيل»، «توهين به مقدسات» و «تبليغ عليه نظام» متهم کرده بود. اما سخنگوی جامعه بهاییان گفته بود «تنها جرم بازداشت‌شدگان اعتقاد به دین بهایی‌ست». پیش از این کسانی مانند مارگارت اتوود، احمدالرشید چاودری، ناشر بنگلادشی، حنیف قریشی، نمایشنامه‌نویس بریتانیایی پاکستانی‌تبار، مازن درویش، روزنامه‌نگار سوری، رائف بدوی، نویسنده و کنشگر عربستان سعودی، از جمله کسانی بودند که برنده «جایزه جهانی پینتر به نویسنده دلیر» و «جایزه پینتر» انجمن جهانی قلم شده‌اند.



93 شهروند بهایی در دادگاه تجدیدنظر تبرئه شد

(www.hra-news.org)
0

خبرگزاری هرانا – امرالله حکمت شعار شهروند بهایی ساکن کرج که در تلاش برای ابقای حق تحصیل فرزندش، آبان ماه سال ۹۵ بازداشت و در مرحله بدوی محکوم به حبس شده بود به حکم دادگاه تجدیدنظر از تمام اتهامات مطروحه تبرئه شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امرالله حکمت شعار، شهروند بهایی ساکن کرج که در تاریخ ۱۶ آبان ماه ۹۵ توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود بازداشت شده بود به حکم دادگاه تجدیدنظر از تمام اتهامات مطروحه تبرئه شد. آقای حکمت شعار در آبان ماه ۹۵ توسط نیروهای سازمان اطلاعات سپاه استان البرز بازداشت شده بود و مدت سه روز را در بازداشتگاهی امنیتی سپری کرد و سپس با قید وثیقه آزاد شد. دو ماه پس از آزادی آخرین دفاعیات این شهروند بهایی در مرحله بازپرسی اخذ شد و در ادامه روند دادرسی در فروردین ماه ۹۶ توسط شعبه چهارم دادگاه انقلاب کرج با حضور دکتر محمود بهزادی و زینب یوسفی فخر وکلای خود مورد محاکمه قرار گرفت. شعبه چهارم دادگاه انقلاب آقای حکمت شعار را به تحمل ۷ ماه حبس محکوم کرد. این شهروند بهایی به کمک وکلای خود به حکم صادره در موعد مقرر اعتراض کرد. اتهامات مطروحه علیه این شهروند بهایی دایر بر تبلیغ علیه نظام از طریق سرودن اشغار و مصاحبه با رسانه ها حول موضوع دفاع از حق تحصیل فرزند خود بود. شعبه ۱۲ دادگاه تجدیدنظر استان البرز مسئولیت رسیدگی به این پرونده را عهده دار شد و در دو جلسه که آخرین آن مورخ ۱۱ مهرماه سال جاری برگزار شد به این اعتراض رسیدگی کرد. نهایتا روز ۱۶ مهرماه این شهروند بهایی به محل دادگاه احضار و حکم تبرئه او از اتهامات وارده توسط شعبه ۱۲ دادگاه تجدیدنظر به وی ابلاغ شد. لازم به یادآوری است پیش از این بازداشت وضعیت تحصیلی فرزند آقای حکمت شعار که از ثبت نام او در مدرسه ممانعت بعمل آمده بود در فضای عمومی توجهات زیادی را به خود جلب کرد. خانواده آقای حکمت شعار در خلال سالهای پس از انقلاب شاهد مصائب و دشواری های متعددی بوده از جمله زندانی شدن پدر آقای حکمت شعار در سال ۶۱ و نیز تحمل بیش از سه سال و نیم زندان برادر وی در سال ۶۲ و همینطور تحمل ۵ سال حبس توسط دایی نامبرده تنها نمونه هایی از این موارد است.



134 چهار شهروند بهایی در استان گلستان آزاد شدند

(www.hra-news.org)
0

خبرگزاری هرانا – نازی خلخی، مریم دهقان یزدلی، هوشمند دهقان یزدلی و سودابه مودت، چهار شهروند بهایی ساکن استان گلستان پس از تحمل یک سوم دوره محکومیت خود امروز از زندان گرگان بصورت مشروط آزاد شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، چهار شهروند بهایی که در سال ۱۳۹۴ همراه با بیست شهروند بهایی دیگر در استان گلستان به احکام قضایی محکوم شده بودند امروز پس از گذراندن یک سوم از دوره محکومیت خود از زندان شهر گرگان آزاد شدند، این چهار شهروند همگی به تحمل ۱ سال و ۶ ماه حبس تعزیری در مرحله تجدید نظر محکوم شده بودند و از خردادماه سال جاری تحمل حبس خود را در زندان شهر گرگان آغاز کرده بودند. با احتساب ایام بازداشت و با تحمل یک سوم از مدت محکومیت این افراد بصورت مشروط در میان استقبال دوستان و اعضای خانواده خود آزاد شدند. همچنان تعداد پرشماری از شهروندان بهایی ساکن استان گلستان در ارتباط با بازداشت های گسترده سال ۹۴ با مدت محکومیت های متفاوتی در زندانهای مختلف این استان به سر می برند. لازم به یادآوری است درسال ۱۳۹۴، بیست و چهار شهروند بهایی از شهرهای گرگان، مینودشت و گنبد کاووس، از سوی دادگاه انقلاب استان گلستان در مرحله بدوی در مجموع به ۱۹۳ سال حبس تعزیری محکوم شدند هر چند این احکام در مرحله تجدید نظر کاهش یافت. پیش تر ده نهاد حقوق بشری با انتشار بیانیه مشترکی از اتحادیه اروپا خواستند تا در یک اقدام فوری، مانع آزار و اذیت شهروندان بهائی و لغو احکام زندان‌شان از سوی مقامات جمهوری اسلامی ایران شوند. این نامه به طور خاص به چالش های اخیر شهروندان بهایی ساکن استان گلستان می پرداخت.



116 ادبود نبرد تاريخي حيفا در دهلی‌نو

(news.persian-bahai.org)
0

دهلی‌نو – در روز ۲۳ سپتامبر ١٩١٨، طی آخرين سال جنگ جهانی اول، سربازان هندی نقشی تعيين‌كننده در نبرد حيفا داشتند. این سربازان، در يورشی كه يكی از آخرين يورش‌های سواره‌نظام در تاريخ نظامی مدرن شناخته می‌شود، نيروهای انگليسی را قادر ساختند تا حيفا را از تصرف ارتش عثمانی بگيرد. با این اقدام، سربازان همچنین امنيت حضرت عبدالبهاء را تضمین نمودند.

در روز ٢٠ سپتامبر ٢٠١٧ در نشستی که در دهلی‌نو و به میزبانی مؤسسه پژوهشی «بنيان هند» (India Foundation) برگزار شد، نقش هندوستان در اين نبرد تاریخی گرامی داشته شد. اين رويداد با عنوان «بزرگداشت صدمین سالگرد نبرد حيفا» سياست‌مداران، کارمندان دولتی، اعضای ارتش و نیروهای مسلح، برخی از نوادگان سربازان این نبرد و نمایندگانی از جامعۀ بهائی هندوستان را گرد هم آورد. سرگرد چاندراكانت سينگ (Chandrakant Singh)، منشی انجمن «رزمندگان پیشین هندوستان» (Indian War Veterans Association) خطاب به حاضرين گفت: «در تحقیق دربارۀ نبرد حيفا، با تاريخ حيرت‌انگيز بهائيان و یکی از شخصیت‌های اصلی آن‌ها، حضرت عبدالبهاء، مواجه شدم. به اين نتيجه رسيدم كه داستان نبرد حيفا و داستان بهائيان آن‌قدر در هم‌آمیخته و الهام‌بخش است كه هر کسی در هندوستان بايد از آن‌ مطلع باشد.» سرتيپ ام اس جودها (Brigadier M.S. Jodha)، نوه كاپيتانی كه بعد از كشته شدن فرمانده نيروهای هندوستان مسئولیت آن‌ها را بر عهده گرفت، توضيح داد كه در واقع محفوظ ماندن حضرت عبدالبهاء يكي از نتايج این نبرد است که کمتر شناخته شده است. آقای جودها در سخنان خود پيچيدگی‌های نظامی این نبرد را توصيف كرد. حضرت عبدالبهاء از کودکی زندانی امپراطوری عثمانی بودند. ایشان در سال ١٩٠٨ زمانی كه انقلاب ترکان جوان منجر به آزادی تمام زندانيان مذهبی و سياسی شد، از زندان شهر عکاء آزاد شدند. پس از آن حضرت عبدالبهاء به حيفا نقل‌مکان کردند و بنای آرامگاه حضرت باب بر كره كرمل را نظارت کردند. در طی نخستين سال‌های جنگ جهانی اول، با اينكه حضرت عبدالبهاء ديگر زندانی نبودند به طور مکرر در معرض تهديدهای جانی از جانب مسئولينی بودند كه با ایشان و بهائیان دشمنی داشتند. حتی فرماندۀ لشكر چهارم ارتش عثمانی تهديد كرده بود كه چنانچه ارتش ترك به خارج از حیفا منتقل شود حضرت عبدالبهاء را مصلوب خواهند کرد. تحت این شرایط بود که نبرد پرماجرای حیفا اتفاق افتاد. در طی این نبرد دو فوج سواره‌نظام هندی نقشی حیاتی در گرفتن شهر از سربازان ترک و آلمانی داشتند. سخنرانان مختلف دربارۀ وقایع پرماجرای این نبرد و چگونگی یورش سربازان سواره‌نظام هندی به بالای کوه کرمل به مقر توپخانۀ عثمانی صحبت کردند. اگر چه جودپور لنسرز (Jodhpur Lancers) و میسور لنسرز (Mysore Lancers)، سربازان هندی در مقابل توپ‌ و اسلحه تنها مجهز به نیزه بودند به طرز غیرمنتظره‌ای سریع به پیروزی رسیدند و شهر حیفا با تلفات نسبتاً کمی به تصرف ارتش هند در آمد. بر اساس روایتی تاریخی از آقای حسن بالیوزی، پس از پایان نبرد تعدادی از سربازان ارتش هندوستان به درب‌های ورودی منزل حضرت عبدالبهاء فرستاده شدند. ایشان «در نهایت سکون و آرامش در حیاط جلوی خانه نشسته بودند.» خانم نازنین روحانی، یکی از نمایندگان جامعۀ بهائی هندوستان، در سخنرانی خود داستان‌هایی از تعدادی سربازان هندی که حضرت عبدالبهاء را دو روز بعد از نبرد ملاقات کرده بودند و توسط ایشان به صرف چای دعوت شده بودند نقل کرد. خانم روحانی توضیح داد: «صحنۀ دیدنی و شگفت‌آوری بوده است. حضرت عبدالبهاء همراه با نمایندگانی از هند، ایران، منطقۀ کردستان، مصر و انگلستان دور هم نشسته بودند. بعضی ها لباس ارتش بر تن داشتند، برخی عمامه و کلاه‌های هندی و همگی از دست حضرت عبدالبهاء شیرینی دریافت می‌کرده‌اند.» خانم روحانی همچنین به گفتگوی حضرت عبدالبهاء با دو افسر هندی، میر ممتاز علی و رسیدر رحیم شرخان که به ملاقات ایشان رفته بود اشاره کرد: «حضرت عبدالبهاء به این دو نفر گفتند که مایلند وقتی به هندوستان برگشتند در نوع دیگری نبرد شرکت کنند، نبرد علیه نفس و هوی. ایشان گفتند "‌کسی که بر نفسش فائق شود فاتح اصلی است، قدرتش را ثابت کرده و الطاف الهی شاملش خواهد شد". حضرت عبدالبهاء از هندوستان به عنوان سرزمینی با توانمندی فوق‌العاده یاد کردند و آرزو نمودند که این دو افسر برای ایجاد وحدت میان مردمان این کشور تلاش کنند.»



78 صدور حکم ۲۵ سال زندان برای ۵ شهروند بهایی در تهران

(www.hra-news.org)
0

خبرگزاری هرانا – پنج شهروند بهایی که از سال ۹۴ با قید وثیقه آزاد هستند امروز در محل دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه به اتهام کلیشه ای “اقدام علیه امنیت ملی” محاکمه و هر یک به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، هلیا مشتاق، یاور حقیقت مهلبانی، نوید اقدسی، نوا منجذب قمصری و نگار باقری طاری از بازداشت شدگان سال ۹۴ که همزمان با ۱۰ شهروند بهایی دیگر ساکن مشهد و اصفهان دستگیر شده بودند و با قید وثیقه امکان آزادی یافتند امروز در محل دادگاه انقلاب تهران محاکمه شدند. در جلسه دادرسی امروز که با حضور وکیل مدافع در محل شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه برگزار شد متهمان “هلیا مشتاق، یاور حقیقت مهلبانی، نوید اقدسی، نوا منجذب قمصری و نگار باقری طاری” بر اساس اتهام “اقدام علیه امنیت ملی از طریق اجتماع و تبانی” به دفاع از خود پرداختند. در پایان این جلسه قاضی مقیسه هر یک از متهمان را به تحمل ۵ سال حبس تعزیری در مجموع ۲۵ سال از بابت اتهامات مطروحه محکوم کرد. متهمان مدت ۲۰ روز مهلت دارند تا به حکم صادره اعتراض کنند. از مصداقهای انتساب اتهام مطروحه اطلاعی در دست نیست با اینحال بسیار مسبوق به سابقه است که شهروندان بهایی دلیل باورهای دینی خود مورد آزار و اذیت توسط دستگاههای امنیتی و قضایی قرار می گیرند. لازم به یادآوری است صبح روز یکشنبه ۲۴ آبان ۹۴، دست‌کم ۱۵ تن از بهاییان ایران در شهرهای تهران، اصفهان و مشهد توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. پدیده ثابتی، سخنگوی جامعه بهاییان خبر بازداشت این ۱۵ شهروند بهایی را در همان زمان تایید کرد اما گفت، از دلایل این بازداشت‌ها و همچنین نهاد دستگیرکننده، اطلاعی در درست نیست. از جمله این بازداشت‌شدگان می‌توان به صهبا فرنوش، نگار باقری، یاور حقیقت، نوید اقدسی، هلیا مشتاق، کیوان و پروین نیک‌آیین، یگانه آگاهی، عرشیا روحانی، ساناز اسحاقی، نیکا پاکزادان، فرزانه دانشگری و نغمه ذبیحیان اشاره کرد.



141 ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم خطاب به ستایندگان شکوه و جلال خداوندگار در سراسر عالم اکتبر ۲۰۱۷

(www.payamha-iran.org)
0

ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم خطاب به ستایندگان شکوه و جلال خداوندگار در سراسر عالم

(هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی) اکتبر ۲۰۱۷ ستایندگان شکوه و جلال خداوندگار در سراسر عالم ملاحظه فرمایند دوستان عزیز و محبوب، گفتار را با بیان این حقیقت والا شروع می‌کنیم که اهل عالم همیشه مشمول نظر پروردگار خود بوده و هستند. آن ذات منیع لایدرک در هر دوره‌ای از تاریخ با ارسال پیامبری به منظور اشاعۀ قوای محرّکۀ روحانی و اخلاقیِ لازم برای همکاری و پیشرفت انسان‌ها ابواب فضل و رحمت را به روی عالمیان گشوده است. بسیاری از این مطالع انوار گم‌نام مانده‌اند ولی برخی در صفحات تاریخ می‌درخشند، نام‌شان هم‌چنان مورد احترام و ستایش می‌باشد، موجب تحوّل افکار گشته، مخازن علم و دانش را گشوده و الهام‌بخش پیدایش تمدّن‌ها بوده‌اند.‌‌‌ هر یک از این متبصّرین روحانی و اجتماعی و آینه‌های پاک فضایل اخلاقی در پاسخ به احتیاجات ضروری زمان خود، حقایق و تعالیمی را ارائه فرموده‌اند. در شرایطی که جهان با دشوارترین چالش‌های خود رو به روست نام حضرت بهاءالله را که دویست سال پیش به عرصۀ وجود قدم نهادند با شعف و شادی به عنوان چنین شخصیّتی گرامی می‌داریم، شخصیّتی که تعالیمش براستی نوع بشر را به سوی دوران صلح و وحدتِ موعود هدایت خواهد کرد. حضرت بهاءالله از ابتدای جوانی در نزد آشنایان و اطرافیان به نفسی که صاحب سرنوشتی خاصّ است اشتهار داشتند، متمایز به خصایل روحانی و حکمتی فردانی بودند گوئیا که انوار ملکوتی در وجودشان متجلّی بود. در عین حال مجبور به تحمّل چهل سال رنج و مشقّت گردیدند از جمله تبعیدها و مسجونیّت‌های پی در پی به دستور دو سلطان مستبدّ، حملات وسیع برای لکّه‌دار کردن نام ایشان و محکوم نمودن پیروان‌شان، و خشونت و بی‌حرمتی و سوء قصد بی‌شرمانه به حیات مبارک‌شان. حضرت بهاءالله همۀ این مشقّات را به دلیل محبّت بی‌منتها به نوع انسان و در نهایت روح و ریحان و بردباری و مدارا و با میل و رضا و با شفقت نسبت به ستم‌گران تحمّل فرمودند. حتّی مصادرۀ کلّیّۀ متعلّقات دنیوی‌شان خاطر آن حضرت را نیازرد. این پرسش ممکن است برای هر ناظری مطرح ‌شود که نفسی با محبّت تام نسبت به دیگران و در حالی که همواره مورد حمد و ستایش عمومی بوده، به نیکوکاری و بلندنظری اشتهار داشته و به دنبال هیچ قدرت سیاسی نبوده چرا می‌باید هدف چنین خصومت‌‌هایی واقع گردد. دلیل مصائب وارده بر آن حضرت برای کسانی که با روال تاریخ آشنایی دارند البتّه کاملاً روشن می‌باشد. ظهور پیامبران الهی در جهان بدون استثنا با مخالفت‌های شدید و خشونت‌بارِ صاحبان قدرت همراه بوده است. امّا نور حقیقت خاموش‌ شدنی نیست و بنا بر این در زندگی این هیاکل فرابشری می‌توان فداکاری، شجاعت و دیگر اعمالی را مشاهده نمود که گواه اقوال‌شان است، نکته‌ای که در هر مرحله از حیات حضرت بهاءالله نیز عیان و آشکار می‌باشد. حضرت بهاءالله علی‌رغم سختی‌ها‌ و مشقّت‌های بی‌پایان هرگز سکوت اختیار نکردند و به نزول کلام‌ مقتدر و نافذ الهی خود ادامه دادند — کلامی که با بصیرت دردهای عالم را تشخیص داد و درمان را تجویز نمود، کلامی که حامل عدالت بود و سلاطین و امرا را به وجود قوایی که بالمآل آنان را از سریر قدرت خواهد انداخت هشدار داد، کلماتی که روح را به اهتزاز آرد، منقلب و مصمّم نماید تا خویشتن را از خارستان نفس و هوی رها سازد، و کلماتی که صریح، جذّاب و مؤکّد است و می‌فرماید "لیس هذا من عندی بل من لدن عزیز علیم." در بررسی زندگی چنین شخصیّتی آیا این پرسش پیش نمی‌آید که اگر این امر از جانب خدا نیست پس چه امری را می‌توان به خدا نسبت داد؟ مربّیان تمام‌عیاری که در طول تاریخ موجب نورانیّت عالم شده‌اند میراثی از کلمات مقدّسه از خود به جای گذاشته‌اند. در کلماتی که بمثابۀ رودخانه‌ای عظیم از قلم حضرت بهاءالله جاری شده مواهبی بس وسیع و متعالی نهفته است. نفوسی که با آثار مبارکش آشنا می‌شوند اغلب در ابتدا مجذوب دعا و مناجات‌های به غایت زیبا می‌گردند که آرزوی فطری روح را برای نیایش شایستۀ خالق خود برآورده می‌سازد. در اعماق دریای کلماتش احکام و مبادی اخلاقیِ لازم برای رهایی روح انسان از غلبۀ غرایض نفسانی که درخور مقام حقیقی او نیست یافت می‌شود. در این بحر زخّار آرمان‌های پایداری را نیز می‌توان یافت که والدین می‌توانند در پرتو آن کودکان خود را نه صرفاً به مانند خود بلکه با اهدافی والا‌تر پرورش ‌دهند. تبیینات و تشریحاتی نیز وجود دارد که نقش ید غیبی را در سفر پر پیچ و خم تاریخ بشری از مراحل وحدت قبیله و وحدت ملّی به سوی مراحل بالاتری از اتّحاد آشکار می‌نماید. ادیان مختلف را بمنزلۀ مراحل توسعۀ یک حقیقیت واحد توصیف می‌کند که با مبدئی مشترک و هدفی مشترک با هم مرتبط‌اند، هدف تقلیب حیات باطنی و شرایط ظاهری نوع بشر. تعالیم حضرت بهاءالله به شرافت روح انسان گواهی می‌دهد. اجتماع مورد نظر حضرت بهاءالله اجتماعی است در شأن آن شرافت و مبتنی بر اصولی که آن شرافت را حفظ و تقویت می‌نماید. آن حضرت یگانگی نوع بشر را محور حیات جمعی قرار داده تساوی زن و مرد را صریحاً تأکید می‌فرمایند. نیرو‌های به ظاهر متضادّ عصر حاضر چون علم و دین، وحدت و کثرت، آزادی و نظم، حقوق فردی و مسئولیّت‌های اجتماعی را با هم سازش می‌دهند. در میان عظیم‌ترین ارمغان‌های آن حضرت اصل عدالت است که در قالب مؤسّساتی ظاهر می‌گردد که نقطۀ نظرشان پیشرفت و تعالی همۀ مردمان می‌باشد. حضرت بهاءالله خود گواهی می‌دهند که "آنچه سبب اختلاف و فساد و نفاق است از کتاب محو نمودیم" و هم‌زمان "آنچه علّت الفت و اتّحاد و اتّفاقست ثبت فرمودیم". آیا این پرسش پیش نمی‌آید که پاسخ شایسته به چنین ارمغانی چه خواهد بود؟ حضرت بهاءالله می‌فرمایند "هر طالبی البتّه باید کمر جهد و طلب بسته به شاطی آن بحر درآید". تعالیم روحانی پیامبران طیّ قرون و اعصار در نظام‌های دینی تجسّد یافتند و به مرور زمان با جنبه‌هایی از فرهنگ در هم آمیختند و همراه با اصول جزمی ساختۀ دست بشر به تنزّل گراییدند. امّا با نگاهی به ماورای این نکات واضح می‌گردد که تعالیم اصلی ادیان منشأ ارزش‌های جهانی‌ای هستند که آگاهی اخلاقی نوع بشر را شکل داده‌اند و از طریق آنها مردمان مختلف اهداف مشترک یافته‌اند. به دلایلی روشن، در اجتماع امروزی اعتبار دین لطمات فراوانی دیده است. اگر نفرت و اختلاف به اسم دین ترویج شود، بی‌دینی مرجّح است. ولی دین حقیقی را می‌توان از ثمراتش شناخت. قابلیّت دین در الهام ‌بخشیدن، در تقلیب قلوب، در ایجاد وحدت و در ترویج صلح و رفاه می‌باشد. دین حقیقی با عقل و خرد تطابق دارد و برای پیشرفت اجتماع وسیله‌ای اساسی محسوب می‌شود. آیین حضرت بهاءالله انضباط عمل در پرتو تفکّر و تأمّل را در افراد و در جامعه پرورش می‌دهد و بدین وسیله بصیرت‌های لازم برای بهبود اجتماع به تدریج حاصل می‌گردد. حضرت بهاءالله سعی در تغییر اجتماع از طریق توطئه‌‌‌های سیاسی، فتنه و آشوب، بدگویی از گروه‌های خاصّ، و یا از طریق جنگ و اختلاف را مردود دانسته‌اند زیرا این قبیل روش‌ها موجب تداوم ادواریِ کشمکش گردیده راه حلّ‌های پایدار را همواره از نظر دور نگه می‌دارد. ابزار مورد نظر آن حضرت ابزاری کاملاً متفاوت است. حضرت بهاءالله جهانیان را به کردار نیک، گفتار محبّت‌آمیز و اعمال طیّبۀ مرضیّه دعوت می‌نمایند و خدمت به دیگران و تعاون و تعاضد را وظیفۀ همگان می‌شمارند. آن حضرت هر یک از اعضای جامعۀ بشری را به جدّیّت در راه بنای تمدّنی جهانی مبتنی بر تعالیم الهی فرا می‌خوانند. بعد از تعمّق در وسعت بینش آن حضرت، آیا این پرسش پیش نمی‌آید که نوع انسان به جز این بینش، امید آیندۀ خود را بر چه اساسی می‌تواند واقع‌بینانه بنا نماید؟ در هر سرزمینی، نفوسی که مجذوب پیام حضرت بهاءالله شده‌اند و به بینش آن حضرت متعهّد می‌باشند به نحوی سیستماتیک می‌آموزند که چگونه تعالیم مبارکش را به مرحلۀ عمل درآورند. افواجی از جوانان به نحوی فزاینده از هویّت روحانی خود آگاهی پیدا کرده انرژی خویش را در جهت پیشرفت اجتماع به کار می‌گیرند. مردمانی با دیدگاه‌های متفاوت، درمی‌یابند که چگونه مشورت و جستجوی جمعی برای یافتن راه حلّ را جای‌گزین مشاجره و تحمیل قدرت سازند. از هر نژاد، مذهب، ملّیّت و طبقه، نفوسی با الهام از این بینش که اهل عالم یک نوعِ واحد و کرۀ زمین یک وطنِ واحد است متّحد می‌شوند. بسیاری از کسانی که مدّت‌های مدید رنج و مشقّت کشیده‌اند، صدای خویش را بازیافته شرکت‌کنندگان کاردان و خستگی‌ناپذیرِ پیشرفت و توسعۀ خود می‌گردند. از روستاها، محلّه‌ها، و شهرهای کوچک و بزرگ، مؤسّسات، جوامع و افرادی قیام می‌نمایند که متعهّد به همکاری با یکدیگر برای ساختن جهانی متّحد و مرفّه می‌باشند، جهانی که براستی می‌تواند شایستۀ نام ملکوت الهی بر بسیط زمین باشد. در این دویستمین سالگرد میلاد خجستۀ حضرت بهاءالله، نفوس بی‌شماری که جزو این مشروع روحانی می‌باشند اطرافیان خود را دعوت می‌نمایند تا این فرصت را غنیمت شمرند و دریابند که حضرت بهاءالله کیست و پیامش چیست و هم‌چنین درمانی را که تجویز فرموده به محکّ امتحان گذارند. ظهور حضرت بهاءالله گواه اطمینان‌بخشی است بر اینکه جامعۀ بشری که در معرض خطرات متعدّد قرار دارد، فراموش نشده است. وقتی جمع کثیری از مردمان خیرخواه سراسر جهان طیّ سالیان متمادی برای پاسخی به مشکلات موطن مشترک خود به درگاه خداوند متعال ملتمسانه دعا کرده‌اند آیا جای تعجّب است که پروردگار عالمیان ادعیۀ آنان را مستجاب نموده است؟



 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12 

العربية
 1  2